Όταν ο σκληρός Καμπανός διέταξε τους στρατιώτες του να ανοίξουν με τη μάχαιρα το σφιγμένο στόμα του Σολόχωνος, ο μάρτυρας έσφιξε τα δόντια του τόσο δυνατά. Έσπασε το ίδιο το ατσάλι της μάχαιρας του δημίου με την υπερφυσική δύναμη της παρρησίας του και της πίστεως στον αληθινό Θεό. Ο Άγιος Σολόχων ήταν Αιγύπτιος στην εθνική του καταγωγή και ευσεβής Χριστιανός στην ορθόδοξη πατρώα του πίστη. Έζησε στους χρόνους της βασιλείας του ασεβέστατου αυτοκράτορος Μαξιμιανού του εικοστοτετάρτου και ξεκίνησε τον στρατιωτικό του βίο νωρίς.
Υπηρετούσε στο τάγμα του τρίβουνου Καμπανού, ο οποίος είχε υπό τη στρατιωτική του διοίκηση τρεις ολόκληρες χιλιάδες πολεμιστές. Όταν με αυτοκρατορική διαταγή ο Καμπανός με το τάγμα του έφθασε από τη μακρινή Αίγυπτο στην ευρωπαϊκή Χαλκηδόνα. Διατάχθηκαν αμέσως όλοι οι στρατηγοί μαζί με τους στρατιώτες τους να προσφέρουν επίσημες θυσίες στα ψεύτικα δαιμονικά είδωλα. Εκτελώντας πιστά τη βασιλική διαταγή, ο Καμπανός ξεκίνησε αμέσως την επίσημη ειδωλολατρική θυσιαστική τελετή στην ξακουστή πόλη.
Ενόσω οι στρατιώτες του τάγματος προσέφεραν αναγκαστικές θυσίες στα είδωλα, ο Άγιος Σολόχων στάθηκε δημοσίως μπροστά στους πάντες. Μαζί με δύο πολύ θαρραλέους συστρατιώτες του, τον Παμφάμηρα και τον Παμφαλώνα, ομολόγησε δημοσίως τον εαυτό του ως ευλογημένο Χριστιανό. Όλοι μαζί δήλωσαν με δυνατή φωνή ότι σε καμία περίπτωση δεν θα αρνούνταν τον Σωτήρα Χριστό και την Ορθόδοξη Πίστη. Ομολόγησαν επίσης ότι ακόμη και αν τους παρέδιδαν στα φοβερότερα και σκληρότερα βασανιστήρια, θα παρέμεναν πιστοί μέχρι θανάτου.
Υποσχέθηκαν με στρατιωτική σταθερότητα να παραμείνουν ακράδαντοι στον Σωτήρα Χριστό μέχρι την τελευταία στιγμή της επίγειας ζωής τους. Όταν οι Άγιοι παραδόθηκαν αμέσως σε διάφορα φοβερά και απάνθρωπα βασανιστήρια, υπέφεραν με υπομονή σκληρότατο ξυλοδαρμό. Δύο από τους τρεις γενναίους ομολογητές, ο Παμφάμηρ και ο Παμφαλών, παρέδωσαν τις άγιες ψυχές τους στα χέρια του Δεσπότου Θεού. Ο τρίτος γενναίος ομολογητής Σολόχων όμως συνέχισε με υπερφυσικό θάρρος να ομολογεί δημοσίως το όνομα του Σωτήρος Χριστού.
Όταν ο σκληρός Καμπανός πληροφορήθηκε αυτή τη σθεναρή στάση του, εξοργίστηκε υπερβολικά εναντίον του γενναίου μάρτυρος. Διέταξε αμέσως τους ωμούς υπηρέτες του να ανοίξουν διά της μαχαίρας το σφιγμένο στόμα του Αγίου μάρτυρος. Ο σκοπός τους ήταν να χύσουν μέσα του βιαίως αίμα από θυσίες ειδώλων ως πράξη αποκηρύξεως της πίστεως. Ο μάρτυς όμως έσφιξε τα δόντια του με τέτοια θαυμαστή δύναμη, ώστε δεν μπορούσαν να τα ανοίξουν ούτε με σιδερένια εργαλεία.
Η ίδια η σιδερένια μάχαιρα του βασανιστή έσπασε στα δύο μπροστά στους έκπληκτους όλους θεατές της αρένας. Ο Άγιος Σολόχων διέρρηξε αμέσως μετά τα δεσμά του με υπερφυσική θεϊκή δύναμη και στάθηκε όρθιος μπροστά στον τύραννο. Δοξολογούσε με δυνατή φωνή το πανάγιο όνομα του Σωτήρος Χριστού και επέπληττε δημοσίως την ασέβεια του Καμπανού. Σε εκείνη ακριβώς τη στιγμή ακούσθηκε καθαρά ουράνια φωνή που τον ενίσχυε στις σωματικές δοκιμασίες και τον προέτρεπε σε ανδρεία.
Στη συνέχεια ο Άγιος μάρτυρας παραδόθηκε ξανά σε πολλά νέα και διαφορετικά σωματικά βασανιστήρια από τους ασεβέστατους αλλόθρησκους διώκτες του. Οι σκληροί δήμιοι τον χτυπούσαν με ασύλληπτη ωμότητα, χωρίς ίχνος από στοιχειώδες ανθρώπινο έλεος ή θεοσέβεια στις ψυχές τους. Τον έσερναν βιαίως από τα πόδια του πάνω σε αιχμηρά κεραμίδια και μυτερές πέτρες, καταξεσχίζοντας έτσι όλο το ταλαιπωρημένο σώμα του. Έπειτα τον κρέμασαν με σχοινιά από το δεξί του χέρι, στερεωμένο σε ένα ξύλινο ικρίωμα δίπλα σε ένα σπίτι της πόλεως.
Στο αριστερό του πόδι έδεσαν αμέσως μία βαρύτατη και ογκώδη πέτρα, που τραβούσε ολόκληρο το σώμα του προς τα κάτω. Σε αυτή την επώδυνη και βασανιστική θέση παρέμεινε ο μάρτυρας Σολόχων από την έκτη μέχρι την ένατη ώρα της ημέρας. Καθ’ όλο εκείνο το διάστημα οι βασανιστές του τον προέτρεπαν επίμονα να αρνηθεί τον Χριστό και να στραφεί στους ψεύτικους θεούς. Όμως ο γενναίος Άγιος δεν εκπλήρωσε για τίποτα την ασεβή και ανίερη επιθυμία τους, παραμένοντας σταθερός στην Ορθόδοξη Πίστη.
Όταν προς το βράδυ τον κατέβασαν τελικά από το ξύλινο ικρίωμα και τον τοποθέτησαν όρθιο στο έδαφος για ανάκριση. Προς γενική απορία όλων των παρόντων εχθρών της πίστεως, ο Άγιος μπορούσε να σταθεί αυτεξουσίως όπως ένας απολύτως υγιής άνθρωπος. Στο αργό βράδυ ο εξοργισμένος Καμπανός κατελήφθη από φοβερό δαιμονικό μένος και πήρε αμέσως στα χέρια του μία γραφική καλάμινη πένα. Με σφοδρή οργή την έμπηξε με δύναμη μέσα στο ευλογημένο αυτί του μάρτυρος και την έκαμψε να περάσει διαμπερώς ολόκληρη την κεφαλή.
Όταν τελικά οι σκληροί στρατιώτες αναχώρησαν από τον τόπο του φρικτού μαρτυρίου, ευλαβείς Χριστιανοί προσήλθαν με ευλάβεια στο σημείο. Παρέλαβαν με ευσέβεια το τίμιο σώμα του ιερού μάρτυρος, ο οποίος ήταν ήδη πάρα πολύ εξαντλημένος από τα φοβερά βασανιστήρια. Τοποθετώντας τον με προσοχή πάνω σε ένα ξύλινο κρεβάτι, τον μετέφεραν στο φιλόξενο σπίτι μιας ευσεβέστατης Χριστιανής χήρας της Χαλκηδόνος. Εκεί ο Άγιος Σολόχων κατέφυγε με ησυχία και έλαβε λίγη τροφή και έπιε καθαρό νερό για να ανανεωθεί λίγο σωματικά.
Έχοντας ενισχυθεί κάπως σωματικά, άρχισε αμέσως να συνομιλεί ζωηρά με τους Χριστιανούς που βρίσκονταν γύρω του και τον υπηρετούσαν. Τους νουθετούσε με μεγάλη πατρική στοργή να παραμείνουν ακλόνητοι και ανδρείοι στην ομολογία της Ορθόδοξης Χριστιανικής Πίστεως. Τους θύμιζε με δάκρυα ότι μέσα από κάθε φοβερή δοκιμασία ο Δεσπότης Κύριος δοκιμάζει αθλητικά τον αληθινό Χριστιανό. Στη συνέχεια ο μάρτυς ύψωσε με ευλάβεια τα τίμια μάτια του προς τον ουρανό και προσευχήθηκε για ικανό χρονικό διάστημα.
Παρέδωσε ειρηνικά την μακάρια ψυχή του στα ιερά χέρια του Σωτήρος Χριστού, του Παντοδυνάμου Θεού των Ορθοδόξων Χριστιανών. Τα ιερά λείψανά του ενταφιάστηκαν με ευλάβεια από την ευσεβέστατη χήρα και τους χριστιανούς αδελφούς του γενναίου ομολογητή. Οι Άγιοι Παμφάμηρ και Παμφαλών αξιώθηκαν επίσης του αμαράντου στεφάνου του ομολογητικού μαρτυρίου, λαμπρύνοντες την Ορθόδοξη Εκκλησία της Χαλκηδόνος. Όλοι μαζί δοξάζουν αδιαλείπτως μέσα στους ουρανούς τον αναστάντα Σωτήρα Χριστό, στον οποίο πρέπει δόξα στους αιώνες. Με τις πρεσβείες των Αγίων Σολόχωνος, Παμφαμήρ και Παμφαλώνος των μαρτύρων, Κύριε, αξίωσε κι εμάς της επουράνιας σου βασιλείας.