Δύο αδελφές με αναμμένη πίστη και χέρια γιατρού περπάτησαν τα πρώτα χριστιανικά χρόνια μέσα στα χωμάτινα μονοπάτια της ανατολικής Μεσογείου. Οι άγιες Ζηναΐδα και Φιλονίλλα κατάγονταν από την Ταρσό της Κιλικίας και διακρίθηκαν για την έμπρακτη και φιλάδελφη χριστιανική τους ζωή. Από νωρίς αγάπησαν τη μάθηση και κατέκτησαν με κόπο την ιατρική τέχνη, την οποία θεωρούσαν χάρισμα δοσμένο από τον Θεό για τους πάσχοντες. Άφησαν πίσω τους τη μητέρα και την περιουσία τους και επιδόθηκαν με όλη την ψυχή τους σε ένα έργο γνήσια αποστολικό.

Έφτασαν κάποτε στην πόλη Δημητριάδα και διάλεξαν για κατοικία τους ένα ταπεινό σπήλαιο στα περίχωρα, μακριά από κάθε θόρυβο. Εκεί η Ζηναΐδα θεράπευε δωρεάν κάθε ασθένεια και έτρεχε η ίδια κοντά στους αρρώστους, αντί να την αναζητούν εκείνοι. Η Φιλονίλλα παραδόθηκε σε μακρές νηστείες, αγρυπνίες και αδιάλειπτη προσευχή, και επιτελούσε πολλές θαυμαστές θεραπείες με τη χάρη του Χριστού. Κοντά σε κάθε άρρωστο γίνονταν διδασκάλισσες του Ευαγγελίου και μαλάκωναν με τα λόγια τους καρδιές τραυματισμένες από τις συμφορές της ζωής.

Φώτισαν αμέτρητους ειδωλολάτρες και τους οδήγησαν με υπομονή στη χριστιανική πίστη, ελπίδα και αγάπη του Χριστού. Μια νύχτα όμως κάποιοι φανατικοί ειδωλολάτρες όρμησαν με μανία στο σπήλαιο και λιθοβόλησαν τις δύο αδελφές μέχρι θανάτου. Έτσι κοιμήθηκαν εν ειρήνη οι δύο αδελφές και πέρασαν στις ουράνιες μονές, όπου έλαβαν από τον Κύριο τον άφθαρτο στέφανο του μαρτυρίου. Είθε με τις πρεσβείες τους να θεραπεύει ο Κύριος τα σώματα και τις ψυχές μας, αμήν.