Στο μικρό χωριό Γεράκι της Μονεμβασιάς γεννήθηκε ένας δεκαπεντάχρονος που έμελλε να σφαλίσει το στόμα του στη νηστεία και την καρδιά του στον Χριστό. Ο Άγιος Ιωάννης ήταν γιος ιερέα και μεγάλωσε στην ευσέβεια κοντά στον πατέρα του και στη μητέρα του. Όταν οι Αλβανοί κατέβηκαν στην Πελοπόννησο το χίλια επτακόσια εβδομήντα, έσφαξαν τον πατέρα του και απήγαγαν τον ίδιο μαζί με τη μητέρα του στη Λάρισα. Εκεί πουλήθηκε μαζί με τη μητέρα του σε κάποιον Τούρκο, ο οποίος δεν είχε δικά του παιδιά.

Επειδή λοιπόν ο Τούρκος δεν είχε διαδόχους, αποφάσισε να υιοθετήσει τον Ιωάννη, αφού πρώτα τον εξισλάμιζε με κάθε μέσο. Οι τεράστιες και ποικίλες προσπάθειες όμως του Τούρκου να εξισλαμίσει τον Ιωάννη δεν έφεραν κανέναν απολύτως καρπό. Ο νέος, με υψηλό φρόνημα, διαρκώς έλεγε πως δεν γίνεται Τούρκος και πως ως χριστιανός θέλει να πεθάνει. Τότε ο σκληρός εκείνος Τούρκος άρχισε μέσα στο σπίτι του να βασανίζει σκληρά τον Ιωάννη με πολλούς τρόπους. Την περίοδο του δεκαπενταυγούστου τον πίεζε να καταλύσει τη νηστεία, και έβαλε ακόμη και τη μητέρα του να τον παρακαλέσει.

Αλλά ο Ιωάννης απάντησε πως είναι γιος παπά και πρέπει να φυλάει καλύτερα τους νόμους της Εκκλησίας. Εξαγριωμένος από αυτή τη γενναία στάση, ο Τούρκος τον μαχαίρωσε στην καρδιά και ο νέος μάρτυρας απέδωσε την ψυχή του στον Κύριο. Ταις πρεσβείαις του Νεομάρτυρος Ιωάννου, Χριστέ ο Θεός, ενίσχυσον τους νέους εν τη πίστει και ελέησον ημάς, αμήν.