Στα ψηλά βουνά της Βιθυνίας, ανάμεσα σε ιαματικά νερά και άνθη της ερήμου, τρεις νεαρές αδελφές υψώνουν χέρια ικεσίας προς τον ουρανό. Οι Αγίες Μηνοδώρα, Μητροδώρα και Νυμφοδώρα γεννήθηκαν αδελφές κατά σάρκα στη χώρα της Βιθυνίας και αναδείχτηκαν αδελφές και κατά πνεύμα. Η λάμψη της παρθενίας και η ωραιότητα των ψυχών και των σωμάτων τους έγιναν καύχημα για όλους τους πιστούς χριστιανούς. Οι φροντίδες και οι ματαιότητες του κόσμου τις άφηναν εντελώς αδιάφορες, καθώς ο νους τους ήταν στραμμένος στον Νυμφίο Χριστό.

Η μόνη τους έγνοια ήταν να στολίζουν την ψυχή τους με συστολή και σωφροσύνη και όχι με μάταια κοσμήματα. Για την αγάπη του Χριστού άφησαν την πατρίδα τους και ανέβηκαν σε έναν ψηλό λόφο, κοντά στα Πύθια θερμά λουτρά. Εκεί ασκήτευαν με αυστηρή νηστεία και αδιάλειπτη προσευχή, και καλλιεργούσαν ακόμη περισσότερο τη σωφροσύνη και τη γνώση του Θεού. Για τη μεγάλη τους αρετή αξιώθηκαν από τον Κύριο να θεραπεύουν διάφορες ασθένειες σωματικές και ψυχικές.

Έτσι έτρεχε κοντά τους πλήθος κόσμου από τις γύρω περιοχές της Βιθυνίας, αναζητώντας ίαση και πνευματική παρηγοριά. Η φήμη της αγιότητάς τους ταξίδεψε γρήγορα ως τους κύκλους της εξουσίας και έφτασε στα αυτιά του διώκτη. Όταν τα έμαθε αυτά ο σκληρός έπαρχος Φρόντων, έστειλε αμέσως ένοπλους στρατιώτες και συνέλαβε βίαια τις τρεις αδελφές. Τις οδήγησαν ενώπιόν του δεμένες, αλλά εκείνες στάθηκαν με αγγελική φρόνηση, σύνεση και απόλυτη αφοβία απέναντι στη βίαιη εξουσία.

Ο έπαρχος προσπάθησε αρχικά με κολακείες και υποσχέσεις πλούτου να τις πείσει να αρνηθούν τη χριστιανική πίστη. Όμως οι Αγίες απάντησαν με μία φωνή ότι ο Νυμφίος τους Χριστός είναι ασύγκριτα ανώτερος από κάθε επίγειο πλούτο και δόξα. Εξοργισμένος από την ομολογία τους, διέταξε να ξεγυμνώσουν την πρεσβύτερη Μηνοδώρα και να την κτυπήσουν με μαστίγια. Τέσσερις δήμιοι κτυπούσαν την Αγία επί δύο ώρες, αλλά εκείνη έμενε ακλόνητη και έλεγε ότι όλη η ίδια είναι θυσία στον Θεό.

Παρέδωσε τελικά την ψυχή της στον αγαπημένο της Νυμφίο, καλώντας Τον με δάκρυα να δεχθεί την ψυχή της εν ειρήνη. Έπειτα από τέσσερις ημέρες ο τύραννος έφερε τις δύο μικρότερες αδελφές μπροστά στο νεκρό σώμα της Μηνοδώρας. Νόμιζε ότι το θέαμα θα τις φοβίσει, όμως εκείνες έλαμψαν από χαρά και ζήλο να ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο. Τις βασάνισαν λοιπόν με λαμπάδες, σιδερένιους όνυχες και ράβδους, και έτσι έλαβαν τον στέφανο του μαρτυρίου. Ο έπαρχος θέλησε να κάψει τα σώματά τους, αλλά κεραυνός κατέκαψε τον ίδιο και καταρρακτώδης βροχή έσβησε τη φωτιά. Ταις πρεσβείαις των αγίων ενδόξων μαρτύρων σου Μηνοδώρας, Μητροδώρας και Νυμφοδώρας των αυταδέλφων παρθένων της λαμπρώς αθλησασών, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.