Μέσα στις πιο σκληρές ώρες των πρώτων αιώνων του Χριστιανισμού φανερώθηκε η ηρωική μορφή του αγίου Ωκεανού. Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του γενναίου μάρτυρος στις δώδεκα Σεπτεμβρίου κάθε χρόνου με ιδιαίτερη ευλάβεια και βαθιά πνευματική κατάνυξη. Το όνομά του μοιάζει αρχαίο και κοσμικό, αλλά το συναξάρι του τον παρουσιάζει ως φωτεινό ήλιο που έλαμψε με την ομολογία του. Οι παλαιοί υμνογράφοι παρομοίασαν τον γενναίο αυτόν αθλητή με τον ίδιο τον ωκεανό, που λούστηκε όμως μέσα στη φλόγα της πυράς.

Έτσι ο άγιος βάδισε ολόκληρη την επίγεια πορεία του ως αληθινός λαμπρός ήλιος της πίστεως, σύμφωνα με την παλαιά υμνογραφία. Η ζωή του παρέμεινε σχεδόν άγνωστη στους μεταγενέστερους χριστιανούς, χωρίς λεπτομέρειες για την καταγωγή και την πατρίδα του γενναίου αυτού μάρτυρος. Δεν γνωρίζουμε ποιοι ήταν οι γονείς του, ούτε σε ποια ακριβώς εποχή έζησε και αναδείχθηκε ένδοξος άγιος της Εκκλησίας. Δεν έχουμε επίσης ασφαλείς πληροφορίες για τον τόπο όπου άθλησε και για τους διώκτες που τον συνέλαβαν.

Όμως η ζωντανή παράδοση της Εκκλησίας διέσωσε με σαφήνεια τον τρόπο του ένδοξου μαρτυρικού του τέλους. Άλλες αρχαίες πηγές αναφέρουν ότι θανατώθηκε δια πυρός, ρίχνοντάς τον πάνω σε φλεγόμενη πυρά από τους ειδωλολάτρες. Άλλες σεβάσμιες πηγές μαρτυρούν ότι αποκεφαλίστηκε με κοφτερό ξίφος από τους εχθρούς της Εκκλησίας της εποχής του. Και στις δύο περιπτώσεις παρέδωσε το πνεύμα του στον Χριστό ομολογώντας μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής του. Με τις πρεσβείες του αγίου ενδόξου μάρτυρος Ωκεανού, ας μας ελεήσει και ας μας σώσει ο φιλάνθρωπος Κύριος, αμήν.