Στην ξηρή και ηλιόλουστη Αφρική των πρώτων χριστιανικών αιώνων ξέσπασε η μανία των διωκτών κατά της νεαρής Εκκλησίας. Δύο ευγενικές ψυχές, ο Φήλικας και ο Γεννάδιος, στήριξαν εκεί την αγία ομολογία τους και τελείωσαν τη ζωή τους με μαρτυρικό θάνατο. Οι άγιοι μάρτυρες Φήλικας και Γεννάδιος έζησαν στους χρόνους των μεγάλων διωγμών και αναδείχθηκαν ως αληθινοί στρατιώτες του Χριστού. Η αφρικανική γη αποτέλεσε για την Εκκλησία τόπο μεγάλων μαρτυρικών αγώνων και συγχρόνως τόπο φλογερής χριστιανικής ζωής.
Στα χώματά της είχαν λαμπρύνει πατέρες όπως ο άγιος Κυπριανός Καρθαγένης και άλλοι ένδοξοι ιεράρχες της εποχής. Στο πλήθος εκείνο των ομολογητών εντάχθηκαν με τιμή και οι δύο γενναίοι σήμερα αθλητές της πίστεως. Συνελήφθησαν από τις σκληρές διωκτικές αρχές της εποχής τους και προσήχθησαν ενώπιον αλλοθρήσκων δικαστών της επαρχίας. Δεν δειλίασαν ούτε στιγμή και ομολόγησαν με σταθερή φωνή την πίστη τους στον Σωτήρα Χριστό και τον αληθινό Θεό. Δέχθηκαν διάφορα και φοβερά μαρτύρια, χωρίς να λυγίσουν στις απειλές, στους εξευτελισμούς ή στις σκληρές επώδυνες ποινές.
Παρέμειναν σταθεροί στην ομολογία τους έως τέλους και προσέφεραν την ψυχή τους ως ευώδες θυμίαμα στον Κύριο. Με το αίμα τους πότισαν τα χώματα της Αφρικής και έγιναν αιώνιοι μάρτυρες της Εκκλησίας. Με τις πρεσβείες των αγίων μαρτύρων Φήλικα και Γενναδίου, αξίωσε και εμάς, Κύριε, της βασιλείας των ουρανών.