Πάνω από τα ήσυχα νερά της Μεσογείου, μέσα στη βαθιά νύχτα της ειδωλολατρίας, μια πέτρινη θήκη ταξίδευε σαν ολόφωτο καράβι του ουρανού. Μέσα της αναπαυόταν το πανάγιο λείψανο ενός Αποστόλου του Χριστού, οδηγημένο μυστικά από την ίδια τη χάρη του Θεού. Ο Άγιος Απόστολος Βαρθολομαίος μαρτύρησε με σταυρικό θάνατο στην μακρινή Αρμενία για το όνομα του Κυρίου Ιησού. Οι πιστοί παρέλαβαν με βαθιά ευλάβεια το άγιο σώμα και το έκλεισαν μέσα σε μια πέτρινη ιερή θήκη.

Στην Ουρβανούπολη η θήκη γιάτρευε αμέτρητες ασθένειες, και πλήθη λαού συνέρρεαν αδιάκοπα προς αυτήν για ίαση και παρηγοριά. Οι ειδωλολάτρες της περιοχής, μαστιγωμένοι από φθόνο και τυφλό μίσος, βρήκαν ευκαιρία και πέταξαν τη θήκη στη θάλασσα. Μαζί έριξαν στα κύματα και άλλες τέσσερις θήκες αγίων μαρτύρων του Χριστού, ελπίζοντας να βυθιστούν τελείως. Φανερώθηκε τότε το μέγα θαύμα της θείας προνοίας, και η θήκη διέπλευσε με υπερφυσική ελαφρότητα μακρινές θάλασσες.

Με συνοδεία των άλλων τεσσάρων θηκών πέρασε από τη Μαύρη Θάλασσα, τα στενά Ελλησπόντου, το Αιγαίο και το Αδριατικό. Έφθασε τελικά αριστερά της Σικελίας, στο μικρό και ευλογημένο νησί της Λιπαρός, εκεί όπου σταμάτησε ο θαυμαστός πλους. Κάθε άλλη θήκη χωρίσθηκε στη συνέχεια και κατευθύνθηκε από τη θεία βούληση σε διαφορετικούς τόπους της Ιταλίας. Ο Άγιος αποκαλύφθηκε στον επίσκοπο Αγάθωνα της Λιπαρός, ο οποίος κατέβηκε αμέσως με ευλάβεια στην παραλία.

Συνόδευσε τη θήκη στον τόπο που υπέδειξε ο ίδιος ο Απόστολος, όπου κτίσθηκε στη συνέχεια ναός μεγαλοπρεπής. Ταις πρεσβείαις του αγίου ενδόξου Αποστόλου Βαρθολομαίου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.