Στα όρη της Τρίγλιας της Μικράς Ασίας, εκεί όπου τα βαθιά ρυάκια σχίζουν την γη με βουητό αδιάκοπο, υπήρξε ένα ξακουστό μοναστήρι αφιερωμένο στον Σωτήρα Χριστό. Η μονή ονομαζόταν Βαθέος Ρύακος και βρισκόταν στην επαρχία της Λυκαονίας, σε τόπο ήσυχο και κατάλληλο για ασκητική ζωή. Ήταν αφιερωμένη στη Μεταμόρφωση του Κυρίου και Σωτήρος Χριστού, και είχε φήμη ξεχωριστή για την αυστηρότητα και την σκληρότητα της ασκητικής ζωής των μοναχών της. Κτήτορας και πρώτος ηγούμενος του ιερού εκείνου ησυχαστηρίου υπήρξε ο Όσιος Βασίλειος, του οποίου η μνήμη τιμάται την πρώτη Ιουλίου κάθε χρόνου.

Δεύτερος ηγούμενος ανέλαβε τη μονή ο Όσιος Ιγνάτιος, που η μνήμη του εορτάζεται την εικοστή εβδόμη του μηνός Σεπτεμβρίου. Ο Όσιος Λουκάς υπήρξε ο τρίτος κατά σειρά ηγούμενος της σεβάσμιας εκείνης μονής και διακρίθηκε με ιδιαίτερη ευλάβεια και αρετή. Έγινε αρχικά ταπεινός μοναχός και αργότερα ανέλαβε με βαθιά υπακοή την μεγάλη ποιμαντική φροντίδα της αδελφότητας. Διατήρησε αυστηρά την παράδοση των δύο προκατόχων του και ποίμανε με αγάπη την αδελφότητα του Βαθέος Ρύακος.

Κοιμήθηκε ειρηνικά μέσα στη μονή κοντά στα τέλη του δέκατου αιώνα, αφού πέρασε τη ζωή του μέσα στην αυστηρή άσκηση. Άγιε Λουκά ταπεινέ ηγούμενε και τύπε πάσης αρετής μοναχικής, πρέσβευε προς τον φιλάνθρωπο Κύριον υπέρ ημών των αμαρτωλών, αμήν.