Με σκληρό σχοινί στον λαιμό τον έσυραν στους πολυσύχναστους δρόμους της Κωνσταντινουπόλεως ως κοινό κακούργο της πόλεως. Στάθηκε με αρρενωπή παρρησία ενώπιον του αυτοκράτορα Θεοφίλου και είπε ότι η τιμή των εικόνων διαβαίνει στο πρωτότυπο. Ο άγιος μάρτυρας και ομολογητής του Χριστού Γεώργιος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και υπήρξε ευσεβής και ένθερμος χριστιανός. Έζησε στο πρώτο μισό του ένατου αιώνα, στην εποχή της σκληρής εικονομαχικής διώξεως της ορθοδόξου Εκκλησίας.

Για την προσκύνηση των τιμίων εικόνων και για τη βαθιά τιμή του προς αυτές τον συνέλαβαν οι σκληροί εικονομάχοι. Τον οδήγησαν με αλυσίδες μπροστά στον δυσσεβή αυτοκράτορα Θεόφιλο, ο οποίος τον ανέκρινε με μεγάλη σκληρότητα και θυμό. Ο τύραννος άλλοτε με τρομερές απειλές και άλλοτε με ψεύτικες κολακείες τον πίεζε να αρνηθεί τον Χριστό και τις εικόνες. Ο άγιος όμως δεν συμφώνησε καθόλου, παρά τις βαριές πιέσεις και τους πονηρούς τρόπους του βασανιστή του.

Σε έντονη ταραχή ψυχής από τα ασεβή και ψεύτικα λόγια του τυράννου, ο άγιος του απάντησε με παρρησία και ευθύτητα. Είπε πως κάθε αληθινός χριστιανός οφείλει να προσκυνά τις τίμιες εικόνες και να τις τιμά με βαθύ σεβασμό. Διότι η τιμή που αποδίδει ο πιστός στις εικόνες ανεβαίνει και φτάνει στο αιώνιο πρωτότυπο, στον ίδιο τον Χριστό τον Λόγο. Για αυτή τη γενναία ομολογία ο αυτοκράτορας Θεόφιλος εξοργίσθηκε σφόδρα και διέταξε τη φρικτή τιμωρία του δικαίου ομολογητή.

Έδεσαν στον λαιμό του αγίου Γεωργίου ένα σκληρό σχοινί και τον έσυραν στους πολυσύχναστους δρόμους της βασιλεύουσας πόλεως. Τον περιφέρανε σαν να ήταν κοινός κακούργος, μπροστά στα μάτια όλου του λαού της Κωνσταντινουπόλεως, με αισχρή χλεύη. Έπειτα τον έριξαν στις σκοτεινές φυλακές της πόλεως, όπου υπέφερε με υπομονή πολλούς πόνους και κάθε είδους στέρηση. Στο τέλος ο αυτοκράτορας διέταξε να αρπάξουν και να λεηλατήσουν όλη την περιουσία του αγίου ομολογητή ανδρός.

Δεν του άφησαν τίποτε, ούτε σπίτι, ούτε αγαθά, ούτε ελάχιστη ανθρώπινη παρηγοριά για τη δύσκολη ώρα του. Μαζί με τη σύζυγό του Ειρήνη και τα παιδιά τους τους έστειλαν όλους μαζί στη μακρινή και πικρή εξορία. Η ευσεβής Ειρήνη δεν δίστασε καθόλου να ακολουθήσει τον σύζυγό της στον δύσκολο και επώδυνο δρόμο της εξορίας του. Πήρε μαζί της τα μικρά της παιδιά και βάδισε με χαρά τον στενό δρόμο της ομολογίας του Χριστού. Στον τόπο της εξορίας τους ο άγιος Γεώργιος υπέφερε αναρίθμητες θλίψεις και πικρές δοκιμασίες της σώφρονος ψυχής του.

Παρόλα τα δεινά της εξορίας παρέμεινε σταθερός και πανίσχυρος στην ομολογία του Χριστού μέχρι το τέλος του. Στην πικρή εξορία ο γενναίος ομολογητής Γεώργιος έζησε με προσευχή, με νηστεία και με συνεχή στροφή προς τον ουρανό. Διδάσκαλος της οικογενείας του παρέμεινε μέχρι τα έσχατα και ενίσχυε την πίστη της συζύγου και των παιδιών του. Ολόκληρη η οικογένεια συμμετείχε με μεγάλη προθυμία στους κόπους της ομολογίας και βάδισε ολόψυχα τον στενό δρόμο.

Έπειτα από πολλά βάσανα και ατελείωτες πικρές δοκιμασίες ο άγιος Γεώργιος εκοιμήθη με χαρά και ειρήνη Κυρίου. Παρέδωσε την ψυχή του στον δίκαιο Κριτή ως πιστός ομολογητής της εικονικής τιμής της ορθοδόξου Εκκλησίας. Η αγία Ειρήνη και τα παιδιά τους τιμώνται μαζί με τον άγιο Γεώργιο στις δεκατρείς Μαΐου κάθε έτους. Όλοι μαζί συγκαταλέγονται στους ομολογητές μάρτυρες της εικονομαχικής περιόδου, που υπέμειναν για την τιμή των αγίων εικόνων. Έδωσαν φωτεινή μαρτυρία στους μεταγενέστερους πιστούς και αποτέλεσαν αδιάσειστο στήριγμα για όσους διώκονταν για την Ορθοδοξία.

Η αρχοντική παρρησία του αγίου ενώπιον του αυτοκράτορα Θεοφίλου μένει υπόδειγμα για κάθε γενιά πιστών μέχρι σήμερα. Δίδαξε ότι η εικόνα του Χριστού δεν είναι απλό ξύλο και χρώμα, αλλά παράθυρο προς τον ίδιο τον Σωτήρα. Με τις πρεσβείες του αγίου Γεωργίου του ομολογητού, της αγίας Ειρήνης και των παιδιών τους, αξίωσε και εμάς, Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.