Στους πρώτους αιώνες του χριστιανισμού, όταν ο λόγος του Ευαγγελίου έκαιγε σαν φωτιά τις καρδιές, ένας νέος ξεκίνησε από τη Σεβαστή. Άκουσε για τον Χριστό και άφησε γονείς και φίλους, για να ακολουθήσει τον αγαπημένο μαθητή Ιωάννη τον Θεολόγο. Κοντά σ' εκείνον ο Ευτυχής διδάχθηκε τη θεία σοφία και άντλησε ουράνια χάρη σαν από ανεξάντλητη πηγή ζωής. Αργότερα συνάντησε και τον απόστολο Παύλο και έγινε αχώριστος συνοδοιπόρος του στους κόπους του ευαγγελικού κηρύγματος.

Γι' αυτό η Εκκλησία τον τιμά ως γνήσιο μαθητή και των δύο μεγάλων αποστόλων του Χριστού. Παρότι δεν συγκαταριθμείται στους εβδομήκοντα, ονομάστηκε απόστολος για τους κόπους του και τη χειροτονία του σε επίσκοπο των πιστών. Κήρυξε με τόλμη το ευαγγέλιο, γκρέμισε πλήθος ειδωλικών ναών και υπέμεινε δαρμούς και χρόνια φυλάκισης για τον Χριστό. Μέσα στο σκοτάδι της φυλακής, άγγελος Κυρίου του έφερε ουράνιο άρτο για να τον στηρίξει στα μαρτύρια.

Όταν τον κρέμασαν γυμνό στο ξύλο και τον ξέσχιζαν με σιδερένια νύχια, ανέβλυσε από το άγιο σώμα του ευωδιαστό μύρο. Τον έριξαν κατόπιν στη φωτιά, αλλά ξαφνικός κεραυνός και ραγδαία βροχή έσβησαν τις φλόγες και τον άφησαν αβλαβή. Όταν τον παρέδωσαν στα πεινασμένα θηρία, εκείνα τον πλησίασαν ήμερα σαν αρνία και ένα λιοντάρι μίλησε ανθρωπίνως. Δοξάζοντας τη μεγαλειότητα του Σωτήρα Χριστού, το θηρίο εξέπληξε τους θεατές και έφερε όλους σε ιερό φόβο.

Τον άφησαν τότε ελεύθερο να επιστρέψει στην πατρίδα του και να παραδώσει εκεί ειρηνικά το πνεύμα στον Κύριο. Ταις πρεσβείαις του αγίου ιερομάρτυρος Ευτυχούς, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.