Στις άγριες ερημίες μεταξύ Ιεροσολύμων και Ιεριχούς ζούσε ένας επίσκοπος που είχε εγκαταλείψει τον θρόνο του για χάρη της αυστηρής μοναχικής ησυχίας. Ο όσιος Ιωάννης ο Χοζεβίτης αναδείχθηκε υπερασπιστής της ορθόδοξης πίστης και προικισμένος εργάτης της χάριτος του Θεού. Έζησε κατά τον έκτο αιώνα και διετέλεσε επίσκοπος της Καισαρείας της Παλαιστίνης μεταξύ των ετών πεντακοσίων ογδόντα επτά και πεντακοσίων ενενήντα έξι. Καταγόταν από την αιγυπτιακή πόλη των Θηβών, μια από τις παλαιότερες κοιτίδες χριστιανικής ευσέβειας στην ευρύτερη περιοχή της Άνω Αιγύπτου.

Από πολύ μικρή ηλικία αναζήτησε με σταθερή ψυχή την ασκητική ζωή και τη φωτεινή πνευματική καθοδήγηση. Έζησε λοιπόν για μεγάλο χρονικό διάστημα κοντά στον θείο του, που ήταν δοκιμασμένος ασκητής στην έρημο της Θηβαΐδας. Στις σπηλιές και τα ασκητήρια της Θηβαΐδας μυήθηκε από νεαρή ηλικία στα ιερά μυστήρια της νοεράς προσευχής. Έμαθε από κοντά τη νηστεία, τη μοναχική υπακοή, την αδιάλειπτη μνήμη του Θεού και την ταπεινή διακονία των αδελφών. Όλη αυτή η μακροχρόνια προετοιμασία διαμόρφωσε στην ψυχή του βαθιά αγάπη προς τη μοναξιά και την ησυχία.

Διακρίθηκε από νωρίς για την αγιότητα του βίου, τη σύνεση των λόγων και την ακρίβεια της θεολογικής σκέψης. Ο αυτοκράτορας έμαθε για τον ξεχωριστό αυτό ασκητή και αποφάσισε να τον προωθήσει σε υψηλή εκκλησιαστική θέση. Όρισε λοιπόν να γίνει επίσκοπος της πόλεως της Καισαρείας, μιας από τις σημαντικότερες έδρες της Παλαιστίνης. Ο όσιος δέχτηκε την αρχιερωσύνη με βαθιά ταπείνωση, μολονότι η ψυχή του ποθούσε διακαώς την προηγούμενη ησυχία και αφάνεια της ερήμου.

Ως επίσκοπος Καισαρείας ανέλαβε δύσκολο ποιμαντικό αγώνα ενάντια στις τότε αιρετικές παρεκκλίσεις που ταλάνιζαν την Εκκλησία της περιοχής. Διακρίθηκε ιδιαίτερα για την ασυμβίβαστη στάση του εναντίον της αιρέσεως των Ευτυχιανών, που αρνούνταν τις δύο φύσεις του Σωτήρα Χριστού. Με σθεναρή και ασυμβίβαστη ομολογία υπερασπίστηκε την ορθόδοξη χριστολογική διδασκαλία της Τετάρτης Οικουμενικής Συνόδου της Χαλκηδόνος ενώπιον των αιρετικών. Ο Θεός τον είχε προικίσει με πλούσια χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, που φανερώνονταν σε όλη του την αρχιερατική διακονία.

Είχε λάβει το χάρισμα της διοράσεως και διέκρινε με ακρίβεια τις κρυφές καταστάσεις και τους λογισμούς των ανθρώπινων ψυχών. Είχε λάβει επίσης το χάρισμα της θαυματουργίας και θεράπευε δύσκολες ασθένειες με τη χάρη του Κυρίου των δυνάμεων. Η ψυχή του όμως αναζητούσε πάντοτε με νοσταλγία την αυστηρή μοναχική απομόνωση μακριά από τον θόρυβο των πόλεων. Εγκατέλειψε λοιπόν τη λαμπρή έδρα της Καισαρείας και αποσύρθηκε διακριτικά στην έρημο της Χοζεβά μεταξύ Ιεροσολύμων και Ιεριχούς.

Εκεί συνέχισε με μεγάλη προθυμία και ζήλο τον ασκητικό του αγώνα μέχρι το τέλος της επίγειας ζωής του. Όταν τελούσε τη Θεία Λειτουργία στο ταπεινό του ασκηταριό, έβλεπε με τα ίδια του τα μάτια ουράνιο φως. Το θείο εκείνο φως κατέβαινε μυστικά μέσα στο άγιο βήμα και φανέρωνε τη φοβερή θεία παρουσία επάνω στην Ιερά Τράπεζα. Πρεσβείαις του οσίου Ιωάννου του Χοζεβίτου, επισκόπου Καισαρείας και ομολογητού της πίστεως, Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Θεός ημών, ελέησον ημάς, αμήν.