Στις παγωμένες λίμνες του βορρά της Ρωσίας, ένας ασκητής φέρει βαριές σιδερένιες αλυσίδες και βλέπει τον ίδιο τον Χριστό να τον ευλογεί. Ο όσιος Κορνήλιος, ηγούμενος του Παλαιοστρόβου της περιοχής Ολονέτς, υπήρξε ιδρυτής ένδοξης μονής και διδάσκαλος πολλών ασκητών. Γεννήθηκε στην παλαιά πόλη Πσκωφ της Ρωσίας και ανατράφηκε με ευσέβεια από τους θεοφοβούμενους γονείς του. Σε ώριμη ηλικία εισήλθε σε μοναστήρι και έλαβε εκεί το αγγελικό σχήμα των μοναχών μέσα από ιερά αδελφότητα.

Άρχισε τους μοναχικούς του αγώνες στη φημισμένη Μονή του Βάλααμ, ένα από τα μεγαλύτερα πνευματικά κέντρα του ρωσικού βορρά. Αργότερα πέρασε μέσα από τη Φινλανδία και έφτασε ως τη Λευκή Θάλασσα, μεταφέροντας το φως του Ευαγγελίου στους ειδωλολάτρες κατοίκους. Πολλές φορές βρέθηκε σε κίνδυνο της ίδιας της ζωής του, καθώς οι παγανιστές αντιδρούσαν στο κήρυγμά του. Για κάποιο διάστημα επισκέφθηκε διάφορα μοναστήρια και ασκητήρια, συγκεντρώνοντας ανεκτίμητη εμπειρία από τους ταπεινούς ερημίτες της ερήμου.

Έμαθε εκεί τα μυστικά της ησυχαστικής ζωής και της αδιάλειπτης προσευχής της καρδιάς από τους πατέρες του τόπου. Στα τέλη του δέκατου τέταρτου αιώνα και μετά τις πολυάριθμες ωφέλιμες αυτές αποδημίες του, αναζήτησε τόπο για σιωπή. Κατευθύνθηκε προς τη λίμνη Ονέγκα, ψάχνοντας έναν απομονωμένο τόπο όπου θα μπορούσε να ζήσει με ησυχία και θεοκοινωνία. Η ομορφιά και η απομόνωση του νησιού Πάλεχ της λίμνης Ονέγκα τράβηξαν τη φιλέρημη καρδιά του και τον προσέλκυσαν στην ησυχία.

Εγκαταστάθηκε λοιπόν εκεί και έκτισε ένα μικρό ταπεινό κελί για τον εαυτό του, μέσα στη βαθιά μοναξιά του τόπου. Αυτός ο θεοφιλής και προσευχητικός αγώνας έγινε η σταθερή βάση όλης της μετέπειτα μοναχικής του ζωής. Σύντομα η φήμη της ευλαβούς ζωής του απλώθηκε σε ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή των βορείων ρωσικών εδαφών. Παρά την απομόνωση του νησιού, πολυάριθμοι επισκέπτες άρχισαν να έρχονται κοντά του, ζητώντας πνευματική βοήθεια και πατρική καθοδήγηση.

Μερικοί από αυτούς ζήτησαν την άδειά του να εγκατασταθούν και οι ίδιοι στο νησί και να ζήσουν ερημητική ζωή. Ο όσιος Κορνήλιος τους δέχθηκε με χαρά και τους βοήθησε προσωπικά να κτίσουν τα δικά τους ταπεινά κελιά. Έκτισαν στη συνέχεια εκκλησία προς τιμήν του Γενεθλίου της Υπεραγίας Θεοτόκου, καθώς και τράπεζα προς τιμήν του προφήτη Ηλία. Έτσι θεμελιώθηκε η περίφημη Μονή του Παλαιοστρόβου, που έγινε με τα χρόνια ένα από τα σπουδαία πνευματικά κέντρα του τόπου.

Αν και διοικούσε τη μονή με προσοχή, ο θεάρεστος όσιος συχνά αποσυρόταν για προσευχή σε απομονωμένη σπηλιά του ίδιου νησιού. Η σπηλιά αυτή βρισκόταν στους πρόποδες ενός βουνού και αποτελούσε τον μυστικό του χώρο επικοινωνίας με τον Θεό. Ο προσευχητικός αγώνας του οσίου εντάθηκε μέσα από τη χρήση βαριών σιδερένιων αλυσίδων και τη σκληρή νηστεία που τήρησε. Κάποτε, την ώρα του εσπερινού, ο όσιος ηγούμενος αξιώθηκε υπέροχη οπτασία του ίδιου του Κυρίου Ιησού Χριστού.

Ο Σωτήρας εμφανίστηκε κρατώντας στα χέρια Του σταυρό και ευλόγησε από εκείνη τη στιγμή και τον ίδιο και τη μονή του. Παρηγορημένος βαθιά από αυτή τη γλυκύτατη ουράνια οπτασία, ο όσιος Κορνήλιος εμπιστεύθηκε τη διεύθυνση της μονής στον αγαπημένο μαθητή του. Άφησε τον όσιο Αβραάμ, μνημονευόμενο στις είκοσι μία Αυγούστου, ως ηγούμενο της μονής στη θέση του ιδρυτή. Ο ίδιος αποσύρθηκε ολοκληρωτικά στην ασκητική σπηλιά του, όπου παρέμεινε μέχρι την τελευταία στιγμή της επίγειας ζωής του.

Εκοιμήθη με ειρήνη γύρω στο έτος χίλια τετρακόσια είκοσι σε προχωρημένη ηλικία, αφού πέρασε δεκαετίες σε αδιάλειπτη πνευματική άσκηση. Ενταφιάστηκε στον ίδιο τόπο όπου είχε διεξαγάγει τους μοναχικούς του αγώνες, δίπλα στη σπηλιά της ησυχίας του. Κατά τη ζωή του αγίου ηγουμένου Αβραάμ, ο οποίος εκοιμήθη στο δεύτερο μισό του δέκατου πέμπτου αιώνα, ο Κύριος δόξασε ένδοξα το σώμα του ιδρυτή. Το ανέδειξε άφθαρτο και ακέραιο, ως απόδειξη της οσιακής αγιότητάς του και της επουράνιας δόξας του.

Ο μαθητής Αβραάμ μαζί με την αδελφότητα μετέκόμισαν με τιμή τα σεβάσμια λείψανα από τη σπηλιά στον καθεδρικό ναό. Τα κατέθεσαν κάτω από το δάπεδο της εκκλησίας του Γενεθλίου της Θεοτόκου, όπου παραμένουν προς αγιασμό των πιστών. Ταις πρεσβείαις του οσίου Κορνηλίου του Παλαιοστρόβου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.