Μέσα στους σκληρούς και αιματηρούς διωγμούς της σκοτεινής εποχής του Ιουλιανού του Παραβάτη φανερώθηκαν τρεις ηρωικοί μάρτυρες της ορθόδοξης πίστεως. Οι άγιοι Μακεδόνιος, Θεόδουλος και Τατιανός έλαμψαν ως ολοφώτεινα ουράνια αστέρια του Χριστού στη Μυρόπολη της φημισμένης μικρασιατικής Φρυγίας. Έζησαν στα φοβερά χρόνια της σύντομης βασιλείας του Ιουλιανού, ο οποίος προσπάθησε να επαναφέρει βίαια την ειδωλολατρία. Η μνήμη τους τιμάται από την Εκκλησία στις δώδεκα Σεπτεμβρίου κάθε χρόνου με βαθιά ευλάβεια και πνευματική κατάνυξη.

Εκείνη την κρίσιμη εποχή, ο σκληρός άρχοντας της Φρυγίας Αμάχιος έδωσε αυστηρή διαταγή να καθαρίσουν τον τοπικό ειδωλολατρικό ναό. Διέταξε επίσης τους κατοίκους να φροντίσουν για τα ψεύτικα αγάλματα που στέκονταν μέσα σ' αυτόν τον αρχαίο ναό. Οι τρεις γενναίοι μάρτυρες δεν ανέχτηκαν τη φοβερή αυτή ασέβεια κατά του ζώντος και αληθινού Θεού. Μπήκαν λοιπόν κρυφά μέσα στον ναό κατά τη διάρκεια της νύχτας και συνέτριψαν με ζήλο όλα τα αγάλματα των ειδώλων.

Όταν πληροφορήθηκαν ότι κινδύνευαν να τιμωρηθούν άλλοι αθώοι χριστιανοί από την οργή του Αμαχίου, αποφάσισαν αμέσως να φανερωθούν. Παρουσιάστηκαν με μεγάλο θάρρος μπροστά στον σκληρό αυτόν άρχοντα και ομολόγησαν ότι αυτοί οι ίδιοι συνέτριψαν τα είδωλα. Ο εξαγριωμένος Αμάχιος προσπάθησε με κάθε τρόπο και μέσο να τους πείσει να θυσιάσουν στα νεκρά είδωλα. Όμως οι γενναίοι αθλητές παρέμειναν ακλόνητοι στην πίστη του Χριστού και αρνήθηκαν με σταθερότητα κάθε προδοσία. Τότε ο εξοργισμένος ηγεμόνας έδωσε ρητή εντολή να τους ψήσουν ζωντανούς πάνω σε μία φοβερή πυρακτωμένη σιδερένια σχάρα. Έτσι παρέδωσαν τις άγιες ψυχές τους στον Κύριο και έλαβαν τα στεφάνια της αιώνιας δόξας, αμήν.