Μέσα στις σιωπηλές δασικές εκτάσεις της Ανατολικής Αγγλίας του εβδόμου αιώνα, μια βασιλόπουλα παραιτείται από κάθε κοσμική λάμψη και επιλέγει τον μοναχικό βίο μέσα στην ησυχία. Η αγία Αιθελβούργα γεννήθηκε μέσα στη βασιλική οικογένεια της Ανατολικής Αγγλίας και ήταν αδελφή του αγίου Ερκενβάλδου, εκείνου που ίδρυσε το μοναστήρι του Μπάρκινγκ στην περιοχή του Έσσεξ. Η νεαρή πριγκίπισσα δεν διάλεξε γάμο με βασιλιάδες, αλλά αγκάλιασε με χαρά την ταπεινή υπακοή του Ευαγγελίου μέσα στη νεοϊδρυμένη της αδελφή κοινοβία.

Έγινε η πρώτη ηγουμένη αυτής της μονής και ανέλαβε με σοβαρότητα την ποιμαντική ευθύνη πολλών ψυχών που της εμπιστεύτηκε ο Θεός. Ο μεγάλος εκκλησιαστικός ιστορικός των Άγγλων, ο όσιος Βέδας, μνημονεύει το όνομά της και την παρουσιάζει εφάμιλλη σε κάθε σημείο του αγίου αδελφού της. Στο τέταρτο βιβλίο της ιστορίας του και στα κεφάλαια έκτο, έβδομο, όγδοο και ένατο, καταγράφει με σεβασμό την ενάρετη πορεία της και τη μνημονεύει αναλυτικά. Έζησε με αυστηρή και ωραία αρετή, καθοδηγώντας με πραότητα όσες αδελφές βρίσκονταν κάτω από τη φροντίδα της μέσα στη μονή.

Πολλά μάλιστα θαύματα συνέβησαν μέσα στο μοναστήρι κατά τα χρόνια της ευλογημένης ηγουμενίας της, όπως μαρτυρούν οι παλαιοί. Έτσι το ταπεινό κελί της και η αυλή της μονής έγιναν χώροι αγιαστικής χάριτος για όλη την ευρύτερη περιοχή. Λίγο πριν από την κοίμηση της αγίας Αιθελβούργας, μια αδελφή με το όνομα Τόρτγκιθ είδε ένα συγκλονιστικό όραμα μέσα στη νύχτα και έμεινε άναυδη. Είδε μάλιστα ένα σώμα τυλιγμένο σε σάβανο, που έλαμπε με φως πιο εκτυφλωτικό και από κάθε επίγεια ακτινοβολία.

Παρακολούθησε με δέος το σώμα να ανυψώνεται προς τον ουρανό με σχοινιά που έμοιαζαν πιο φωτεινά κι από καθαρό χρυσάφι. Η αδελφή Τόρτγκιθ δεν αμφέβαλε ούτε στιγμή ότι το όραμα φανέρωνε την επικείμενη κοίμηση μιας αδελφής της κοινοβίας. Ύστερα από λίγες μόνο ημέρες, η αγία Αιθελβούργα παρέδωσε πραγματικά την αγία ψυχή της στα ζωντανά χέρια του Κυρίου. Πολλά χρόνια αργότερα, όταν ήρθε η σειρά της ίδιας της Τόρτγκιθ να αναχωρήσει από αυτόν τον κόσμο, εμφανίστηκε ξανά η ηγουμένη της.

Η αγία Αιθελβούργα παρουσιάστηκε δηλαδή στην κλίνη της και της είπε φανερά ότι η ώρα της εξόδου της είχε πια φτάσει. Η Εκκλησία διακρίνει με προσοχή την αγία αυτή από μια άλλη συνώνυμή της, την οποία τιμά την πέμπτη ημέρα του Απριλίου. Εκείνη η άλλη ήταν σύζυγος του βασιλιά μάρτυρα Έντουιν της Νορθουμβρίας, ο οποίος εορτάζει τη δωδέκατη ημέρα του Οκτωβρίου. Με την πρεσβεία της αγίας Αιθελβούργας λοιπόν, Κύριε, αξίωσε όλους εμάς αδιάλειπτης μετανοίας, ταπεινής υπακοής και τελείας αγάπης προς εσένα, αμήν.