Μέσα στη βαθιά ερημία της απέραντης ρωσικής γης φανερώθηκε με θαυμαστό ουράνιο τρόπο μία ιερή εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου. Η ιερά αυτή εικόνα φέρει την παλαιά προσωνυμία «Οδηγήτρια» και ονομάστηκε αργότερα του Μακαρίεφ από το όνομα του ταπεινού ασκητή. Η ευλογημένη εμφάνισή της έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του πρίγκιπος Βασιλείου του Σκοτεινού της ρωσικής γης. Η βασιλεία του εκείνου του πρίγκιπος εκτείνεται από το χίλια τετρακόσια είκοσι πέντε ώς το χίλια τετρακόσια εξήντα δύο.

Αποδέκτης του ουρανίου σημείου υπήρξε ο Άγιος Μακάριος ο Θαυματουργός, ονομαστός ασκητής της ρωσικής Ορθοδοξίας εκείνης της μακρινής εποχής. Ο Άγιος ασκητής αγωνιζόταν μέσα στην απόλυτη ησυχία της ερήμου, στις απομονωμένες όχθες του μεγάλου ποταμού Ούνζα. Η θαυμαστή εμφάνιση της ιερής εικόνας έγινε στις δεκαεπτά του μηνός Σεπτεμβρίου το έτος χίλια τετρακόσια σαράντα δύο. Ήταν περίπου η τρίτη ώρα της πρωίας, την ώρα που ο ασκητής τελείωνε τον πρωινό του Ακάθιστο Ύμνο προς την Παναγία.

Εκείνη ακριβώς την ιερή στιγμή το ταπεινό κελλί του Αγίου φωτίστηκε ξαφνικά από ένα φως άγνωστο και ολόκληρο μυστηριώδες. Ο σεμνός μοναχός ταράχθηκε βαθιά στην ψυχή και άρχισε αμέσως να προσεύχεται με μεγάλη θέρμη και κατάνυξη προς τον Κύριο. Πέρα από τα τοιχώματα του κελλιού του ακούστηκε καθαρά μία αγγελική επωδός γεμάτη με ουράνια μελωδία και χάρη. Η φωνή έλεγε ευλαβικά τον χαιρετισμό «Χαίρε, η Κεχαριτωμένη, ω Παρθένος Μήτηρ» προς την ταπεινή Δέσποινα του ουρανού.

Με φόβο και θαυμασμό βγήκε ο μοναχός έξω από το ταπεινό κελλί της ασκήσεως και της προσευχής. Στον βορειοδυτικό ορίζοντα είδε την εικόνα της Θεοτόκου, τυλιγμένη γύρω της από μία φωτεινή ολόλαμπρη λάμψη. Η εικόνα άρχισε σιγά σιγά να πλησιάζει προς το κελλί του εκπλήκτου και έντρομου ασκητικού πατρός. Με τρόμο και χαρά ο Άγιος έπεσε στη γη και φώναξε «Χαίρε, Μήτηρ Θεού του υψίστου Βασιλέως». Πρόσθεσε δε αμέσως «Χαίρε, αείρροη Πηγή σωτηρίας, σκεπάστρια όλου του κόσμου και προστασία ολόκληρης της γης της Γαλικίας».

Με ευλάβεια πήρε στα χέρια του την ιερή εικόνα και την τοποθέτησε μέσα στο ταπεινό κελλί του ασκητικού του βίου. Γι' αυτόν τον λόγο ονομάστηκε αργότερα από τους πιστούς και ευλαβείς ως η «Εικόνα του Κελλίου» του Αγίου. Οι μαθητές του Αγίου της έδωσαν αργότερα τον τίτλο «Μακαρίεφ» από το ίδιο το όνομα του Γέροντος δασκάλου τους. Στον τόπο όπου εμφανίστηκε θαυματουργικά η αγία εικόνα ιδρύθηκε αργότερα ένα ευλογημένο μοναστήρι με το ίδιο όνομα. Δημιουργήθηκαν με μεγάλο σεβασμό πιστά αντίγραφα της εικόνας, τα οποία έγιναν γνωστά εξίσου ξακουστά με το ίδιο το πρωτότυπο. Διά πρεσβειών της Παναχράντου Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας, Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς τους αμαρτωλούς, αμήν.