Στα ταραγμένα χρόνια του αυτοκράτορα Θεοφίλου του εικονομάχου ζούσε στη Μικρά Ασία ένας νέος που έμελλε να γίνει μεγάλος όσιος. Καταγόταν από την επαρχία των Γαλατών της Μικράς Ασίας και είχε γεννηθεί από τους ευσεβείς γονείς του Θεόφιλο και Ευδοκία. Το αρχικό του όνομα ήταν Λέων, σύμβολο γενναιότητας και εσωτερικής δύναμης που θα τον συνόδευαν σε όλη του τη ζωή. Ξεχώριζε ανάμεσα στους συνομηλίκους του για την ωραία και επιβλητική εμφάνιση, για τη σωματική ρώμη και για τη φωτεινή του σύνεση.

Ο αυτοκράτορας πρόσεξε αμέσως τα χαρίσματά του και τον ανέδειξε σε κόμη, ανοίγοντάς του λαμπρή στρατιωτική σταδιοδρομία στην αυτοκρατορική αυλή. Επί πολλά χρόνια ο Λέων πολέμησε στις εκστρατείες της αυτοκρατορίας και κατάφερε πολλά ανδραγαθήματα στα δύσκολα πεδία της μάχης. Έλαβε τιμές, διακρίσεις και αξιώματα, αλλά το βλέμμα του δεν ησύχαζε με τις δάφνες του κόσμου και με τις στρατιωτικές δόξες. Με τον καιρό άρχισε να αντιλαμβάνεται καθαρά τη ματαιότητα της δόξας και το βαρύ φορτίο που κρύβει η εξουσία.

Καταφρόνησε τότε κάθε επίγειο μεγαλείο, εγκατέλειψε τη λαμπρή του στολή και αναζήτησε με λαχτάρα τη μοναχική σιωπή. Πήγε στο φημισμένο μοναστήρι του Δαφνώνα, εκάρη μοναχός και έλαβε το νέο του ασκητικό όνομα Πέτρος. Έπειτα από τη μοναχική του κουρά ο όσιος Πέτρος αναζήτησε ακόμη πιο σκληρή άσκηση και αυστηρότερη ησυχία. Ανέβηκε στο όρος του Ολύμπου της Βιθυνίας και από εκεί ξεκίνησε για τους Αγίους Τόπους με βαθιά ευλάβεια. Έφτασε στα Ιεροσόλυμα, προσκύνησε τα μέρη όπου περπάτησε ο Κύριος και ένιωσε ενίσχυση στις πνευματικές του δοκιμασίες.

Δεν έμεινε όμως μόνιμα εκεί, αλλά συνέχισε τον δρόμο του στη Λαοδίκεια και στην Αττάλεια της Μικράς Ασίας. Υπέφερε με ανδρεία τους κόπους της οδοιπορίας, τις στερήσεις της ασκητικής ζωής και τις δοκιμασίες της ψυχής. Συνάντησε επίσης τον άγριο θυμό των Ισμαηλιτών, που συχνά εμφανίζονταν στους δρόμους και εμπόδιζαν τους χριστιανούς προσκυνητές. Πάντοτε όμως ο Κύριος τον προστάτευε και τον οδηγούσε μέσα από τις δυσκολίες με αόρατο, στοργικό χέρι. Τελικά ο όσιος επανήλθε στο όρος του Ολύμπου και συνέχισε εκεί την αδιάκοπη πορεία της προσευχής του.

Το ύψος της αρετής του έγινε γρήγορα φανερό στους ανθρώπους και έφτασε ως τα ανάκτορα της Κωνσταντινουπόλεως. Ο νέος αυτοκράτορας Βασίλειος ο Μακεδών τον έπεισε με σεβασμό να κατοικήσει στο μοναστήρι του Αγίου Φωκά. Εκεί ο Πέτρος αγωνίστηκε πολλούς ακόμη πνευματικούς αγώνες και παρέδωσε ειρηνικά την ψυχή του στον Κύριο. Ταις πρεσβείαις του οσίου πατρός ημών Πέτρου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.