Σφάγησαν για τον Χριστό τρεις αληθινοί φίλοι του ουρανού στην επισκοπική πόλη της Νικομήδειας στα τέλη του τρίτου αιώνος. Ο επίσκοπος Φλάβιος μαζί με τους αυτάδελφους Αύγουστο και Αυγουστίνο πορεύτηκαν με χαρά προς τον φοβερό μαρτυρικό τους θάνατο. Ο Άγιος Ιερομάρτυς Φλάβιος ήταν επίσκοπος της σπουδαίας Νικομηδείας στα δύσκολα χρόνια του ασπλάχνου αυτοκράτορα Διοκλητιανού. Ο διωκτικός εκείνος αυτοκράτορας κυβέρνησε τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία από το διακοσιοστό ογδοηκοστό τέταρτο μέχρι το τριακοσιοστό πέμπτο έτος.

Στα χρόνια εκείνα η Εκκλησία του Χριστού γνώρισε έναν από τους σκληρότερους και πιο αιματηρούς διωγμούς όλων των αιώνων. Ο Διοκλητιανός εξέδωσε σκληρά διατάγματα εναντίον των χριστιανών και απαίτησε από όλους να προσφέρουν θυσίες στα ψεύτικα είδωλα. Ο γενναίος επίσκοπος Φλάβιος δεν φοβήθηκε τις απειλές της κοσμικής εξουσίας και συνέχισε να ποιμαίνει το ποίμνιό του με γενναιότητα. Μαζί του στάθηκαν στον στίβο της ομολογίας οι αυτάδελφοι Αύγουστος και Αυγουστίνος, αληθινοί φίλοι του Χριστού.

Και οι τρεις ομολόγησαν παρρησία την πίστη τους στον Σωτήρα Χριστό μπροστά στους διώκτες της εποχής τους. Παρέδωσαν τη ζωή τους ως ευώδη θυσία και έλαβαν στους ουρανούς τα αμάραντα στεφάνια του ιερού μαρτυρίου. Με τις πρεσβείες των ενδόξων μαρτύρων Φλαβίου, Αυγούστου και Αυγουστίνου, αξίωσε και εμάς Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.