Στους σκοτεινούς διωγμούς του Διοκλητιανού, όταν η αιματηρή βία του ειδωλολατρικού κράτους ξεσπούσε με σφοδρότητα κατά της Εκκλησίας, αξιώθηκε μαρτυρικό τέλος μια ταπεινή γυναίκα από την Κιλικία. Η Αγία Δομνίνα έζησε στα χρόνια εκείνου του φοβερού διώκτη και έδωσε την αδάμαντη ομολογία της πίστεως. Καταγόταν από την περιοχή της Αναζαρβού στην Κιλικία, όπου την συνέλαβε ο σκληρός έπαρχος Λυσίας ως ομολογήτρια του Χριστού. Ο ηγεμόνας στην αρχή πίστεψε ότι η γυναικεία φύση της θα έκαμπτε εύκολα την αντοχή της.

Επιπλέον γνώριζε ότι η μάρτυς έπασχε ήδη από χρόνια και βαριά αρρώστια στο ταλαιπωρημένο σώμα της. Ξεκίνησε λοιπόν να την απειλεί άγρια με βαριές τιμωρίες, νομίζοντας πως δεν θα τολμήσει να εκτεθεί στα μαρτύρια. Η μακαρία Δομνίνα όμως έπεσε εντελώς έξω από κάθε προσδοκία του τυράννου και έδειξε ηρωική γενναιότητα ψυχής. Έμεινε ακλόνητη στην ομολογία του γλυκύτατου Χριστού, χωρίς να φοβηθεί ούτε στιγμή τα φοβερά οργανα των βασανιστών. Καταφρόνησε με πραγματικό θάρρος ψυχής τα μαστίγια, με τα οποία οι δήμιοι χτύπησαν σκληρά και άγρια τη σάρκα της.

Τα πόδια της τα έκαψαν με πυρακτωμένο σίδερο, ενώ της σύντριψαν με ραβδιά τις αρθρώσεις και τα κόκαλα του σώματος. Πετάχτηκε τελικά στη φυλακή, όπου ανέπεμπε δοξολογία για τις μαρτυρικές πληγές της και παρέδωσε την αγία ψυχή της στον Θεό. Αγία Δομνίνη καλλίνικε μάρτυς, που νίκησες με τόση ανδρεία τη μανία του τυράννου, πρέσβευε υπέρ ημών των αμαρτωλών εκτενώς, αμήν.