Στα δύσκολα χρόνια της αραβομουσουλμανικής κατοχής της Γεωργίας, ένας Καθολικός υπερασπίζεται την Ορθοδοξία και θρηνεί δάκρυα μετανοίας για μία αθώα παραδρομή. Ο άγιος Σαρμεάν διηύθυνε τη Γεωργιανή Αποστολική Εκκλησία από το έτος επτακόσια εξήντα επτά μέχρι το επτακόσια εβδομήντα τέσσερα. Ορισμένες πηγές αναφέρουν ως αρχή της ποιμαντορίας του το επτακόσια εξήντα, αλλά πάντως τα έτη της ήταν λίγα και πολυτάραχα. Εκείνη την εποχή οι Άραβες κατείχαν τη Γεωργία και προέβαιναν σε άγριους διωγμούς εναντίον του πιστού λαού της Εκκλησίας.

Καταπίεζαν αυστηρά όσους υπηρετούσαν τα ιερά καθήκοντα και προσπαθούσαν με κάθε μέσο να μετατρέψουν τη χώρα σε ισλαμικό κράτος. Παρά τις φρικτές καταχρήσεις που υπέμεναν οι πιστοί, και παρά τη μετατροπή της Τιφλίδας σε έδρα του αραβικού εμίρη, οι περισσότερες εκκλησίες λειτουργούσαν κανονικά. Ο Σαρμεάν ήταν σταθερός υπερασπιστής της ορθόδοξης πίστεως απέναντι στις αιρετικές παρεκκλίσεις της εποχής του και αγρυπνούσε για το ποίμνιο. Κάποτε όμως, την Πέμπτη της Τυρινής εβδομάδας στη Μονή του Σιο Μγκβίμε, συνέβη ένα γεγονός που τάραξε βαθιά την ευσυνείδητη ψυχή του.

Μία ομάδα ξένων προσκυνητών έφτασε στη μονή φέρνοντας δώρα και ζητώντας να συμμετάσχει στη θεία Λειτουργία της εορτής. Ο άγιος Σαρμεάν τους κοινώνησε χωρίς προηγουμένως να ερευνήσει την πίστη τους και τη θρησκευτική τους ταυτότητα. Αργότερα έμαθε ότι οι ξένοι ήταν Ιακωβίτες, δηλαδή μέλη μίας από τις μονοφυσιτικές αιρετικές κοινότητες της Ανατολής. Η αμέλειά του του αποκαλύφθηκε μέσα στον βαθύ ύπνο της ίδιας εκείνης νύχτας με τη μορφή θεϊκής επιπλήξεως.

Όταν ξύπνησε το επόμενο πρωί, ο Καθολικός Σαρμεάν συγκάλεσε αμέσως τους επισκόπους της εκκλησιαστικής επαρχίας του στη μονή. Ομολόγησε ταπεινά μπροστά τους το λάθος του και έκαψε ενώπιόν τους τα δώρα που του είχαν προσφέρει οι Ιακωβίτες. Αναχώρησε αμέσως για μία απομονωμένη σπηλιά στην ερημιά και εκεί έκλαψε για την παραδρομή του με πικρά δάκρυα μετανοίας. Ο πανελεήμων Κύριος όμως απέστειλε σύντομα ένα φανερό σημείο στον άγιο, για να τον πληροφορήσει ότι η παράβασή του είχε συγχωρηθεί.

Οι επίσκοποι του απέστειλαν μήνυμα από τη Μτσχέτα, την αρχαία πνευματική πρωτεύουσα της ορθόδοξης Γεωργίας, με χαρμόσυνη είδηση. Έγραφαν στον μεγάλο τους Πατριάρχη να χαρεί, καθώς ο όσιος Σιό είχε εμφανιστεί σε καθέναν από τους πέντε επισκόπους χωριστά. Τους αποκάλυψε ότι ο Κύριος είχε συγχωρήσει πλήρως την αμαρτία του Καθολικού και τους κάλεσε να συναχθούν στη μονή. Τον παρακαλούσαν να σπεύσει και να καλέσει όλους τους πατέρες στη μονή, για να ευχαριστήσουν όλοι τον όσιο Σιό.

Ο άγιος Καθολικός Σαρμεάν, στολισμένος με ταπείνωση, πίστη, αγάπη και τον φόβο του Θεού, καθοδήγησε σοφά το ποίμνιό του. Εκοιμήθη ειρηνικά το επτακόσια εβδομήντα τέσσερα, αφού οδήγησε με σύνεση και ευσέβεια την Εκκλησία του μέσα στα δυσχερή χρόνια της αραβικής κατοχής. Ταις πρεσβείαις του αγίου Σαρμεάν Καθολικού της Καρτλίας, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.