Όταν ο μεγάλος Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης την είδε δεκατεσσάρων ετών, φώναξε ότι αυτή η τυφλή κοπέλα θα γινόταν η διάδοχός του. Την ονόμασε ο όγδοος στύλος της Ρωσίας, και τα λόγια του βγήκαν αληθινά μέσα στους πιο σκοτεινούς χρόνους της πατρίδας της. Η Οσία Ματρώνα γεννήθηκε στο μικρό χωριό Σέμπινο Επιφανίσκαγια, που σήμερα ονομάζεται Κομίφσκι, στον νομό της Τούλα της κεντρικής Ρωσίας. Οι γονείς της, ο Δημήτριος και η Ναταλία, ήταν ευσεβείς και ενάρετοι χωρικοί, με βαθιά πίστη και αγάπη για την Εκκλησία.

Είχε ακόμη τρία αδέλφια, τον Ιβάν, τον Μιχαήλ και την Μαρία, και η οικογένεια ζούσε με μεγάλη φτώχεια. Επειδή τους πίεζαν τα στενά οικονομικά, οι γονείς της σκέφτηκαν να δώσουν το παιδί που περίμεναν στο ορφανοτροφείο του Γκολίτσιν. Αισθάνονταν ότι δεν είχαν τα μέσα να το αναθρέψουν, και έψαχναν λύση μέσα στην απελπισία της φτώχειας. Όμως η μητέρα της είδε ένα όνειρο που τους έκοψε την ανάσα και τους άλλαξε εντελώς τον λογισμό. Είδε ένα πουλί με ανθρώπινη μορφή, χωρίς όμως μάτια, να έρχεται και να κάθεται πάνω στο δεξί της χέρι.

Το πήραν ως φανερό σημάδι από τον ίδιο τον Θεό, ότι το παιδί τους θα ήταν σκεύος εκλογής. Έτσι αποφάσισαν να το κρατήσουν κοντά τους, μέσα στη φτώχεια και στην προσευχή. Η μικρή Ματρώνα γεννήθηκε τελείως τυφλή, χωρίς να δει ποτέ το φως αυτού του κόσμου με τα σαρκικά της μάτια. Όμως ο Θεός της χάρισε άλλο φως, καθαρότερο και βαθύτερο, που έβλεπε μέσα στις ψυχές των ανθρώπων. Στη βάπτισή της, που τέλεσε ο ευλαβής και προορατικός ιερέας Βασίλειος, συνέβη ένα παράδοξο και ουράνιο σημείο.

Πάνω από την κολυμβήθρα σχηματίστηκε ένα ανάλαφρο σύννεφο που ευωδίαζε με μια θεϊκή ευωδία, μπροστά στα μάτια όλων. Ο ιερέας κατάλαβε αμέσως τι σήμαινε αυτό το ουράνιο σημάδι για τη μέλλουσα πορεία της παιδούλας. Φανέρωνε καθαρά την πνευματική πρόοδο και τη χάρη που θα συνόδευαν όλη της τη ζωή. Από την παιδική της ηλικία η μικρή είχε μόνο μία αγάπη και έναν δρόμο που τον γνώριζε καλά. Όταν η μητέρα της δεν την εύρισκε στο σπίτι, ήξερε αμέσως πού να την αναζητήσει.

Η Ματρώνα βρισκόταν πάντοτε στην εκκλησία του χωριού, μπροστά στις εικόνες, με τη μικρή ψυχή της ανοιχτή στον Θεό. Η Παναγία και τα ιερά εικονίσματα ήταν για εκείνη οι μόνοι αληθινοί σύντροφοι μέσα στο σκοτάδι των τυφλών της οφθαλμών. Έτσι μεγάλωνε μέσα στη χάρη, χωρίς παιχνίδια ηλικίας, αλλά με την προσευχή για συντροφιά. Η μικρή ψυχή της ωρίμαζε γρήγορα κάτω από τα βλέμματα της Παναγίας και των αγίων. Από πολύ νωρίς ο Θεός φανέρωσε στη μικρή Ματρώνα τα μεγάλα της χαρίσματα, και ο κόσμος γύρω της θαύμαζε.

Της δόθηκε το προορατικό και διορατικό χάρισμα, και οι άνθρωποι άρχισαν να καταλαβαίνουν με ποια ψυχή βρίσκονταν μπροστά. Γνώριζε καθαρά τις ασθένειες των ανθρώπων, τα προβλήματά τους, τις κρυφές αστοχίες τους, και τους μιλούσε με αγάπη. Έτσι τους προειδοποιούσε για τους κινδύνους που πλησίαζαν και τους συμβούλευε στις δύσκολες αποφάσεις της ζωής τους. Στην αρχή έρχονταν κοντά της μόνο οι γείτονες του χωριού, για να ζητήσουν συμβουλή και ευχή. Σιγά σιγά όμως άρχισαν να φτάνουν προσκυνητές από άλλες περιοχές, ακόμη και από μακρινούς νομούς της απέραντης Ρωσίας.

Η Οσία η ίδια επισκέφθηκε πολλά μεγάλα προσκυνήματα της πατρίδας της, παρά την τύφλωση και την παιδική της ηλικία. Σε ένα από αυτά τα ταξίδια έγινε εκείνο το ασύλληπτο και θαυμαστό γεγονός με τον μεγάλο Άγιο της Κροστάνδης. Βρέθηκε μπροστά στον Άγιο Ιωάννη, που τότε ζούσε ακόμη, μέσα σε ένα τεράστιο πλήθος πιστών. Ο Άγιος, χωρίς να την έχει δει ποτέ στη ζωή του, φώναξε στον λαό να ανοίξουν χώρο. Την κάλεσε ονομαστικά κοντά του, παρόλο που κανείς δεν του την είχε γνωρίσει.

Είπε καθαρά πως η μικρή θα ήταν η διάδοχός του και ο όγδοος στύλος της Ρωσίας. Σε ηλικία δεκαεπτά ετών η Ματρώνα δοκίμασε ένα νέο, βαρύ σταυρό, που θα τον κρατούσε στους ώμους της για όλη τη ζωή. Όχι μόνο δεν έβλεπε, αλλά σταμάτησε ξαφνικά και να περπατάει, και έμεινε ακίνητη πάνω στο κρεβάτι της. Έζησε έτσι παράλυτη πενήντα ολόκληρα χρόνια, χωρίς ποτέ να βγάλει ούτε ένα παράπονο από τα χείλη της. Έλεγε ταπεινά ότι η αιτία αυτών των δοκιμασιών ήταν πνευματική, και μόνο ο Θεός γνώριζε τους κρυφούς λόγους.

Από αυτό το κρεβάτι του πόνου άρχισε να μιλά με δύναμη και να ετοιμάζει τους πιστούς για τα δύσκολα χρόνια. Έλεγε σε όσους την επισκέπτονταν εκείνες τις συγκλονιστικές προφητικές κουβέντες της, με σταθερή και καθαρή φωνή. «Θα έρθει ο καιρός που θα σας βάλουν μπροστά σας ψωμί και σταυρό, για να διαλέξετε». Και πρόσθετε: «Θα περάσουμε δύσκολους καιρούς και εμείς οι Χριστιανοί πρέπει να διαλέξουμε τον σταυρό». Στα χίλια εννιακόσια είκοσι πέντε η Ματρώνα έφυγε από το χωριό της και πήγε στη μεγάλη πόλη της Μόσχας.

Εκεί έζησε μέχρι την κοίμησή της, μέσα σε σκληρούς διωγμούς από τους άθεους της εποχής εκείνης. Αναγκαζόταν να αλλάζει συνεχώς σπίτι για να γλιτώσει, και έβρισκε καταφύγιο μέσα στα φιλόξενα σπίτια των πιστών της Μόσχας. Έτσι η ζωή της στην πόλη έγινε μια αδιάκοπη ασκητική πορεία. Στη Μόσχα συνεχίστηκε αδιάκοπα ο ποταμός των ανθρώπων που ζητούσαν την προσευχή της και την παρηγοριά της. Με τις προσευχές της θεραπεύονταν παράλυτοι, ψυχικά πάσχοντες και άρρωστοι από κάθε λογής βαριά αρρώστια του σώματος.

Οι προφητείες της φύλαξαν αμέτρητους ανθρώπους από κινδύνους και από βέβαιο θάνατο μέσα σε εκείνους τους σκληρούς καιρούς. Πολλούς οδήγησε στον σωστό δρόμο μέσα σε δύσκολες περιστάσεις, όταν δεν έβρισκαν διέξοδο πουθενά αλλού. Ευλογούσε τον κόσμο που έφτανε κοντά της, έβαζε τα χέρια της πάνω στις κεφαλές τους και διάβαζε προσευχές. Από τους πολλούς σταυρούς που έκανε με το χέρι της, στο μέτωπό της σχηματίστηκε μία λακουβίτσα. Όταν πλησίασε η ώρα της εξόδου της από τον μάταιο τούτο κόσμο, ο Θεός τής αποκάλυψε την ημέρα.

Τρεις ημέρες πριν φύγει, έδωσε η ίδια όλες τις οδηγίες για την κηδεία και τον ενταφιασμό της. Κοιμήθηκε με βαθιά ειρήνη στα χίλια εννιακόσια πενήντα δύο, και ενταφιάστηκε στο κοιμητήριο της μονής του Δανιήλ. Από εκείνη την ώρα ο κόσμος συνέρρεε αδιάκοπα στον τάφο της, και πολλά θαύματα και ιάσεις γίνονταν εκεί. Στα χίλια εννιακόσια ενενήντα εννέα ο Πατριάρχης Μόσχας και πάσης Ρωσίας την κατέταξε στο αγιολόγιο της Εκκλησίας. Τα τίμια λείψανά της σήμερα αναπαύονται στη Σταυροπηγιακή Μονή της Σκέπης της Θεοτόκου, στην καρδιά της Μόσχας.