Μέσα στους ιερούς διαδρόμους του Ναού της Ιερουσαλήμ, εκεί όπου ο θυμίαμα ανέβαινε σαν προσευχή προς τα ύψη, ένας γηραιός ιερέας ετοιμαζόταν για την μεγαλύτερη συνάντηση της ζωής του. Ο Προφήτης Ζαχαρίας καταγόταν από την ιερατική φυλή του Ααρών και ζούσε στα χρόνια του Ηρώδη, βασιλιά της Ιουδαίας. Κατά την γνώμη του Χρυσοστόμου και άλλων Πατέρων της Εκκλησίας δεν ήταν απλός ιερέας, αλλά αρχιερέας που έμπαινε στα άγια των αγίων. Σύζυγο είχε την Ελισάβετ, η οποία επίσης καταγόταν από την γενιά του Ααρών και ήταν αδελφή της Άννης, της μητέρας της Παναγίας.

Οι δύο σύζυγοι περπατούσαν με ευλάβεια στις εντολές και τα δικαιώματα του Κυρίου, άμεμπτοι από κάθε σοβαρή ενοχή ενώπιον του Θεού. Ζούσαν δίκαια και ευσεβώς, όμως ένας μεγάλος καημός βάραινε την καρδιά τους όλα αυτά τα χρόνια του γάμου τους. Δεν είχαν αποκτήσει παιδί και είχαν φθάσει πλέον σε προχωρημένη ηλικία, ώστε η ατεκνία θεωρούνταν εκείνη την εποχή τιμωρία από τον Θεό. Παρά τις προσευχές τους και την υπομονή τους, η Ελισάβετ παρέμενε στείρα και η μήτρα της δεν έδινε καρπό.

Όμως ο Θεός δεν ξέχασε τους δούλους Του και ετοίμαζε μυστικά την μεγάλη ανταμοιβή της πιστής υπομονής τους. Κάποια ημέρα, καθώς ο Ζαχαρίας έκαιγε θυμίαμα μέσα στο θυσιαστήριο κατά την σειρά της εφημερίας του, είδε άγγελο Κυρίου να στέκεται δεξιά του θυμιατηρίου ναού. Μπροστά στην οπτασία ο γέρων ιερέας ταράχθηκε από φόβο, αλλά ο αρχάγγελος Γαβριήλ τον καθησύχασε με γλυκύτητα και του ανήγγειλε ότι η προσευχή του είχε ακουσθεί. Η σύζυγός του Ελισάβετ, παρά την προχωρημένη ηλικία, θα γεννούσε γιο και θα τον ονόμαζαν Ιωάννη.

Ο άγγελος προσέθεσε ότι το παιδί θα ήταν μέγα ενώπιον του Κυρίου και θα γεμίσει από Πνεύμα Άγιο μέσα στην κοιλιά της μητέρας του. Θα προπορευτεί ενώπιον του Χριστού με το πνεύμα και την δύναμη του προφήτη Ηλία, ετοιμάζοντας τις καρδιές των ανθρώπων για την υποδοχή του Σωτήρα. Ο Ζαχαρίας σκίρτησε από χαρά, αλλά δυσπίστησε για το άγγελμα και ρώτησε πώς θα γινόταν αυτό αφού ήταν πια γέρος και η γυναίκα του στείρα. Τότε ο Γαβριήλ απάντησε ότι εστάλη από τον Θεό για να φέρει αυτό το ευαγγέλιο και για την ολιγοπιστία του ο Ζαχαρίας θα έμενε κωφάλαλος.

Δεν θα μπορούσε να μιλήσει λέξη μέχρι την ημέρα που θα εκπληρωνόταν ο λόγος του Θεού. Όταν βγήκε από τον ναό, ο λαός κατάλαβε από τα νοήματα ότι ο ιερέας είχε δει οπτασία. Πραγματικά, η Ελισάβετ συνέλαβε σύμφωνα με τον λόγο του αγγέλου και γέννησε γιο, χαρίζοντας στους ηλικιωμένους γονείς το πολυπόθητο τέκνο. Όταν θέλησαν να δώσουν όνομα στο παιδί, ο Ζαχαρίας έγραψε πάνω σε μικρό πινακίδιο το όνομα Ιωάννης, αν και κανείς στην οικογένεια δεν είχε αυτό το όνομα.

Αμέσως λύθηκε η γλώσσα του και άρχισε να προφητεύει εμπνευσμένος από το Άγιο Πνεύμα, ευλογώντας τον Θεό του Ισραήλ. Στην προφητική του ωδή είπε ότι ο Κύριος επισκέφθηκε τον λαό Του, ότι ανέστησε κέρας σωτηρίας στον οίκο του Δαβίδ και ότι το παιδί του θα κληθεί προφήτης του Υψίστου. Όλοι όσοι άκουσαν τα γεγονότα τα φύλαγαν στην καρδιά τους και αναρωτιόντουσαν τι άραγε θα γίνει αυτό το θαυμαστό βρέφος. Όταν γεννήθηκε ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός στην Βηθλεέμ και οι μάγοι από την ανατολή ανήγγειλαν στον Ηρώδη τον νεογέννητο βασιλέα, ο τύραννος ταράχθηκε.

Έστειλε στρατιώτες στην Βηθλεέμ για να σφάξουν όλα τα παιδιά μέχρι δύο ετών, ελπίζοντας έτσι να εξοντώσει και τον Μεσσία ανάμεσά τους. Η φήμη του Ιωάννη όμως είχε ήδη φθάσει στα αυτιά του Ηρώδη, ο οποίος θυμήθηκε τις θαυμαστές περιστάσεις της γεννήσεώς του παιδιού. Σκέφθηκε πως ίσως αυτός να είναι ο μελλοντικός βασιλιάς των Ιουδαίων και αποφάσισε να τον αφανίσει χωρίς έλεος και χωρίς δισταγμό. Όταν οι απεσταλμένοι έφθασαν στο σπίτι, η Ελισάβετ είχε ήδη πάρει τον μικρό Ιωάννη, που ήταν τότε ενάμισι έτους, και είχε φύγει στα βουνά για να σωθεί.

Καθώς είδε τους στρατιώτες να πλησιάζουν, ύψωσε φωνή προς το κοντινό βουνό και είπε: όρος του Θεού, δέξου μητέρα με υιόν. Το βουνό άνοιξε αμέσως, τους περιέκλεισε μέσα του και έτσι κρύφθηκαν από τα μάτια των διωκτών τους. Ο ίδιος ο Ζαχαρίας βρισκόταν τότε στην Ιερουσαλήμ, εκτελώντας την συνηθισμένη υπηρεσία της εφημερίας του στον ναό. Ο Ηρώδης έστειλε αγγελιοφόρους ζητώντας να παραδώσει τον γιο του Ιωάννη, αλλά εκείνος απάντησε ότι υπηρετεί τον Κύριο και δεν γνωρίζει πού βρίσκεται το παιδί του.

Οργισμένος ο τύραννος έστειλε δεύτερη φορά απεσταλμένους με εντολή να σκοτώσουν τον ίδιο τον Ζαχαρία, αν δεν παραδώσει τον υιό του. Ο γενναίος ιερέας απάντησε με θάρρος: το σώμα μου θα σκοτώσετε, την ψυχή μου όμως θα την δεχθεί ο Κύριος μου. Τότε οι φονιάδες όρμησαν ανάμεσα στον ναό και το θυσιαστήριο και τον σκότωσαν, καθώς το αίμα του στερεοποιήθηκε σαν πέτρα πάνω στα μάρμαρα. Σαράντα ημέρες μετά την σφαγή του Ζαχαρία αναπαύθηκε εν Κυρίω και η μακαρία Ελισάβετ μέσα στην σπηλιά. Ταις πρεσβείαις του ιερομάρτυρος Προφήτου Ζαχαρίου και της Δικαίας Ελισάβετ των γονέων του Τιμίου Προδρόμου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.