Πάνω σε ένα σιωπηλό κρητικό ύψωμα, ανάμεσα στα στενά μονοπάτια του οροπεδίου, υψώνεται από αιώνες η ιερά μονή της Παναγίας Καρδιώτισσας, γνωστή ως μονή της Κεράς. Η πρώτη γραπτή μνεία για την ίδρυσή της ανάγεται στο χίλια τριακόσια τριάντα τρία και συνδέεται άρρηκτα με τη θαυματουργή εικόνα της Θεοτόκου. Κατά την παράδοση η εικόνα ζωγραφίστηκε από τον άγιο Λάζαρο, μοναχό και αγιογράφο που έζησε τη δύσκολη περίοδο της Εικονομαχίας. Την περίοδο της βενετοκρατίας η εικόνα εκλάπη και μεταφέρθηκε στον ναό του Αγίου Αλφόνσου στη Ρώμη, όπου παραμένει μέχρι σήμερα.

Η νεότερη εικόνα που την αντικατέστησε από το χίλια επτακόσια τριάντα πέντε θεωρείται εξίσου θαυματουργή και τιμάται με βαθιά ευλάβεια από τους πιστούς. Από την αρχική μονή σώζεται σήμερα μόνο το καθολικό, που διαμορφώθηκε αρχιτεκτονικά μετά από διαδοχικές επεμβάσεις στον αρχικό μονόχωρο ναό. Στη συνέχεια προστέθηκαν ο καμαροσκέπαστος χώρος στα βόρεια και οι τρεις παράλληλοι μεταξύ τους χώροι στη δυτική πλευρά. Το σύνολο ενοποιήθηκε αργότερα με την προσθήκη του μεγάλου εγκάρσιου νάρθηκα, που έδωσε στον ναό την επιβλητική σημερινή του όψη.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι όψεις των ναρθήκων, οι οποίοι διαμορφώνονται κατά τα πρότυπα της βυζαντινής αρχιτεκτονικής με τυφλά αψιδώματα από πλίνθους και πλούσιο κεραμοπλαστικό διάκοσμο. Ο αρχικός ναός φέρει τοιχογραφικό διάκοσμο με τη χαρακτηριστική τεχνοτροπία της πρώτης δεκαετίας του δεκάτου τετάρτου αιώνα. Παρακαλούμε λοιπόν τη μητέρα του Κυρίου λέγοντας: Ταις πρεσβείαις της υπεραγίας Θεοτόκου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.