Με το ευλογημένο όνομα της Βασιλίδος των πόλεων είναι γνωστές δύο διαφορετικές θαυματουργές εικόνες της Υπεραγίας Θεοτόκου στην ορθόδοξη Παράδοση. Οι δύο αυτές ιερές εικόνες διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους ως προς την προέλευση, τη μορφή και τη μνήμη της εκκλησιαστικής τους εορτής. Η πρώτη από τις δύο εικόνες της Κωνσταντινουπόλεως τιμάται ευλαβικά κατά την εικοστή πέμπτη ημέρα του μηνός Απριλίου εκάστου έτους. Σύμφωνα με την παράδοση της Εκκλησίας, την πρώτη αυτή εικόνα τη φιλοτέχνησε με ευλάβεια ο ίδιος ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Λουκάς.

Οι ακριβείς συνθήκες της πρώτης φανερώσεώς της είναι άγνωστες, η ημερομηνία της όμως είναι η εικοστή πέμπτη Απριλίου του χίλια εβδομήντα ενός. Σώζεται παράδοση ότι ένα αντίγραφο της εικόνας ή η ίδια η εικόνα μεταφέρθηκε από την Κωνσταντινούπολη στα μέσα του δεκάτου πέμπτου αιώνα. Τη μετέφερε στη Ρωσία ο Άγιος Ευφρόσυνος του Πσκοβ, που εορτάζει ευλαβικά στις δεκαπέντε του μηνός Μαΐου. Την είχε λάβει ο ίδιος ως δώρο ευλογίας από τα ίδια τα χέρια του τότε Πατριάρχου της Κωνσταντινουπόλεως.

Η πολυτίμητη εικόνα φυλασσόταν με ευλάβεια στη Μονή του Σωτήρος Ελεαζάρου, η οποία βρίσκεται κοντά στην πόλη του Πσκοβ. Δυστυχώς όμως χάθηκε αργότερα στα βαθιά νερά του μανιασμένου ποταμού Τόλμπα μαζί με τα πλοία των Σουηδών. Οι Σουηδοί είχαν λεηλατήσει τη Μονή του Σωτήρος Ελεαζάρου και προσπαθούσαν να μεταφέρουν μακριά όλους τους τιμίους θησαυρούς της. Η δεύτερη ιερή εικόνα της Κωνσταντινουπόλεως εορτάζεται ευλαβικά στις δεκαεπτά του μηνός Σεπτεμβρίου σε ολόκληρη την ορθόδοξη Εκκλησία.

Σώζεται παράδοση ότι κατά τους αρχαίους εκείνους χρόνους δύο Έλληνες μοναχοί από την Κωνσταντινούπολη πέρασαν από την πόλη Στάραγια Ρους. Οι δύο μοναχοί τέλεσαν με ευλάβεια τη Θεία Λειτουργία μέσα στον περίφημο καθεδρικό ναό της ίδιας της πόλεως εκείνης. Ως παντοτινή ανάμνηση της παραμονής τους εκεί άφησαν στον ναό μία μικρή σκαλισμένη εικόνα της Θεομήτορος επάνω σε σχιστόλιθο. Η μικρή αυτή ιερή εικόνα έγινε σύντομα ξακουστή για τα πολλά θαύματά της και προσέλκυσε πλήθος ευλαβών χριστιανών.

Πολλοί πιστοί έτρεχαν στην ιερή εικόνα και έπαιρναν αγιασμένο νερό, που είχε ευλογηθεί με τον αγιασμό της εικόνας. Το ευλογημένο εκείνο νερό το χρησιμοποιούσαν για να θεραπεύσουν τα άρρωστα βρέφη και τα μικρά τους παιδιά. Πιστά αντίγραφα της εικόνας υπάρχουν στη Μόσχα, στον ενοριακό ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου επί της οδού Μάλαγια Δμίτροβκα. Άλλα αντίγραφα τιμώνται στο χωριό Νιζέροβ της επαρχίας Ροστόβ της κυβερνείας Γιαροσλάβ και στη Μονή του Σωτήρος Ελεαζάρου.

Η Μονή του Σωτήρος Ελεαζάρου απέχει είκοσι πέντε βέρστια από την πόλη Πσκοβ και έχει αρχαία ευλογημένη ιστορία. Το αρχικό όνομα του μοναστηρίου ήταν Σρετένσκι, δηλαδή της Υπαπαντής, σε ανάμνηση της υποδοχής της ιερής εικόνας. Διά πρεσβειών της Παναχράντου Δεσποίνης Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας, Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς τους αμαρτωλούς, αμήν.