Τρεις νέοι της Θεσσαλονίκης παραδόθηκαν στη φωτιά, επειδή αρνήθηκαν να προσφέρουν θυσία στα είδωλα του Διοκλητιανού. Το όνομά τους πέρασε ταυτόχρονα στο Ιερωνυμικό και στο Ρωμαϊκό Μαρτυρολόγιο, ως ένδοξοι μάρτυρες της Μακεδονίας. Οι Άγιοι Ειρηναίος, Περεγρίνος και Ειρήνη η Παρθένος έζησαν στα χρόνια του Διοκλητιανού, μέσα στον τελευταίο μεγάλο διωγμό που σήκωσε η ρωμαϊκή εξουσία κατά της Εκκλησίας του Χριστού. Η Θεσσαλονίκη της εποχής εκείνης ήταν λαμπρή πόλη της ρωμαϊκής Μακεδονίας, με πλούσια χριστιανική κοινότητα αλλά και ισχυρή ειδωλολατρική παρουσία στους δημόσιους χώρους.

Σε αυτή την πόλη οι τρεις νέοι έζησαν τον πνευματικό τους αγώνα και έδωσαν την ομολογία τους ενώπιον των ρωμαϊκών αρχόντων με θάρρος. Οι αρχές τους κάλεσαν να αρνηθούν τον Χριστό και να θυμιάσουν στους βωμούς των ψεύτικων θεών μπροστά στο πλήθος. Εκείνοι όμως στάθηκαν σταθεροί στην πίστη τους και αρνήθηκαν κάθε συμβιβασμό με την ειδωλολατρία, χωρίς να λυγίσουν από τις απειλές. Έτσι παραδόθηκαν στις φλόγες της πυράς και τελείωσαν τη ζωή τους ως ομολογητές του ονόματος του Κυρίου Ιησού Χριστού.

Τα δυτικά αγιολογικά υπομνήματα τους χαρακτηρίζουν ρητά Αγίους της Θεσσαλονίκης και τους μνημονεύουν με κάθε τιμή και ευλάβεια. Η μνήμη τους εορτάζεται στις πέντε του Μαΐου κάθε χρόνο, σε ανάμνηση του κοινού τους μαρτυρίου για τον Χριστό. Η ιστορία των τριών Μαρτύρων σώθηκε μέσα από λατινικούς κώδικες των αρχαίων Συναξαρίων, οι οποίοι παρουσιάζουν αρκετές παραλλαγές στις λεπτομέρειες του μαρτυρίου τους. Μερικοί μελετητές αμφισβήτησαν αν ο Ειρηναίος και ο Περεγρίνος μαρτύρησαν πράγματι στη Θεσσαλονίκη ή σε άλλη πόλη της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.

Άλλοι θέλησαν να ταυτίσουν την Αγία Ειρήνη με τη Μεγαλομάρτυρα Ειρήνη, της οποίας η μνήμη βρίσκεται καταγραμμένη στο Συναξάριο της Κωνσταντινουπόλεως. Κάποιοι πάλι την συνέδεσαν με την Ειρήνη που μαρτύρησε μαζί με τις Αγίες Αγάπη και Χιονία, στις δεκαέξι του Απριλίου. Η πλειοψηφία όμως των αρχαίων κωδίκων και των δυτικών υπομνημάτων τους κατοχυρώνει σταθερά ως μάρτυρες της Θεσσαλονίκης. Έτσι η Εκκλησία τους τιμά ως ξεχωριστή τριάδα ομολογητών της πίστης, κοντά στους άλλους μεγάλους μάρτυρες της πόλης.

Το μαρτύριο διά πυρός υπήρξε για τους τρεις νέους η τελευταία και κορυφαία πράξη πίστης απέναντι στον Χριστό. Η σταθερότητα της Ειρήνης της Παρθένου δείχνει το μέγεθος της θυσίας που ζητούσε εκείνη την εποχή ο σκληρός διωγμός. Η ομολογία του Ειρηναίου και του Περεγρίνου ενίσχυσε την αντοχή ολόκληρης της χριστιανικής κοινότητας της αρχαίας Θεσσαλονίκης. Τα ονόματά τους έμειναν χαραγμένα στη μνήμη της πόλης ως φωτεινό παράδειγμα ομολογίας μέσα σε δύσκολους καιρούς διωγμού.

Διά πρεσβειών των αγίων μαρτύρων Ειρηναίου, Ειρήνης και Περεγρίνου, Χριστέ ο Θεός, ελέησε και σώσε μας.