Ορθώθηκε ως άσειστος στύλος της Ορθοδοξίας μέσα στην παράφορη μανία των εικονομάχων αυτοκρατόρων στα δύσκολα εκείνα χρόνια. Ο θαυμαστός αρχιερέας Γεώργιος έλαβε τον επισκοπικό θρόνο της Μυτιλήνης μέσα στις πιο σκληρές ώρες της αγίας Εκκλησίας. Ποίμανε τον λαό του Θεού στα έτη οκτακόσια είκοσι έως οκτακόσια είκοσι εννέα, μέσα στις φλογερές διαμάχες υπέρ των αγίων εικόνων. Όλη η αρχιερατική του διακονία πέρασε μέσα στους σκληρότερους αγώνες ενάντια στην ολέθρια αίρεση της εικονομαχίας.
Ως πιστός ποιμένας στήριξε τον ευλαβή λαό και κράτησε ζωντανή την παράδοση της προσκυνήσεως των ιερών εικόνων του Χριστού. Δεν δίστασε να αντιπαρατεθεί με θάρρος στους ισχυρούς της εποχής, για να διαφυλάξει την ακεραιότητα της ορθόδοξης πίστεως. Στήριξε με την παρουσία και τον λόγο του τους διωκόμενους εικονόφιλους μοναχούς και τους ακούραστους αγωνιστές της αλήθειας. Έλαβε από τον Κύριο τη χάρη να φέρει εις πέρας τον αγώνα του και κοιμήθηκε ειρηνικά στα οκτακόσια σαράντα δύο.
Τα ιερά λείψανά του παρέμειναν στη Μυτιλήνη ως ανεξάντλητη πηγή ευλογίας και αγιασμού για τους ευσεβείς πιστούς της νήσου. Τον δωδέκατο αιώνα τα προσκύνησε ο Ρώσος ηγούμενος Δανιήλ, ο οποίος περιόδευε την Ανατολή και κατέγραφε όσα συναντούσε. Με τις πρεσβείες του αγίου Γεωργίου επισκόπου Μυτιλήνης, αξίωσε και εμάς, Κύριε, της βασιλείας των ουρανών.