Αρνήθηκε με σθένος να υπογράψει τον λεγόμενο «Άδικο Τόμο» της εικονομαχικής συνόδου, παρά τις απειλές του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Πέμπτου του Κοπρωνύμου. Έζησε εξόριστος σε ένα μικρό νησί κοντά στην Κωνσταντινούπολη, όμως αξιώθηκε τελικά να δει τον θρίαμβο της Ορθοδοξίας. Ο όσιος Βασίλειος έζησε τον όγδοο αιώνα και υπήρξε γνήσιος ποιμένας του λαού της Παρίου, μιας αρχαίας πόλης της Μικράς Μυσίας στις ακτές της Προποντίδας. Η επισκοπή της Παρίου υπαγόταν στη μητρόπολη Κυζίκου, και εκεί η χριστιανική παρουσία είχε ριζώσει από πολύ νωρίς.

Οι κάτοικοι της πόλης, βλέποντας την ενάρετη και θεάρεστη ζωή του, τον επέλεξαν με μια φωνή ως επίσκοπό τους. Η βαθιά θεολογική του κατάρτιση συνοδευόταν από ταπείνωση, καθαρότητα ψυχής και σταθερή προσήλωση στην αλήθεια του Ευαγγελίου. Ο λαός τον τιμούσε ως αληθινό πατέρα και ποιμένα, που φύλαγε με αγρυπνία το ποίμνιό του από κάθε πλάνη. Από την πρώτη στιγμή της ποιμαντορίας του, ο νέος επίσκοπος αφοσιώθηκε στη διαφύλαξη της πατερικής παράδοσης και της λειτουργικής ζωής της Εκκλησίας του.

Όταν ξέσπασε η αίρεση της εικονομαχίας, ο όσιος στάθηκε ακλόνητος υπερασπιστής της τιμητικής προσκύνησης των ιερών εικόνων. Δεν δέχθηκε ποτέ να επικοινωνήσει με τους αιρετικούς, ούτε τους επέτρεψε να δράσουν μέσα στα όρια της επισκοπής του. Παρά τις πιέσεις και τις απειλές, αρνήθηκε σθεναρά να υπογράψει το έγγραφο που επέβαλλε την καταστροφή των αγίων εικόνων. Η εικονομαχική σύνοδος που είχε συγκληθεί από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο τον Πέμπτο τον Κοπρώνυμο προσπάθησε να επιβάλει τις αποφάσεις της σε όλη την αυτοκρατορία.

Ο όσιος Βασίλειος όμως υπερασπίστηκε με όλη του τη δύναμη τη διδασκαλία της Εκκλησίας και αποδοκίμασε ανοιχτά τους εικονομάχους αυτοκράτορες. Θεωρούσε αδιανόητο να συγκατατεθεί σε μια απόφαση που πλήγωνε το ορθόδοξο φρόνημα και αλλοίωνε την παράδοση. Η στάση του αυτή τον έκανε στόχο των διωγμών, αλλά εκείνος προτίμησε την πιστότητα στον Χριστό από κάθε ανθρώπινη ασφάλεια. Έβλεπε στις ιερές εικόνες την παρουσία και τη χάρη των αγίων προσώπων που εικονίζονταν εκεί.

Η ομολογία του πληρώθηκε με σκληρές δοκιμασίες και επώδυνους διωγμούς που τον συνόδευσαν σε όλη τη ζωή του. Έζησε, καθώς γράφει ο απόστολος Παύλος, μέσα σε θλίψεις, στενοχώριες, πείνα, δίψα, νηστείες πολλές, κρύο και γυμνότητα. Οι εικονομάχοι αυτοκράτορες τον μετακινούσαν από τόπο σε τόπο, προσπαθώντας να τον κάμψουν και να σιωπήσει η φωνή του. Όπου όμως κι αν τον εξόριζαν, ο όσιος δεν έχανε ποτέ την ευκαιρία να υπερασπιστεί την Ορθοδοξία με λόγο και έργο.

Στα χρόνια της βασιλείας του Μιχαήλ του Τραυλού και αργότερα του Θεοφίλου, έζησε εξόριστος σε ένα μικρό νησί κοντά στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί, μέσα στην ερημία και τη στέρηση, συνέχιζε να προσεύχεται και να στηρίζει όσους κατέφευγαν κοντά του ζητώντας λόγο παρηγοριάς. Η καρδιά του παρέμενε φλογισμένη από τον ζήλο για την αλήθεια, και καμία δοκιμασία δεν μπόρεσε να σβήσει αυτή τη φλόγα. Η υπομονή του έγινε στήριγμα και για άλλους πιστούς που υπέφεραν τότε για την πίστη.

Ο πανάγαθος Θεός αξίωσε τον πιστό δούλο του να δει με τα ίδια του τα μάτια τον θρίαμβο της Ορθοδοξίας. Ο όσιος έζησε την οριστική πτώση της εικονομαχίας και την αποκατάσταση της τιμής των ιερών εικόνων μέσα στους ναούς. Όταν επέστρεψε από την εξορία στην επισκοπή της Παρίου, ο λαός τον υποδέχθηκε με δάκρυα χαράς και μεγάλες τιμές. Εκείνος, ταπεινός και ευγνώμων, συνέχισε το ποιμαντικό του έργο με την ίδια αγάπη και αφοσίωση που είχε πάντοτε. Λίγο αργότερα, μέσα σε ατμόσφαιρα ειρήνης και προσευχής, παρέδωσε το πνεύμα του στον Κύριο που τόσο πολύ αγάπησε.

Ο όσιος Βασίλειος χειροτόνησε διάκονο και πρεσβύτερο τον μετέπειτα Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως άγιο Ιγνάτιο τον Πρώτο, στηρίζοντας έτσι την Εκκλησία και για τα επόμενα χρόνια. Η μνήμη του τιμάται από την Εκκλησία στις δώδεκα Απριλίου ως μνήμη γνήσιου ομολογητή και άξιου ποιμένα. Η ζωή του φωτίζει τους πιστούς ως παράδειγμα πιστότητας, υπομονής και αδιάλλακτης αγάπης για την αλήθεια του Χριστού. 1 "Αρνήθηκε.

Κοπρωνύμου 2 "Έζησε. Ορθοδοξίας 3

"Ο όσιος Βασίλειος. Προποντίδας 4 "Η επισκοπή. νωρίς

5 "Οι κάτοικοι. επίσκοπό τους 6 "Η βαθιά.

Ευαγγελίου 7 "Ο λαός. πλάνη 8

"Από την πρώτη. Εκκλησίας του Saving as: **04_12_Όσιος_Βασίλειος_Ομολογητής_Παρίου. **File: `04_12_Όσιος_Βασίλειος_Ομολογητής_Παρίου. Αρνήθηκε με σθένος να υπογράψει τον λεγόμενο «Άδικο Τόμο» της εικονομαχικής συνόδου, παρά τις απειλές του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Πέμπτου του Κοπρωνύμου.

Έζησε εξόριστος σε ένα μικρό νησί κοντά στην Κωνσταντινούπολη, όμως αξιώθηκε τελικά να δει τον θρίαμβο της Ορθοδοξίας. Ο όσιος Βασίλειος έζησε τον όγδοο αιώνα και υπήρξε γνήσιος ποιμένας του λαού της Παρίου, μιας αρχαίας πόλης της Μικράς Μυσίας στις ακτές της Προποντίδας. Η επισκοπή της Παρίου υπαγόταν στη μητρόπολη Κυζίκου, και εκεί η χριστιανική παρουσία είχε ριζώσει από πολύ νωρίς. Οι κάτοικοι της πόλης, βλέποντας την ενάρετη και θεάρεστη ζωή του, τον επέλεξαν με μια φωνή ως επίσκοπό τους.

Η βαθιά θεολογική του κατάρτιση συνοδευόταν από ταπείνωση, καθαρότητα ψυχής και σταθερή προσήλωση στην αλήθεια του Ευαγγελίου. Ο λαός τον τιμούσε ως αληθινό πατέρα και ποιμένα, που φύλαγε με αγρυπνία το ποίμνιό του από κάθε πλάνη. Από την πρώτη στιγμή της ποιμαντορίας του, ο νέος επίσκοπος αφοσιώθηκε στη διαφύλαξη της πατερικής παράδοσης και της λειτουργικής ζωής της Εκκλησίας του. Όταν ξέσπασε η αίρεση της εικονομαχίας, ο όσιος στάθηκε ακλόνητος υπερασπιστής της τιμητικής προσκύνησης των ιερών εικόνων.

Δεν δέχθηκε ποτέ να επικοινωνήσει με τους αιρετικούς, ούτε τους επέτρεψε να δράσουν μέσα στα όρια της επισκοπής του. Παρά τις πιέσεις και τις απειλές, αρνήθηκε σθεναρά να υπογράψει το έγγραφο που επέβαλλε την καταστροφή των αγίων εικόνων. Η εικονομαχική σύνοδος που είχε συγκληθεί από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο τον Πέμπτο τον Κοπρώνυμο προσπάθησε να επιβάλει τις αποφάσεις της σε όλη την αυτοκρατορία. Ο όσιος Βασίλειος όμως υπερασπίστηκε με όλη του τη δύναμη τη διδασκαλία της Εκκλησίας και αποδοκίμασε ανοιχτά τους εικονομάχους αυτοκράτορες.

Θεωρούσε αδιανόητο να συγκατατεθεί σε μια απόφαση που πλήγωνε το ορθόδοξο φρόνημα και αλλοίωνε την παράδοση. Η στάση του αυτή τον έκανε στόχο των διωγμών, αλλά εκείνος προτίμησε την πιστότητα στον Χριστό από κάθε ανθρώπινη ασφάλεια. Έβλεπε στις ιερές εικόνες την παρουσία και τη χάρη των αγίων προσώπων που εικονίζονταν εκεί. Η ομολογία του πληρώθηκε με σκληρές δοκιμασίες και επώδυνους διωγμούς που τον συνόδευσαν σε όλη τη ζωή του. Έζησε, καθώς γράφει ο απόστολος Παύλος, μέσα σε θλίψεις, στενοχώριες, πείνα, δίψα, νηστείες πολλές, κρύο και γυμνότητα.

Οι εικονομάχοι αυτοκράτορες τον μετακινούσαν από τόπο σε τόπο, προσπαθώντας να τον κάμψουν και να σιωπήσει η φωνή του. Όπου όμως κι αν τον εξόριζαν, ο όσιος δεν έχανε ποτέ την ευκαιρία να υπερασπιστεί την Ορθοδοξία με λόγο και έργο. Στα χρόνια της βασιλείας του Μιχαήλ του Τραυλού και αργότερα του Θεοφίλου, έζησε εξόριστος σε ένα μικρό νησί κοντά στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί, μέσα στην ερημία και τη στέρηση, συνέχιζε να προσεύχεται και να στηρίζει όσους κατέφευγαν κοντά του ζητώντας λόγο παρηγοριάς.

Η καρδιά του παρέμενε φλογισμένη από τον ζήλο για την αλήθεια, και καμία δοκιμασία δεν μπόρεσε να σβήσει αυτή τη φλόγα. Η υπομονή του έγινε στήριγμα και για άλλους πιστούς που υπέφεραν τότε για την πίστη. Ο πανάγαθος Θεός αξίωσε τον πιστό δούλο του να δει με τα ίδια του τα μάτια τον θρίαμβο της Ορθοδοξίας. Ο όσιος έζησε την οριστική πτώση της εικονομαχίας και την αποκατάσταση της τιμής των ιερών εικόνων μέσα στους ναούς. Όταν επέστρεψε από την εξορία στην επισκοπή της Παρίου, ο λαός τον υποδέχθηκε με δάκρυα χαράς και μεγάλες τιμές.

Εκείνος, ταπεινός και ευγνώμων, συνέχισε το ποιμαντικό του έργο με την ίδια αγάπη και αφοσίωση που είχε πάντοτε. Λίγο αργότερα, μέσα σε ατμόσφαιρα ειρήνης και προσευχής, παρέδωσε το πνεύμα του στον Κύριο που τόσο πολύ αγάπησε. Ο όσιος Βασίλειος χειροτόνησε διάκονο και πρεσβύτερο τον μετέπειτα Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως άγιο Ιγνάτιο τον Πρώτο, στηρίζοντας την Εκκλησία και για τα επόμενα χρόνια. Η μνήμη του τιμάται από την Εκκλησία στις δώδεκα Απριλίου ως μνήμη γνήσιου ομολογητή και άξιου ποιμένα. Η ζωή του φωτίζει τους πιστούς ως παράδειγμα πιστότητας, υπομονής και αδιάλλακτης αγάπης για την αλήθεια του Χριστού.