Από τη Φρυγία της Μικράς Ασίας ανέβηκε στον υψηλότατο θρόνο της Σιωνιτίσσης Εκκλησίας, την εποχή των Σταυροφόρων Λατίνων. Ο Άγιος Λεόντιος καταγόταν από την Τιβεριούπολη της Φρυγίας και γεννήθηκε από πλούσιους και ευσεβείς ορθοδόξους γονείς. Γεννήθηκε γύρω στο δεύτερο μισό του δωδεκάτου αιώνα μετά Χριστόν, σε εποχή ταραχών και μεγάλων διωγμών. Όταν ήταν μεταξύ δεκαπέντε και δεκαεπτά ετών, ο πατέρας του εκοιμήθη και άφησε τον νεαρό Λεόντιο ορφανό.

Έτσι εγκατέλειψε τη γενέτειρά του και σπούδασε κοντά σε έναν ευλαβή και σοφό ιερέα της περιοχής. Έπειτα μετέβη με ζήλο στη Μονή της Θεοτόκου του Πτελιδίου, όπου εκάρη μοναχός με βαθιά αφοσίωση. Αργότερα έφτασε στην Κωνσταντινούπολη και συνδέθηκε στενά με τον σοφό Μητροπολίτη Τιβεριάδος, στον οποίο υποτάχθηκε ολοκληρωτικά. Ο Γέροντας επέστρεφε προς την επισκοπή του και ταξίδεψαν μαζί στην Πάτμο, στη Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου. Στη Μονή αυτή ξεκίνησε μια καινούρια ασκητική φάση της πνευματικής του πορείας υπό τον γέροντα.

Έγινε ζωντανό παράδειγμα ταπεινώσεως, υπακοής και αυστηρής ασκήσεως για όλους τους αδελφούς της κοινοβιακής μονής. Η εργατικότητα και η αρετή του εντυπωσίασαν αμέσως τους πατέρες της Πάτμου από τις πρώτες ημέρες της παρουσίας του εκεί. Σύντομα φάνηκε σε όλους ότι ο Θεός είχε μεγάλα και θαυμαστά σχέδια για τον νεαρό μοναχό. Εκεί ο νεαρός Λεόντιος υποτάχθηκε με ζήλο στην πνευματική καθοδήγηση του ηγουμένου Θεοκτίστου, ενός εμπειρότατου ασκητικού γέροντα της εποχής.

Στάθηκε ζωντανό παράδειγμα αδελφικής αγάπης, βαθιάς ταπεινώσεως και τέλειας υπακοής μέσα στη μοναστική αδελφότητα της Πάτμου. Η αγάπη και η αυταπάρνησή του τον ανέδειξαν περίφημο σε όλη τη μοναστική αδελφότητα της Πάτμου. Ο Θεόκτιστος τον είχε ως πιστό, αξιόπιστο και έμπιστο συνεργάτη σε κάθε υπόθεση της μονής της Πάτμου. Όταν ο ηγούμενος Θεόκτιστος εκοιμήθη ειρηνικά, οι μοναχοί ομόφωνα τον εξέλεξαν διάδοχό του στην ηγουμενία. Ξεκίνησε για την Κύπρο, όμως το θείο θέλημα τον επανέφερε με θαυμαστό τρόπο πάλι στη Πάτμο.

Αργότερα ταξίδεψε στην Κρήτη για τις υλικές ανάγκες της Μονής της Πάτμου και των αδελφών της. Η Μονή είχε εκεί ένα σπουδαίο μετόχι μέσα στην αρχαία πόλη Άπτερα, πάνω από το τουρκικό φρούριο Καλάμι. Στη συνέχεια ο Άγιος Λεόντιος μετέβη με αποφασιστικότητα και στην Κωνσταντινούπολη για να φροντίσει διάφορες μοναστηριακές υποθέσεις. Εκεί κέρδισε τον σεβασμό και την εκτίμηση του αυτοκράτορα Μανουήλ Κομνηνού, ο οποίος βασίλεψε από το έτος χίλια εκατό σαράντα τρία μέχρι το χίλια εκατό ογδόντα.

Ο αυτοκράτορας του πρότεινε με μεγάλη τιμή να γίνει Επίσκοπος στη Ρωσία ή στην Κύπρο της Ανατολής. Όμως ο Άγιος αρνήθηκε αυτή την υψηλή προσφορά του αυτοκράτορα από βαθιά ταπείνωση και ασκητικό φρόνημα. Όταν αργότερα του προσέφεραν τον υψηλό αρχιερατικό θρόνο των Ιεροσολύμων, δεν μπορούσε πλέον να αρνηθεί την θεία αυτή κλήση. Η Σιωνίτιδα Εκκλησία είχε μεγάλη ανάγκη από έναν σοφό, πνευματικό και έμπειρο ποιμενάρχη εκείνη την εποχή. Έγινε Πατριάρχης Ιεροσολύμων το έτος χίλια εκατό εβδομήντα, σε εποχή που η Σιωνίτιδα Εκκλησία δοκιμαζόταν σκληρά.

Η εποχή του ήταν δύσκολη, γιατί η Εκκλησία αντιμετώπιζε πιέσεις από τη λατινική κατοχή των Σταυροφόρων. Ποίμανε με σύνεση και αφοσίωση το ιερό ποίμνιο των Ιεροσολύμων μέσα σε ταραχώδεις και πνευματικά αντίξοες συνθήκες. Λόγω του ελέγχου που ασκούσε στον νέο αυτοκράτορα Ανδρόνικο Κομνηνό, ο Άγιος Λεόντιος εξορίσθηκε με σκληρότητα. Εκοιμήθη ειρηνικά σε γεροντική ηλικία στις δεκατέσσερις Μαΐου του έτους χίλια εκατό ενενήντα μετά Χριστόν. Η μνήμη του τιμάται κάθε χρόνο στην Πάτμο και στα Ιεροσόλυμα στις δεκατέσσερις Μαΐου εκάστου έτους.

Η εκκλησιαστική Ακολουθία προς τιμήν του εκδόθηκε στα Ιεροσόλυμα το έτος χίλια εννιακόσια δώδεκα μετά Χριστόν. Σύμφωνα με άλλους ιστορικούς, ο Άγιος Λεόντιος υπήρξε Πατριάρχης Ιεροσολύμων από το έτος χίλια διακόσια είκοσι τρία. Αυτό αναφέρει ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, του οποίου η μνήμη τιμάται στις δεκατέσσερις Νοεμβρίου εκάστου έτους. Είθε με τις πρεσβείες του Αγίου Λεοντίου ο Κύριος να ελεεί και να σώζει τις ψυχές μας, αμήν.