Από τη σκληρή και πετρώδη γη της δεύτερης επαρχίας των Καππαδοκών, όπου είχαν λάμψει αμέτρητοι άγιοι και ομολογητές της πίστεως, καταγόταν ο Όσιος Πέτρος ο ηγούμενος του Βαθέος Ρύακος. Από πολύ νεαρή ηλικία διακρίθηκε για την αυστηρή του ευλάβεια και τη θεοφιλή πορεία της ζωής του μέσα στην Εκκλησία του Χριστού. Έφυγε από την πατρίδα του και ταξίδεψε στην επαρχία της Λυκαονίας, στην περιοχή της Τρίγλιας, όπου άκμαζε η ξακουστή Μονή του Βαθέος Ρύακος.

Το ιερό εκείνο μοναστήρι ήταν αφιερωμένο στον Σωτήρα Χριστό και είχε ιδρυθεί από τον Όσιο Βασίλειο, του οποίου η μνήμη τιμάται την πρώτη Ιουλίου. Ο Όσιος Πέτρος έγινε αφοσιωμένος μαθητής του κτήτορος Βασιλείου και ακολούθησε με ζήλο την αυστηρότητα και την ακρίβεια της μοναχικής εκείνης παραδόσεως. Άσκησε ολόκληρη τη ζωή του με ασκητική νηστεία, αδιάκοπη προσευχή και πραγματική απάρνηση των ηδονών του γήινου τούτου κόσμου. Μετά την κοίμηση του πνευματικού του πατρός, ανέλαβε με ταπείνωση και βαθιά υπακοή την ηγουμενική φροντίδα της ιερής εκείνης αδελφότητας.

Κάποιες άλλες πηγές αναφέρουν ως δεύτερο ηγούμενο τον Όσιο Ιγνάτιο, που η μνήμη του εορτάζεται την εικοστή εβδόμη του Σεπτεμβρίου. Ο Όσιος Πέτρος ανεπαύθη ειρηνικά αφού έζησε ολόκληρη τη ζωή του ασκητικά και θεοφιλώς εντός της σεβάσμιας μονής. Άγιε Πέτρε ταπεινέ ηγούμενε και αυστηρέ μιμητή των μοναχικών αρετών, πρέσβευε προς τον φιλάνθρωπο Κύριον υπέρ ημών των αμαρτωλών, αμήν.