Με σταυρό σημειωμένο στο μέτωπό της εμφανίστηκε η νεαρή Γλυκερία ενώπιον του ηγεμόνος Σαββίνου, ομολογώντας με παρρησία την πίστη της στον Χριστό. Συνέτριψε επίσης στον ειδωλολατρικό ναό το άγαλμα του ψευδοθεού Διός, αδρανοποιώντας τη μανιώδη πίεση των ειδωλολατρών για θυσία. Η Αγία Γλυκερία γεννήθηκε στην Τραϊανούπολη της Θράκης κατά τον δεύτερο αιώνα μετά Χριστόν στην εποχή του αυτοκράτορος Αντωνίνου. Ο αυτοκράτωρ Αντωνίνος ο Ευσεβής βασίλευσε στη Ρώμη μεταξύ του εκατόν τριάντα οκτώ και εκατόν εξήντα ένα μετά Χριστόν.

Ο πατέρας της Αγίας ονομαζόταν Μακάριος και είχε διατελέσει ύπατος της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας στις ανώτατες θέσεις. Καταγόταν λοιπόν η Γλυκερία από αρχοντική και ευγενή οικογένεια της εποχής εκείνης, η οποία διατηρούσε υψηλή κοινωνική θέση. Παρά τη ρωμαϊκή ανατροφή της και τα ειδωλολατρικά πρότυπα του πατέρα της, η νεαρή στράφηκε στον Χριστιανισμό. Σε πολύ μικρή ηλικία ασπάσθηκε με ζήλο τη χριστιανική πίστη και απέρριψε τα ειδωλολατρικά τέμενη της εποχής της.

Ανέπτυξε έντονη χριστιανική και κατηχητική δράση μέσα στους κύκλους των γνωστών της και των συγγενών της. Δίδασκε τις χριστιανικές αλήθειες στους νεαρούς της Τραϊανουπόλεως και προσπαθούσε να φέρει στην ορθή πίστη τους ειδωλολάτρες. Με τη μόρφωση και τη ζωντανή πίστη της κέρδιζε σιγά σιγά πολλούς ειδωλολάτρες για τη χριστιανική πίστη. Η μαρτυρία της ζωής της κατέπεισε αρκετούς ευγενείς της Τραϊανουπόλεως να αρνηθούν την ειδωλολατρία και να ασπασθούν τον Χριστό.

Όταν ο τοπικός ηγεμόνας Σαββίνος πληροφορήθηκε τη χριστιανική δράση της Αγίας Γλυκερίας, την κάλεσε αμέσως ενώπιόν του. Σκοπός του ήταν να εξετάσει αν είναι αληθές το γεγονός ότι μία ευγενής νεαρή είχε ασπαστεί τον Χριστιανισμό. Η Αγία εμφανίστηκε με μεγάλη προθυμία ενώπιον του ηγεμόνος, έχοντας σημειώσει στο μέτωπό της τον Τίμιο Σταυρό. Δεν δίστασε λοιπόν να ομολογήσει με παρρησία και σθένος την πίστη της στον Σωτήρα και Λυτρωτή Ιησού Χριστό. Ο ηγεμόνας έγινε έξαλλος ακούγοντας την ομολογία της και την οδήγησε με τη βία στον ειδωλολατρικό ναό.

Σκοπός του ήταν να την αναγκάσει να προσευχηθεί στους ψευδόθεους και να προσφέρει θυσία στα ειδωλολατρικά είδωλα. Εκεί η Αγία Γλυκερία, αφού προσευχήθηκε θερμά στον αληθινό Θεό, έκανε ένα θαυμαστό σημείο της ορθοδόξου πίστεως. Με τη χάρη του Κυρίου συνέτριψε το επιβλητικό άγαλμα του Διός μέσα στον ειδωλολατρικό ναό της Τραϊανουπόλεως. Το άγαλμα έπεσε σε κομμάτια στο έδαφος μπροστά τους και οι παρευρισκόμενοι ειδωλολάτρες έμειναν εμβρόντητοι από το θαυμαστό σημείο.

Εξοργισμένοι όμως οι ειδωλολάτρες με αυτή την πράξη της Αγίας, την έσυραν έξω από τον ναό. Στη συνέχεια άρχισαν να τη λιθοβολούν με μανία και τη μετέφεραν σε ανοιχτό χώρο για εκτέλεση. Σήκωναν πέτρες και τις πετούσαν εναντίον της με αμείωτη οργή και μανία για τη συντριβή του ψευδοθεού. Όμως, με τη χάρη του Κυρίου, ούτε μία πέτρα δεν άγγιξε το ιερό σώμα της Αγίας Γλυκερίας. Όλες οι πέτρες των ειδωλολατρών έπεφταν δεξιά και αριστερά, χωρίς να την βλάψουν με κανέναν τρόπο στη διάρκεια του λιθοβολισμού.

Αυτό το θαυμαστό σημείο φανέρωσε δημόσια τη δύναμη του χριστιανικού Θεού στους παρισταμένους ειδωλολάτρες της εποχής εκείνης. Πολλοί παρευρισκόμενοι ειδωλολάτρες πίστεψαν αμέσως στον αληθινό Χριστό και ζήτησαν να βαπτιστούν στην ορθόδοξη πίστη της Εκκλησίας. Στη συνέχεια, αφού υπέστη διάφορα φοβερά βασανιστήρια από τους δημίους, η Αγία ρίχτηκε δέσμια στη φυλακή της Τραϊανουπόλεως. Στη φυλακή ο σκληρός δεσμοφύλακας ονομαζόταν Λαοδίκιος και είχε ταχθεί να φυλάει αυστηρά την κρατούμενη Αγία παρθενομάρτυρα.

Η Γλυκερία όμως, αντί να αρνηθεί την πίστη της στη φυλακή, κατήχησε τον δεσμοφύλακα στις χριστιανικές αλήθειες. Με την ολόθερμη προσευχή της και τη φωτεινή διδασκαλία της οδήγησε τον Λαοδίκιο στη χριστιανική πίστη του Χριστού. Ο Λαοδίκιος, μόλις φωτίστηκε από τη χάρη του Θεού, ομολόγησε με θάρρος την πίστη του στον Χριστό. Στη συνέχεια μαρτύρησε ο ίδιος για τον Σωτήρα Χριστό, παίρνοντας τον στέφανο του μαρτυρίου από τα χέρια του Κυρίου. Έτσι ο νεαρός δεσμοφύλακας Λαοδίκιος έγινε άγιος μάρτυρας μαζί με την Αγία Γλυκερία την παρθενομάρτυρα της Εκκλησίας.

Με αυτόν τον τρόπο επέκτεινε η νέα παρθένος το χριστιανικό κήρυγμα ακόμα και μέσα στις σκοτεινές φυλακές της Ρώμης. Ο σκληρός τύραννος Σαββίνος όμως παρέμεινε αμετάπειστος και συνέχισε με σκληρότητα τις διώξεις κατά της Αγίας Γλυκερίας. Διέταξε επανειλημμένα τους δημίους του να βασανίσουν εκ νέου την Αγία με ακόμη πιο σκληρό τρόπο. Σκοπός του τυράννου ήταν να την κάμψει με τα κολαστήρια και να την αναγκάσει να αρνηθεί την πίστη. Η Αγία όμως παρέμενε σταθερή στην ομολογία της και υπέμενε με υπομονή κάθε νέο βασανιστήριο που της επέβαλαν.

Έπειτα από αυτές τις δοκιμασίες ο Σαββίνος διέταξε να ριχθεί η Γλυκερία στα άγρια θηρία του αμφιθεάτρου. Σκοπός του ήταν να τη φάνε τα θηρία στο δημόσιο θέατρο, ως επίδειξη διώξεως της χριστιανικής πίστεως. Όμως και τα άγρια θηρία σεβάστηκαν την αγιότητά της και δεν τόλμησαν να την πλησιάσουν με κακή διάθεση. Έπεφταν στα πόδια της σαν ταπεινά αρνία και έδειχναν αναγνώριση της θείας χάριτος που εστόλιζε την παρθενομάρτυρα. Ένα όμως άγριο θηρίο από αυτά την δάγκωσε ελαφρά, προκαλώντας πληγή στο σώμα της Αγίας Γλυκερίας.

Από το δάγκωμα αυτό η Αγία παρέδωσε με ειρήνη σε ολίγες ημέρες το πνεύμα της στον αθλοθέτη Κύριο. Έτσι η Αγία στεφανώθηκε με τον αμάραντο στέφανο της παρθενομάρτυρος και μετέστη με χαρά στις ουράνιες μονές. Η μαρτυρική της θυσία απέκτησε ξεχωριστή τιμητική θέση στη χορεία των αγίων μαρτύρων της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Στο Συναξάρι αναφέρεται ξεκάθαρα ότι «Θηρός το πικρόν δήγμα τη Γλυκερία υπέρ γλυκάζον ως αληθώς ην μέλι». Δηλαδή «το πικρό δάγκωμα του θηρίου ήταν για τη μάρτυρα Γλυκερία γλυκύτερο και από αληθινό μέλι του παραδείσου».

Επίσης συμπληρώνει το συναξάριο σε στίχους ότι «εν τριτάτη δεκάτη δάκε και κτάνε θηρ Γλυκερίαν» στη Θράκη. Δηλαδή «στις δεκατρείς του μηνός Μαΐου την δάγκωσε και τη σκότωσε ένα φοβερό άγριο θηρίο του αμφιθεάτρου». Το ιερό λείψανο της Αγίας Γλυκερίας παρέλαβε με ευλάβεια ο Επίσκοπος Ηρακλείας Δομίτιος μετά το ένδοξο μαρτύριό της. Το τοποθέτησε σε ευπρεπή τόπο κοντά στην πόλη της Ηρακλείας, όπου το έθαψε με τις πρέπουσες τιμές. Ο επίσκοπος Δομίτιος πραγματοποίησε λαμπρή ακολουθία προς τιμήν της παρθενομάρτυρος και κατέθεσε τα λείψανα με ευλάβεια.

Στον τόπο αυτόν άρχισαν να συγκεντρώνονται πολλοί πιστοί για να ζητήσουν τις πρεσβείες της Αγίας προς τον Κύριο. Μαρτυρούνται έκτοτε πολλά θαύματα, ιάσεις ασθενών και θεραπείες δαιμονισμένων στον τάφο της παρθενομάρτυρος Αγίας Γλυκερίας στην Ηράκλεια. Η Αγία επιτελούσε αυτά τα θαύματα σε όσους με πίστη κατέφευγαν να προσκυνήσουν το ιερό λείψανό της. Πολλοί τυφλοί έλαβαν την όρασή τους και πολλοί παράλυτοι σηκώθηκαν θαυματουργικά διά των πρεσβειών της Αγίας στον τάφο της.

Η μνήμη της Αγίας Γλυκερίας τιμάται κάθε χρόνο στις δεκατρείς Μαΐου με ξεχωριστή λαμπρότητα στις ορθόδοξες κοινότητες της Εκκλησίας. Ο τάφος της στην Ηράκλεια έγινε προσκύνημα πιστών από όλη τη Θράκη και την ευρύτερη περιοχή της Μικράς Ασίας. Πιστοί έρχονταν από μακρινούς τόπους, ζητώντας με πίστη τις πρεσβείες της παρθενομάρτυρος προς τον φιλάνθρωπο Κύριο. Πολλά είναι τα θαυμαστά γεγονότα που αναφέρονται στις πατερικές πηγές για τη μεταθανάτια δράση της Αγίας Γλυκερίας.

Ο Άγιος επίσκοπος Δομίτιος ίδρυσε ναό προς τιμήν της Αγίας στον τόπο της ταφής της και τον αφιέρωσε. Ο ναός αυτός έγινε σπουδαίο πνευματικό κέντρο της Εκκλησίας στη Θράκη και διατηρήθηκε για πολλές γενεές. Με την προσευχή και την ολόκαρδη επίκληση των πιστών η Αγία ανταποκρίνεται μέχρι τις ημέρες μας. Πολλοί ασθενείς θεραπεύονται από διάφορες ασθένειες και πολλοί δαιμονισμένοι ελευθερώνονται από τα ακάθαρτα πνεύματα της κακίας. Έτσι η Αγία Γλυκερία έγινε φωτεινό αστέρι για τον ορθόδοξο λαό της Θράκης και της οικουμενικής Εκκλησίας του Χριστού.

Στο τραπέζι του Παραδείσου ψάλλει μαζί με τους άλλους ορθοδόξους μάρτυρες τις δοξολογίες προς τον Κύριο. Πρεσβεύει για όλους όσους με ευλάβεια επικαλούνται το όνομά της και ζητούν την προστασία της παρθενομάρτυρος. Με τις πρεσβείες της Αγίας Γλυκερίας της παρθενομάρτυρος, αξίωσε και εμάς, Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.