Στις δύσκολες δεκαετίες που η αίρεση του Αρείου δοκίμαζε σκληρά την Εκκλησία, ογδόντα γενναίοι κληρικοί επέλεξαν τις φλόγες ενός πλοίου αντί την προδοσία της Ορθοδοξίας. Οι Άγιοι Ουρβανός, Θεόδωρος και Μέδιμνος υπέφεραν μαζί με εβδομήντα επτά συνεργάτες τους στην Νικομήδεια, στα χρόνια του αρειανού αυτοκράτορα Ουάλεντα. Στην Κωνσταντινούπολη οι αρειανοί είχαν μεγάλη δύναμη και τους βοηθούσε ο ίδιος ο βασιλιάς, τυφλωμένος από την ίδια αίρεση. Οι αιρετικοί ξεκίνησαν φοβερό διωγμό κατά των ορθοδόξων, εξόρισαν τον επίσκοπο Ευάγριο και πίεζαν τους πιστούς με κάθε τρόπο.

Άλλους έδερναν αλύπητα, άλλους έριξαν δεμένους στις φυλακές και σε άλλους άρπαζαν τις περιουσίες κάθε λογής. Οι θλιμμένοι ορθόδοξοι αποφάσισαν να στείλουν στον βασιλέα ικετευτική παράκληση να ελαφρύνει τουλάχιστον την σκληρή καταπίεση. Επέλεξαν ογδόντα άξιους άνδρες κληρικούς, στερεούς στην πίστη και δυνατούς στον λόγο, με επικεφαλής τους Ουρβανό, Θεόδωρο και Μέδιμνο. Όταν παρουσιάσθηκαν στον αυτοκράτορα στην Νικομήδεια και ζήτησαν προστασία, εκείνος εξαγριώθηκε, αλλά δεν φανέρωσε την οργή του δημοσίως.

Διέταξε κρυφά τον έπαρχο Μόδεστο να τους θανατώσει χωρίς θόρυβο, ώστε να μην ταραχθεί ο λαός της πρωτεύουσας. Ο έπαρχος τους έβαλε σε πλοίο και διέδωσε ότι τους έστελνε στην εξορία, ενώ διέταξε τους ναυτικούς να βάλουν φωτιά στο πέλαγος. Όταν έφθασαν στον Αστακηνό κόλπο, οι ναυτικοί κατέβηκαν στην προετοιμασμένη βάρκα και έβαλαν φωτιά στο μεγάλο πλοίο. Παραδομένοι στις φλόγες και στον βυθό, οι Άγιοι ανέβηκαν στην ουράνια ανάπαυση δοξάζοντας τον Δεσπότη Χριστό. Ταις πρεσβείαις των γενναίων αθλοφόρων μαρτύρων Ουρβανού, Θεοδώρου, Μεδίμνου και των συν αυτοίς, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.