Στις σκοτεινές ημέρες του χίλια επτακόσια ενενήντα πέντε ένα φοβερό κύμα αίματος και πυρός έπληξε την ορθόδοξη χριστιανική Γεωργία. Ένας στρατός τριάντα πέντε χιλιάδων Περσών στρατιωτών βάδιζε με ορμή κατά της μικρής αλλά γενναίας ορθόδοξης πατρίδας. Ο πιστός βασιλιάς Ηρακλής ο Δεύτερος, που βασίλευε από το χίλια επτακόσια εξήντα δύο, κήρυξε αμέσως πόλεμο κατά των εισβολέων. Στη διάθεσή του είχε μόλις δύο χιλιάδες πιστούς Γεωργιανούς στρατιώτες, καθώς οι εχθροί πλησίαζαν επικίνδυνα στην πρωτεύουσα Τιφλίδα.

Στην πρώτη αιματηρή σύγκρουση οι γενναίοι Γεωργιανοί νίκησαν με θαυμαστό τρόπο τους Πέρσες, αλλά πλήρωσαν με πολλούς νεκρούς τη νίκη. Ο σαστισμένος εχθρός κλονίστηκε βαθιά και ετοιμαζόταν να εγκαταλείψει με ντροπή το πεδίο της φοβερής μάχης. Όμως κάποιοι ντόπιοι προδότες πληροφόρησαν αμέσως τον Αγά Μωχάμαντ Χαν ότι ο βασιλιάς Ηρακλής είχε χάσει σχεδόν όλο τον στρατό του. Αυτή η αισχρή και ποταπή προδοσία έκρινε τελικά οριστικά την έκβαση της σκληρής μάχης υπέρ των αλλόπιστων εισβολέων.

Οι εκατόν πενήντα στρατιώτες που είχαν απομείνει στον γεωργιανό στρατό μόλις και κατάφεραν να σώσουν τη ζωή του Ηρακλή. Ο γενναίος αυτός βασιλιάς επιθυμούσε να πεθάνει με τιμή στο πεδίο της μάχης μαζί με τους πιστούς στρατιώτες του. Ολόκληρη η πρωτεύουσα Τιφλίδα τυλίχθηκε σε φοβερές φλόγες και κατέλαβε φρίκη όλους τους πιστούς της κατοίκους. Οι άγριοι λεηλάτες σφάγιαζαν τους ανυπεράσπιστους κατοίκους και έβαζαν φωτιά σε όλες τις βιβλιοθήκες της φημισμένης πόλεως.

Κατέστρεψαν ολοσχερώς και το παλαιό τυπογραφείο και βεβήλωσαν με μανία πολλές εκκλησίες και αυτό το βασιλικό παλάτι. Με ιδιαίτερη σκληρότητα και θηριωδία οι αλλόπιστοι κατακτητές στράφηκαν εναντίον του γεωργιανού ορθόδοξου κλήρου της πρωτεύουσας. Η ιστορία δυστυχώς δεν διέσωσε τα ονόματα όλων των αγίων μαρτύρων που έχασαν τη ζωή τους στη φοβερή αυτή τραγωδία. Γνωρίζουμε όμως με βεβαιότητα ότι ο σεβάσμιος Μητροπολίτης Δοσίθεος της Τιφλίδας θανατώθηκε, διότι αρνήθηκε να εγκαταλείψει το ποίμνιό του.

Οι περισσότεροι ορθόδοξοι κληρικοί σκοτώθηκαν χωρίς ιδιαίτερες ερωτήσεις ή προτάσεις από τους σκληρόκαρδους και αλλόθρησκους εισβολείς της εποχής. Από τον άγιο Δοσίθεο ζήτησαν επίμονα οι αλλόπιστοι την άρνηση της χριστιανικής πίστεως και την παράδοση του Χριστού. Του διέταξαν επίσης ρητά να μιάνει με ιεροσυλία τον αληθινό και Ζωοποιό Σταυρό του Σωτήρα μας Κυρίου Ιησού. Όμως ο γενναίος ιερομάρτυς υπέμεινε με ασύλληπτη ψυχική δύναμη τα σκληρότατα βασανιστήρια χωρίς να υποχωρήσει διόλου στον εχθρό.

Δέχθηκε με αγαλλίαση και χαρά τον σωματικό θάνατο, καθώς μαρτυρούσε υπέρ του ονόματος του γλυκύτατου Σωτήρα μας Χριστού. Οι αλλόπιστοι κατέσφαξαν με τα κοφτερά τους σπαθιά τον αφοσιωμένο αυτόν δούλο και ποιμένα του Χριστού. Έτσι ο σεβάσμιος Δοσίθεος μαρτύρησε δια ξίφους στις δώδεκα Σεπτεμβρίου του ίδιου τραγικού έτους της φοβερής εισβολής. Έλαβε από τον φιλάνθρωπο Κύριο το αμάραντο και πολυτιμότατο ουράνιο στεφάνι της αιώνιας μακαριότητας και δόξας.

Η μνήμη του τιμάται από ολόκληρη την ορθόδοξη Εκκλησία ως ένα φωτεινό υπόδειγμα ποιμενικής αυτοθυσίας και αληθινής μαρτυρίας. Με τις θερμές πρεσβείες του ιερομάρτυρα Δοσιθέου, ας ελεήσει και ας μας σώσει ο φιλάνθρωπος Κύριος, αμήν.