Συνέπραξαν στον στίβο του μαρτυρίου και αξιώθηκαν μαζί να λάβουν τα στεφάνια της νίκης από τον Κύριο της δόξης. Οι σύναθλοι μάρτυρες αποκεφαλίστηκαν με ξίφος για την αληθινή πίστη του Σωτήρα Χριστού στη μακρινή Καππαδοκία. Ο συναξαριστής γράφει σύντομους στίχους για την κοινή τους τόλμη μπροστά στο φοβερό ξίφος του δημίου τους. Σημειώνει ότι η πίστη τους στον Κύριό τους τους έδωσε ανδρεία να αντιμετωπίσουν αδιαμαρτύρητα τη σκληρή θανατική απόφαση.

Οι Άγιοι Ρουφίνος και Σατορνίνος μαρτύρησαν στην Καισάρεια της Καππαδοκίας, σε εποχή σκληρών διωγμών εναντίον της νεαρής Εκκλησίας. Συνελήφθησαν την ίδια χρονική περίοδο που ο ανθύπατος της Νικομήδειας Περίνιος οδηγούσε εκεί τον γενναίο μάρτυρα Κοδράτο. Συνεκρατήθηκαν λοιπόν μαζί με τον Άγιο Κοδράτο και βάδισαν τον δικό τους δρόμο προς τον τόπο της εκτέλεσης. Στάθηκαν με γενναία σταθερότητα στην ομολογία τους, χωρίς να λυγίσουν στις απειλές των ασπλάχνων και βιαίων διωκτών τους.

Πρόσφεραν τη ζωή τους ως ευώδη θυσία στον Κύριο και επισφράγισαν με το αίμα τους την αληθινή χριστιανική τους πίστη. Έτσι αξιώθηκαν να ενταχθούν στον φωτεινό χορό των αθλητών της Εκκλησίας και να λάβουν τα ουράνια στέφανα. Με τις πρεσβείες των ενδόξων μαρτύρων Ρουφίνου και Σατορνίνου, αξίωσε και εμάς Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.