Στα χρόνια του αυτοκράτορα Αδριανού, και κατά άλλη παράδοση επί Τραϊανού, η περιοχή της Έδεσσας στη Συρία γέμισε από ομολογητές της αληθινής πίστης του Χριστού. Δύο αδέλφια, ο Θαθουήλ και η Βεβαία, ξεχώρισαν εκείνη την εποχή για το φλογερό φρόνημά τους και για την αλήθεια της ζωής τους. Ο Θαθουήλ υπηρετούσε αρχικά ως ιερέας της δαιμονικής πλάνης και οδηγούσε τους ντόπιους σε θυσίες προς τα είδωλα. Όταν όμως άκουσε τη διδασκαλία ενός Ορθοδόξου επισκόπου, σύμφωνα με τον Ευστρατιάδη του Βαρσίππου ή Βαρσιμαίου, μεταστράφηκε ολόψυχα στον Χριστό και απαρνήθηκε την προηγούμενη πλάνη.

Η αδελφή του Βεβαία στάθηκε αμέσως δίπλα στην απόφασή του και ομολόγησε κι εκείνη το ίδιο σωτήριο όνομα. Ο τοπάρχης Αύγαρος όμως πληροφορήθηκε τη μεταστροφή του παλαιού ιερέα και άναψε από οργή ασυγκράτητη εναντίον του. Διέταξε τον Θαθουήλ να μαστιγωθεί σκληρότατα μπροστά στο πλήθος, ώστε να φοβίσει όσους είχαν προσέλθει στην Εκκλησία. Έπειτα οι δήμιοι του έβγαλαν με σιδερένια όργανα τα μάτια και τον κρέμασαν από το ένα μόνο χέρι του. Στη συνέχεια έγδαραν τη κοιλιά του με σιδερένια ραβδιά και έκαψαν με αναμμένη φωτιά τις πλευρές του ολόγυρα.

Καμιά ωστόσο βάσανος δεν λύγισε την καρδιά των δύο αδελφών μπροστά στον τύραννο της Έδεσσας, που τους έβλεπε να γελούν στα μέσα του πόνου. Τέλος αποκεφάλισαν και τα δύο αδέλφια μαζί στην ίδια ώρα, και έτσι έλαβαν το αμάραντο στεφάνι του μαρτυρίου. Ταις πρεσβείαις των αγίων Μαρτύρων σου Θαθουήλ και Βεβαίας Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς τους ταπεινά παρακαλούντας το άγιον όνομά σου, αμήν.