Όταν οι Τούρκοι πέρασαν τον ποταμό Δούναβη και αιχμαλώτισαν δεκαεπτάχρονα παιδιά, ένας Τούρκος αξιωματικός παρατήρησε την σπάνια ομορφιά του νεαρού Ιωάννη και τον αγόρασε για τις ανήθικες προθέσεις του. Δεμένος σε ένα δέντρο από τον αλλόθρησκο κατακτητή, ο νέος Ιωάννης θυμήθηκε την πατρώα πίστη του και την αγία ανατροφή που είχε λάβει στην Ολτένια της Ρουμανίας. Ο Άγιος Νεομάρτυς Ιωάννης ο Βλάχος γεννήθηκε το έτος χίλια εξακόσια σαράντα τέσσερα στην επαρχία της Ολτένιας, σε εποχή ταραγμένη και βασανισμένη από τις συνεχείς τουρκικές επιδρομές κατά των ορθοδόξων.

Έλαβε εξαιρετική χριστιανική ανατροφή από τους ευσεβείς γονείς του, οι οποίοι τον εγαλούχησαν με τον φόβο του Θεού και την αγάπη της πατρίδος. Τον δίδαξαν επίσης την προγονική ορθόδοξη πίστη ως πολύτιμη παρακαταθήκη της ψυχής, που έπρεπε να φυλάξει σαν τον πιο ακριβό θησαυρό. Εκείνη την δύσκολη εποχή, η Βλαχία κυβερνιόταν από ηγεμόνες ονομαζομένους βοεβόδες, οι οποίοι ήταν υποτελείς στον Σουλτάνο της Κωνσταντινουπόλεως. Ο τότε βοεβόδας της Βλαχίας Μίχνεα Βόντα επαναστάτησε εναντίον των Τούρκων, αδυνατώντας να καταβάλει τους εξοντωτικούς φόρους που του ζητούσαν.

Εισέβαλε στα τουρκικά εδάφη και προκάλεσε σοβαρές καταστροφές, καίγοντας, σκοτώνοντας και φυλακίζοντας πολλούς αλλοπίστους εχθρούς της πατρίδος του. Ο Σουλτάνος Μεχμέτ ο Τέταρτος έστειλε στρατό από Τούρκους και Τατάρους εναντίον του, αναγκάζοντάς τον τελικά να υποχωρήσει. Σε σκληρά αντίποινα, οι Τούρκοι και οι Τάταροι λεηλάτησαν την Βλαχία, σκοτώνοντας πολλούς Χριστιανούς και ρίχνοντας άλλους στις φυλακές τους. Όταν ο νεαρός κατάλαβε ότι ο αιχμάλωτος Τούρκος επρόκειτο να τον βιάσει, βρήκε ευκαιρία και τον σκότωσε για να σώσει την σωματική του αγνότητα.

Οι άλλοι στρατιώτες που έμαθαν το φοβερό συμβάν τον έδεσαν χειροπόδαρα και τον μετέφεραν δέσμιο στην Κωνσταντινούπολη του Σουλτάνου. Εκεί τον παρέδωσαν στην χήρα του φονευθέντος αξιωματικού, η οποία τον έφερε ενώπιον του Βεζίρη για επίσημη ανάκριση. Ο Ιωάννης ομολόγησε ευθαρσώς ενώπιον του δικαστού όλα όσα είχε πράξει για την προστασία της προσωπικής του τιμής. Ο Βεζίρης παρέδωσε τον νεαρό αιχμάλωτο στην χήρα, για να τον τιμωρήσει με όποιον τρόπο εκείνη η ίδια επιθυμούσε.

Στην αρχή τον έκανε προσωπικό της δούλο και τον μεταχειρίστηκε ως απλό υπηρέτη του οίκου της. Έπειτα, βλέποντας την σπάνια σωματική ομορφιά του νέου, του προσέφερε την ευκαιρία να γλιτώσει την ζωή του. Έπρεπε όμως να την παντρευτεί και να γίνει Μωαμεθανός, αρνούμενος έτσι την πίστη των ορθοδόξων πατέρων του. Ο Άγιος Ιωάννης έκανε το σημείο του Τιμίου Σταυρού και προσευχήθηκε στον Χριστό να τον φυλάξει στερεό στην Ορθόδοξη Πίστη. Η αδιάντροπη γυναίκα συνέχισε τις προσπάθειές της για δύο και πλέον χρόνια, πιέζοντας ασταμάτητα τον νεαρό αιχμάλωτο.

Τελικά εκείνος της δήλωσε ότι θα προτιμούσε να πεθάνει για τον Χριστό παρά να γίνει Μωαμεθανός και να την παντρευτεί. Η οργισμένη χήρα τον παρέδωσε στον έπαρχο της Πόλεως, ο οποίος τον φυλάκισε με βαριές αλυσίδες. Οι Τούρκοι τον υπέβαλαν σε φρικτά βασανιστήρια για αρκετές ημέρες, χωρίς όμως να καταφέρουν να κάμψουν την αντοχή του. Στο διάστημα της φυλακίσεώς του, η αιχμάλωτη χήρα δεν έπαυε τις προσπάθειές της να τον κολακεύσει και να τον αποπλανήσει με ψεύτικες υποσχέσεις.

Ο νεαρός μάρτυς παρέμεινε σταθερός στην πίστη και στην αρετή, ενισχυμένος εσωτερικά από τον Κύριο Ιησού Χριστό. Έστρεψε τα νώτα του στην ασεβή γυναίκα και απέρριψε οριστικά την θρησκεία της και τις δελεαστικές προτάσεις της. Βλέποντας ότι όλες οι προσπάθειές τους ήταν τελείως μάταιες, οι Τούρκοι ζήτησαν από τον Βεζίρη την καταδίκη του μάρτυρος σε θάνατο. Η ποινή εκδόθηκε αμέσως και ο έπαρχος διατάχθηκε να εκτελέσει την σκληρή απόφαση χωρίς καμία περαιτέρω αναβολή.

Οι δήμιοι τον οδήγησαν στο Παρμάκ Καπί, την Πύλη του Στύλου, κοντά στο σκεπασμένο παζάρι της Πόλεως. Εκεί τον κρέμασαν στις δώδεκα Μαΐου του χίλια εξακόσια εξήντα δύο, ολοκληρώνοντας με αυτόν τον τρόπο το αιματηρό μαρτύριό του. Ο Άγιος δεν είχε συμπληρώσει ακόμη το δέκατο όγδοο έτος της επίγειας και νεαρής ηλικίας του. Τα ιερά λείψανά του ή ρίχτηκαν στα νερά του Βοσπόρου ή θάφτηκαν κρυφά από Χριστιανούς σε άγνωστο ως σήμερα τόπο. Έτσι ο Νεομάρτυς Ιωάννης έλαβε τον αμάραντο στέφανο του μαρτυρίου απευθείας από τα χέρια του Παντοδυνάμου Θεού.

Ο Άγιος δοξάστηκε πρώτα από την Ελληνορθόδοξη Εκκλησία, η οποία τον κατέταξε στους Νεομάρτυρες της Τουρκοκρατίας. Από το έτος χίλια οκτακόσια ένα η τιμή του διαδόθηκε επίσης στην σημερινή Ρουμανία, την πατρίδα της γεννήσεώς του. Το χίλια εννιακόσια πενήντα η Ιερά Σύνοδος της Ρουμανικής Εκκλησίας αποφάσισε να τιμηθεί επισήμως ο Άγιος στην πατρίδα της γεννήσεώς του. Με τις πρεσβείες του Αγίου Ιωάννου του Βλάχου του Νεομάρτυρος, αξίωσε και εμάς Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.