Στους όχθες του ποταμού Ευφράτη έλαμψε σαν φωτεινό λυχνάρι η ασκητική μορφή του οσίου Ιουλιανού του ερημίτη. Γεννήθηκε από φτωχούς και άσημους γονείς κατά τον τέταρτο αιώνα, και αν και αγράμματος κατά τα ανθρώπινα μέτρα, απέκτησε αληθινή γνώση της πίστεως του Χριστού. Από νεαρή ηλικία αποφάσισε να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στην έρημο και στη μοναχική πολιτεία, εγκαταλείποντας με χαρά κάθε επίγειο δεσμό και κάθε ανθρώπινη παρηγοριά. Εγκαταστάθηκε σε μια σπηλιά στην παρθική έρημο και άρχισε σκληρό αγώνα κατά των παθών και των επίγειων επιθυμιών.

Έτρωγε μία μόνο φορά την εβδομάδα ψωμί με αλάτι και νερό, αφιερώνοντας τις υπόλοιπες ώρες στην προσευχή. Παρηγοριά και πνευματική του τροφή ήταν οι ψαλμοί του προφητάνακτος Δαβίδ και η αδιάκοπη μυστική συνομιλία με τον Θεό. Όπως ο λύχνος που τοποθετείται στην κορυφή του βουνού δεν μπορεί να μείνει κρυμμένος, έτσι και η αγία ζωή του δεν έμεινε άγνωστη. Η φήμη του ασκητού διαδόθηκε γρήγορα σε όλη την περιοχή και πολλοί νέοι έσπευσαν για να ζήσουν κοντά του ως μαθητές.

Έστησαν με την ευλογία του απλές καλύβες γύρω από τη σπηλιά του και άρχισαν να ζουν υπό την πνευματική του καθοδήγηση. Ο μέγας Ιωάννης Χρυσόστομος τον εγκωμίαζε λέγοντας ότι το όνομά του ήταν λαμπρότερο και από εκείνα των βασιλέων της οικουμένης. Σύντομα όμως ο όσιος αποτραβήχτηκε ακόμη πιο βαθιά μέσα στη μεγάλη απάτητη έρημο, σε απόσταση πενήντα μιλίων από τη συνοδεία των μαθητών. Κάποτε ένας νέος μαθητής, ο Αστέριος, παρακάλεσε θερμά τον όσιο να τον πάρει μαζί του στην έρημο, αν και ήταν μεγαλωμένος σε άνεση και τρυφερότητα.

Ο γέροντας προσπάθησε να τον αποτρέψει, λέγοντας ότι ο δρόμος ήταν δύσκολος και δίχως καθόλου νερό για τους οδοιπόρους. Τελικά πείστηκε από την επιμονή του και τον πήρε, αλλά μετά από τρεις ημέρες πορείας ο νέος έπεσε λιπόθυμος από την εξάντληση. Συγκινημένος από την ταλαιπωρία του συντρόφου του ο όσιος γονάτισε στη γη και προσευχήθηκε με πολλά και θερμά δάκρυα. Όπου έπεφταν τα δάκρυά του στο έδαφος, ανέβλυσε αμέσως μια καθαρή και άφθονη πηγή ζωντανού νερού.

Όταν ο Ιουλιανός Παραβάτης εξεστράτευσε εναντίον των Περσών, πολλοί πιστοί ζήτησαν από τον όσιο να προσευχηθεί για την πτώση του εχθρού. Δέκα ολόκληρες ημέρες ο όσιος προσευχόταν για την απαλλαγή της Εκκλησίας από τον σκληρό διώκτη, ώσπου άκουσε ουράνια φωνή. Η φωνή τον πληροφόρησε ότι το ακάθαρτο και μιαρό θηρίο είχε ήδη χαθεί, και αυτός γύρισε χαρούμενος στους αδελφούς του. Πολύ αγωνίστηκε επίσης κατά της φοβερής αιρέσεως των αρειανών, διαφωτίζοντας με το παράδειγμα και τον λόγο του πλήθος πιστών της Αντιόχειας.

Ο αληθινός φίλος του Χριστού εκοιμήθη ειρηνικά σε βαθιά γεράματα στην αγαπημένη του έρημο, αφήνοντας λαμπρή κληρονομιά πνευματικής ζωής στις γενιές που ακολούθησαν. Πρεσβείαις του οσίου σου Ιουλιανού, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός μας, ελέησον και σώσον ημάς τους αμαρτωλούς, αμήν.