Στα χρόνια του Πέρση βασιλιά Σαπώρ η Εκκλησία της Ανατολής δοκιμάστηκε από έναν από τους σκληρότερους διωγμούς του τέταρτου αιώνα. Πλήθος πιστών έχυσαν το αίμα τους για την ομολογία της αληθινής πίστεως μέσα στο φοβερό εκείνο καμίνι του πειρασμού. Μέσα σε εκείνο τον καιρό της οργής αιχμαλωτίστηκαν εννέα χιλιάδες χριστιανοί από διάφορες πόλεις του Περσικού βασιλείου και ανάμεσά τους βρέθηκε και η Αγία Ία, μια γυναίκα ήδη προχωρημένης ηλικίας. Καταγόταν από την πόλη Βιζάδα και είχε ζήσει ολόκληρη τη ζωή της με βαθιά αφοσίωση στον Χριστό και με την ελπίδα της αιώνιας βασιλείας μέσα στην καρδιά της.

Όταν τη συνέλαβαν, οι Πέρσες την οδήγησαν δεμένη μαζί με τους άλλους χριστιανούς σε μακρινό δρόμο γεμάτο πείνα, δίψα και ταπεινώσεις. Παρά τα γερατειά της, εκείνη βάδιζε με σταθερό βήμα και με την προσευχή αδιάκοπα στα χείλη της και στην καρδιά της. Παρουσιάστηκε ενώπιον του αρχιμάγου του βασιλιά, ο οποίος έλαβε την εντολή να την αναγκάσει να αρνηθεί την πίστη της και να θυσιάσει στους θεούς. Της μίλησε άλλοτε με κολακείες και άλλοτε με βαριές απειλές, της υποσχέθηκε πλούσια δώρα και τιμές αν θυσίαζε στους θεούς των Περσών.

Η μάρτυρας στάθηκε ακλόνητη και με γενναίο θάρρος ομολόγησε ότι λατρεύει τον αληθινό Θεό, τον Κύριο Ιησού Χριστό. Ο αρχιμάγος εξοργίστηκε από τη σταθερότητα της γυναίκας και πρόσταξε να αρχίσουν αμέσως τα μαρτύρια, ελπίζοντας πως θα κάμψει την ομολογία της. Την έκλεισαν αρχικά σε σκοτεινή φυλακή και την άφησαν εκεί έναν ολόκληρο χρόνο χωρίς τροφή και χωρίς νερό, για να σπάσει το φρόνημά της από την πείνα και την εξάντληση. Η Ία στηρίχθηκε στη χάρη του Θεού και επέζησε με τρόπο θαυμαστό, προσευχόμενη ακατάπαυστα μέσα στο υγρό σκοτάδι του κελιού της.

Όταν την έβγαλαν ξανά μπροστά στους δικαστές, την έδειραν με βαριά ραβδιά γεμάτα κόμπους, ώσπου το σώμα της γέμισε πληγές και αίματα. Ύστερα την οδήγησαν πάλι στη φυλακή, όπου παρέμεινε για δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια, ζώντας μέσα στην απόλυτη ερημιά και τη σιωπή. Μετά την πάροδο τόσων χρόνων την έβγαλαν εκ νέου από το κελί και έδεσαν τα γόνατα και τα χέρια της με σχοινιά. Έσφιξαν τόσο δυνατά τους δεσμούς ώστε τα κόκαλά της έσπασαν και ολόκληρο το σώμα της λύγισε από τον πόνο.

Συνέχισαν τα φοβερά βασανιστήρια χτυπώντας την ασταμάτητα με σκληρούς δερμάτινους ιμάντες στη μέση και στην κοιλιά της. Τελικά οι δικαστές έλαβαν την απόφαση να την αποκεφαλίσουν δημόσια ενώπιον του πλήθους, για να φοβίσουν τους χριστιανούς. Όταν έπεσε το κεφάλι της στο χώμα, ο ήλιος σκοτείνιασε για λίγο και ο αέρας γέμισε από θαυμαστή ευωδιά, άγνωστη στους παρόντες. Η γη όπου έπεσε το αίμα της φούσκωσε υπερφυσικά και υψώθηκε ψηλά, ενώ οι δήμιοι που τη βασάνισαν τυφλώθηκαν και παρέλυσαν αμέσως. Ταις πρεσβείαις της αγίας ενδόξου μάρτυρος Ίας και των σύναθλων εννέα χιλιάδων μαρτύρων των εν Περσίδι αθλησάντων υπέρ της αληθούς πίστεως, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.