Θεράπευσε παραλυτικούς και χωλούς με τη δύναμη του ονόματος του Ιησού Χριστού, σε εποχή σκληρή και δύσκολη για τον λαό του Θεού. Έλυσε την ανομβρία με τη θερμή προσευχή του και απάλλαξε πολλούς δαιμονισμένους από τη φοβερή μάστιγα που τους βασάνιζε χρόνια. Ο όσιος Ιλάριος ξεχώρισε από τα πρώτα του βήματα, επειδή είχε θερμή πίστη στον Κύριο και απόλυτη καθαρότητα ζωής. Αυτές οι δύο αρετές τον ανέδειξαν πολύ νωρίς άξιο εργάτη μέσα στον πνευματικό αμπελώνα του Ευαγγελίου του Χριστού.

Ο Θεός τον αγάπησε τόσο πολύ, ώστε του χάρισε και τη σπάνια δωρεά να θαυματουργεί ανάμεσα στους πιστούς του. Το όνομα του Κυρίου γινόταν στα χείλη του πηγή ίασης και ελευθερίας για όσους τον πλησίαζαν με ταπείνωση και πόνο. Οι παράλυτοι σηκώνονταν και περπατούσαν, ενώ οι χωλοί ξανάβρισκαν τα βήματά τους με ζωηρή χαρά και δάκρυα ευγνωμοσύνης. Η γη ποτιζόταν ξανά με δροσερή βροχή, όταν εκείνος ύψωνε τα χέρια του προς τον ουρανό σε ώρα μεγάλης ξηρασίας.

Οι κυριευμένοι από πονηρά πνεύματα έβρισκαν λύτρωση και ηρεμία μέσα από την επίκληση του γλυκύτατου Σωτήρα. Έτσι το πρόσωπο του οσίου έγινε σημείο παρηγοριάς και ζωντανή απόδειξη της παρουσίας του Θεού στην καθημερινή ζωή των απλών ανθρώπων. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ο όσιος αποσύρθηκε σε ερημικό τόπο, όπου έστησε μια ταπεινή καλύβη μακριά από τον θόρυβο. Εκεί μελετούσε τα ιερά κείμενα και προσευχόταν αδιάκοπα, με μοναδικό στόχο να καταρτίσει πνευματικότερα τον εαυτό του.

Η βαθιά ησυχία της ερήμου τον βοήθησε να εμβαθύνει στην προσευχή και να ενώσει τον νου του με τον Χριστό. Όταν ολοκλήρωσε αυτή την περίοδο της σιωπής και της εσωτερικής εργασίας, εμφανίστηκε και πάλι μέσα στην κοινωνία των πιστών. Συνέχισε με μεγάλο ζήλο τη διδασκαλία του και τις θαυμαστές θεραπείες, που ανακούφιζαν σώματα και ψυχές μαζί. Ύστερα από κοινή και επίμονη απαίτηση του λαού, δέχτηκε με ταπεινοφροσύνη να χειροτονηθεί ιερέας του Υψίστου Θεού.

Στο νέο αυτό ιερό υπούργημα εκτέλεσε ευσυνείδητα όλα τα καθήκοντα του καλού και άγρυπνου πρεσβυτέρου της εκκλησίας. Υπήρξε πατέρας και διδάσκαλος, φίλος της αλήθειας του Χριστού και αληθινός εργάτης του αγίου Ευαγγελίου ανάμεσα στους πιστούς. Έγινε φωτεινό υπόδειγμα πνευματικής γλώσσας, αγνής συναναστροφής και ζωής αμέμπτου για όλους τους ομοίους του ιερείς. Αναπαύθηκε εν Κυρίω με ψυχή ήρεμη και χαρούμενη, αφού μέχρι το τέλος της ζωής του έκανε θεάρεστα έργα.

Με τις πατρικές πρεσβείες του οσίου Ιλαρίου, ας πορευόμαστε όλοι στον δρόμο της σωτηρίας με σταθερό βήμα.