Στα τέλη του τρίτου αιώνα η Νικομήδεια έγινε θέατρο φοβερού διωγμού κατά των πιστών του Χριστού στην Ανατολή. Ο αυτοκράτορας Μαξιμιανός, με σκληρότητα και άκρατη μανία, στράφηκε εναντίον ολόκληρης της εκεί χριστιανικής κοινότητας και θέλησε να την ξεριζώσει. Το έτος διακόσια ενενήντα κήρυξε γενικό κυνηγητό όσων αρνούνταν να θυσιάσουν στα είδωλα της αυτοκρατορικής λατρείας. Πλήθος πιστών κρύφτηκε στα γύρω βουνά, ώστε να αποφύγει τη σύλληψη και την προσταγή της θυσίας στους ψεύτικους θεούς της Ρώμης.

Οι στρατιώτες όμως του αυτοκράτορα όρμησαν στον κεντρικό χριστιανικό ναό της πόλης και τον παρέδωσαν στις φλόγες ολόκληρο. Έτσι έσβησε το ορατό σημάδι της πίστης μέσα στην πρωτεύουσα της επαρχίας, μα όχι μέσα στις φλεγόμενες καρδιές των πιστών. Οι Άγιοι Τρισχίλιοι Εξακόσιοι Είκοσι Οκτώ Μάρτυρες ανέβηκαν σε δύσβατα μονοπάτια ζητώντας ησυχία και ελεύθερη προσευχή προς τον Κύριο. Οι διώκτες όμως τους εντόπισαν στις κρυψώνες τους, τους έδεσαν με χονδρά σχοινιά και τους κατέβασαν στην πόλη φωνάζοντας ότι κανείς δεν γλιτώνει την οργή του αυτοκράτορα.

Άλλοι από τους Αγίους έπεσαν από ξίφος, άλλοι από φωτιά και άλλοι από βασανιστικά εργαλεία γεμάτα απανθρωπιά, παραδίδοντας τις ψυχές τους με ένα μόνο όνομα στα χείλη, εκείνο του αναστάντος Χριστού. Ταις πρεσβείαις των αγίων σου Μαρτύρων Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς τους αναξίους δούλους σου τους ταπεινά πιστεύοντας εις την άπειρον δύναμίν σου, αμήν.