Μέσα από τα ανάκτορα του Βυζαντίου ξεπροβάλλει μια θαυματουργή εικόνα της Θεοτόκου, στολισμένη με αυτοκρατορική ευσέβεια και βαθιά ορθόδοξη πίστη. Σήμερα η αγία μας Εκκλησία τιμά τη Σύναξη της ιερής εικόνας της Παναγίας του Ανδρονίκου, ως πολύτιμο πνευματικό κειμήλιο των πιστών. Η σεπτή αυτή εικόνα ανήκε αρχικά στην προσωπική οικογένεια του βυζαντινού αυτοκράτορα Ανδρονίκου του Τρίτου των Παλαιολόγων. Φυλασσόταν με κάθε ευλάβεια μέσα στα ανάκτορα της Κωνσταντινούπολης και αποτελούσε καθημερινό προσκυνητάριο της αυτοκρατορικής αυλής.

Το έτος χίλια τριακόσια σαράντα επτά ο ευσεβής αυτοκράτορας προσέφερε με αγάπη τη θεϊκή αυτή εικόνα στην ιερά μονή της Μονεμβασίας στον Μορέα. Η μονή αυτή βρισκόταν στα βραχώδη παράλια της Πελοποννήσου και ήταν φημισμένο κέντρο μοναχικής πολιτείας και ορθόδοξης ευλάβειας. Στην ιερή Μονεμβασία η εικόνα παρέμεινε για πέντε ολόκληρους αιώνες, διδάσκοντας και αγιάζοντας αμέτρητες γενιές πιστών προσκυνητών. Έπειτα, το έτος χίλια οκτακόσια τριάντα εννέα, η ιερή εικόνα μεταφέρθηκε από τον ευλογημένο τόπο της προς τη μακρινή Ρωσία.

Το έτος χίλια οκτακόσια εβδομήντα επτά τοποθετήθηκε επίσημα στον ναό της γυναικείας μονής της Παναγίας του Καζάν, πλησίον της πόλεως Βίσνι Βολοτσέκ. Η Εκκλησία μνημονεύει την ιερή αυτή εικόνα και άλλες δύο φορές κατά τον λειτουργικό κύκλο του ορθοδόξου έτους. Πρόκειται για την πρώτη ημέρα του ευλογημένου μηνός Μαΐου και την όγδοη ημέρα του ιερού μηνός Ιουλίου. Πρεσβείαις της Υπεραγίας Θεοτόκου και της θαυματουργής εικόνος της του Ανδρονίκου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.