Καταδικάσθηκε σε σκληρή εργασία στα ορυχεία της Αιγύπτου, μόνο και μόνο επειδή υπεράσπισε με ζήλο τον Μέγα Αθανάσιο και την ορθόδοξη πίστη. Ο Άγιος Ιερομάρτυρας Ποταμών διαποίμανε ως Επίσκοπος την πόλη της Ηρακλείας στην Αίγυπτο σε εποχή φοβερών διωγμών. Διακρινόταν για τον φλογερό ζήλο του υπέρ της ορθοδόξου πίστεως και υπέρ του Μεγάλου Αθανασίου του ομολογητού. Στον τριακοσιοστό δέκατο χρόνο μετά τη γέννηση του Σωτήρος συνελήφθη και φυλακίσθηκε στα σκληρά ορυχεία της επαρχίας.
Δεν λύγισε όμως ποτέ μπροστά στα δεινά της εξορίας, αλλά ενίσχυε τους συγκρατουμένους πιστούς με τον λόγο του Χριστού. Επέστρεψε στη συνέχεια στον επισκοπικό του θρόνο και συμμετείχε στην ιστορική Πρώτη Οικουμενική Σύνοδο της Νικαίας. Με τη φωνή του στήριξε εκεί την πατερική διδασκαλία περί του ομοουσίου του Υιού προς τον Πατέρα. Παρευρέθη επίσης στη Σύνοδο της Τύρου, η οποία συγκλήθηκε το τριακοσιοστό τριακοστό πέμπτο έτος της σωτηρίας. Δεν δέχθηκε ποτέ ούτε τις πιέσεις ούτε τις σκληρές απειλές των αρειανών αιρετικών της εποχής.
Έχυσε τελικά το πάντιμο αίμα του υπέρ της αληθείας, με τα φονικά χέρια των ίδιων των οπαδών του Αρείου. Παρέδωσε την αγία ψυχή του στον Νυμφίο Χριστό το τριακοσιοστό τεσσαρακοστό έτος της θείας ενανθρωπήσεως. Με τις θείες πρεσβείες του ενδόξου Ιερομάρτυρος Ποταμώνος, Κύριε, αξίωσε κι εμάς της επουράνιας σου βασιλείας.