Στην παλαιά ρωσική γη της πόλεως του Ψκοφ θησαυρίστηκε μια σπάνια θαυματουργή και χαριτόβρυτη εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου. Πρόκειται για την περίφημη ιερή Εικόνα του Μιρόζ, η οποία πήρε το όνομά της από την ομώνυμη ιερά μονή της Μεταμορφώσεως. Η ίδια η εικόνα εμφανίστηκε στη Μονή του Μιρόζ της Ψκοφ το χίλια εκατόν ενενήντα οχτώ, ως ιερό ορόσημο. Πέρασαν αρκετοί αιώνες ειρηνικής λατρείας, μέχρι που έφτασαν οι σκοτεινοί χρόνοι του τσάρου Ιβάν του Τρομερού πάνω στη Ρωσία.

Εκείνα τα δύσκολα έτη η ευρύτερη περιοχή του Ψκοφ μαστιζόταν από έναν φοβερό και θανατηφόρο λοιμό. Μια αρχαία γραπτή μαρτυρία διηγείται ότι από τα δύο μάτια της θαυματουργής εικόνας άρχισαν να ρέουν δάκρυα. Οι ευσεβείς πιστοί, βλέποντας το ασύλληπτο σημείο, κατάλαβαν ότι η ίδια η Παναγία θρηνούσε για τα παθήματα του λαού της. Από την εικόνα αυτή προέρχονται πολλές πνευματικές ευεργεσίες, παρηγοριές και θεραπείες σώματος για τους ευλαβείς προσκυνητές.

Η μορφή της Παναγίας του Μιρόζ ακολουθεί τον αρχαίο και ιδιαίτερα σεβάσμιο εικονογραφικό τύπο της λεγόμενης Δεομένης. Είναι η στάση όπου η Παναγία προσεύχεται με υψωμένα τα δύο χέρια της προς τον ουράνιο Θεό. Δεξιά και αριστερά της Υπεραγίας Θεοτόκου στέκονται με μεγάλη ευλάβεια οι δύο τοπικοί άγιοι της πόλεως του Ψκοφ. Έτσι η εικόνα γίνεται ταυτόχρονα ιερή απεικόνιση και πλήρης οικογενειακή σύναξη των αγίων προστατών του τόπου εκείνου. Στα δεξιά της Παναγίας του Μιρόζ προβάλλεται ο άγιος ηγεμόνας Δοβμόντ-Τιμόθεος, ο ευσεβής υπερασπιστής της Ψκοφ.

Η μνήμη του τελείται στις είκοσι του μηνός Μαΐου, ως αναγνωρισμένου ορθόδοξου ηγεμόνα και προστάτη της πατρίδας του. Στα αριστερά της Παναγίας στέκεται η ευσεβέστατη σύζυγός του, η Αγία μοναχή Μάρθα, που τιμάται από την Εκκλησία. Το κατά κόσμον όνομά της ήταν Μαρία Δημητρίεβνα, και η ευλαβική μνήμη της τελείται στις οχτώ Νοεμβρίου, με ημερομηνία κοιμήσεως το χίλια τριακόσια. Η ιστορία της εικόνας πήρε όμως μια απρόσμενη και πικρή τροπή, όταν ο τσάρος Ιβάν Βασίλιεβιτς πάτησε στην Ψκοφ.

Εκείνος αφαίρεσε δια της βίας τη θαυματουργή εικόνα από τη μονή και τη μετέφερε στα δικά του ανάκτορα στη Μόσχα. Παρ' όλα αυτά στην ίδια τη μονή είχε ευτυχώς διασωθεί ένα ακριβές αντίγραφό της, για την παρηγοριά των πιστών. Το αντίγραφο αυτό έγινε γνωστό στους πιστούς ως η ευλογημένη Μεγάλη Παναγία της Μονής του Σωτήρος-Μιρόζ. Στις είκοσι τέσσερις λοιπόν του Σεπτεμβρίου, το χίλια πεντακόσια εξήντα επτά, κατά την εορτή του Οσίου Αβραμίου, σημειώθηκε νέο σημείο.

Από μια αρχαία εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου στη μονή έγινε πάλι θαυμαστή φανέρωση στους εκπλήκτους μοναχούς. Η Εκκλησία θέσπισε τότε την εορτή της Εικόνας του Σημείου του Μιρόζ, με ευλογία του αρχιεπισκόπου Πιμένος της Νοβγκόροντ. Συντέθηκε ειδική ιερή ακολουθία και δημοσιεύτηκε στο Μηναίο του χιλίου εξακοσίων εξήντα έξι, για παντοτινή τιμή της. Παναγία του Μιρόζ, δακρύσασα για τον λαό σου, σκέπε την οικουμένη και πρέσβευε αδιάλειπτα υπέρ ημών, αμήν.