Στα άγια χώματα της βόρειας Αγγλίας, εκεί όπου ο φωτισμένος Άγιος Αϊντάν είχε σπείρει τον σπόρο της ορθόδοξης πίστης, αναδείχθηκε ένα νέο φωτεινό άστρο της ασκητικής ζωής. Ο Άγιος Έατα υπήρξε ένας από τους δώδεκα νεαρούς παίδες που ο Αϊντάν εκπαίδευσε με στοργή πατρική στο μοναστήρι του Λίντισφαρν. Από μικρό παιδί μυήθηκε στις ιερές παραδόσεις της μοναχικής πολιτείας και άρχισε να φλέγεται από βαθύ πόθο για τον Χριστό. Ο νεαρός μοναχός διακρίθηκε γρήγορα για την ταπείνωση, την υπακοή και τη γλυκύτητα της ψυχής του.

Αργότερα χειροτονήθηκε ιερέας και ανέλαβε την ηγουμενία του μοναστηριού του Μέλροουζ, όπου ποίμανε τους αδελφούς με σύνεση και θερμή πατρική αγάπη. Ίδρυσε στη συνέχεια το νέο μοναστήρι του Ρίπον στην περιοχή του Γιορκσάιρ, παίρνοντας μαζί του τον νεαρό Άγιο Κουθβέρτο. Ύστερα από λίγα χρόνια εκδιώχθηκε άδικα από το Ρίπον και επέστρεψε στο Μέλροουζ, ώστε να συνεχίσει το αγιαστικό έργο του. Όταν χωρίστηκε η εκκλησιαστική διοίκηση της Νορθουμβρίας, αναδείχθηκε επίσκοπος της Βερνικίας με δύο έδρες, του Χέξαμ και του Λίντισφαρν.

Αντάλλαξε τελικά τις έδρες με τον Άγιο Κουθβέρτο και πέρασε τα τελευταία χρόνια ποιμαίνοντας την Εκκλησία του Χέξαμ. Κοιμήθηκε εν ειρήνη το έτος εξακόσια ογδόντα έξι και ετάφη πλησίον της εκκλησίας του Αγίου Γουίλφριντ. Ταις πρεσβείαις του Αγίου Έατα Επισκόπου του Χέξαμ, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.