Στην απομονωμένη και μυστηριακή Αστυπάλαια, στην άκρη του ελληνικού Αιγαίου, υψώνεται ένα προσκύνημα δεμένο με τη μορφή ενός σπουδαίου Οσίου της Εκκλησίας. Η εκκλησία της Παναγιάς της Πορταΐτισσας άρχισε να κτίζεται το χίλια επτακόσια εξήντα δύο από τον Όσιο Άνθιμο, που καταγόταν από την Κεφαλλονιά. Ο Όσιος έφερε μαζί του βαθιά πνευματική κλήση από το Άγιον Όρος, και αφιέρωσε την ψυχή του στην ανέγερση του ναού. Τελειώνοντας τον ναό, αναχώρησε με ευλάβεια για το Άγιον Όρος, για να φιλοτεχνηθούν εκεί οι ιερές εικόνες.

Σκοπός του ήταν να επιστρέψει αργότερα στην Αστυπάλαια, να τις τοποθετήσει στις θέσεις τους και να στολίσει επάξια την εκκλησία. Είπε λοιπόν στον αγιορείτη αγιογράφο να του φιλοτεχνήσει πιστό αντίγραφο της θαυματουργής Πορταΐτισσας των Ιβήρων, που τόσο αγαπούσε. Ο αγιογράφος όμως, λόγω της πολύ προχωρημένης ηλικίας του, δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει με τα χέρια του την εικόνα. Τότε ο Όσιος Άνθιμος πήρε ο ίδιος την εικόνα της Πορταΐτισσας των Ιβήρων, και την έφερε σε επαφή με την ημιτελή.

Εφάπτοντας την παλιά θαυματουργή εικόνα με την Πορταΐτισσα της Αστυπάλαιας, παρέμεινε σε προσευχή ολόκληρη τη νύχτα. Το πρωί όλοι είδαν με δέος αποτυπωμένο το ιερό πρόσωπο της Παναγίας πάνω στη νέα εικόνα. Επιστρέφοντας στην Αστυπάλαια με τη θαυματουργή εικόνα, ο Όσιος Άνθιμος έγινε στόχος συκοφαντίας από ορισμένους Αστυπαλίτες, που δεν τον κατάλαβαν. Πληγωμένος βαθιά από την πικρία και την αδικία που υπέστη, αποφάσισε να αναχωρήσει από το νησί παίρνοντας μαζί την εικόνα.

Με μεγάλη ευλάβεια στάθηκε μπροστά στην ιερή εικόνα, και προσπάθησε να την βγάλει από τη θέση της τρεις διαδοχικές φορές. Η εικόνα όμως δεν έβγαινε, διότι ήταν θέλημα του Θεού να παραμείνει ο πνευματικός αυτός θησαυρός εσαεί στην Αστυπάλαια. Καταλαβαίνοντας το ξεκάθαρο μήνυμα της Παναγίας, ο Όσιος προσκύνησε με δάκρυα στα μάτια την εικόνα και αναχώρησε ολομόναχος. Παρ' όλη την πίκρα που του είχαν δώσει οι Αστυπαλίτες, δεν τους κράτησε ποτέ καμιά κακία και τους αγάπησε.

Είχε αφήσει μάλιστα διαθήκη ότι, όταν θα κοιμηθεί στον Κύριο, θα μεταφέρουν τον δεξί του βραχίονα πίσω στην Αστυπάλαια. Έτσι και έγινε μετά την οσιακή κοίμηση του Αγίου, και η ευλογία του πέρασε με αυτόν τον τρόπο στο νησί. Σήμερα ο πιστός ασπάζεται με ευλάβεια τον τίμιο βραχίονα του Οσίου μέσα στον ευλογημένο ναό της Πορταΐτισσας. Παραμένει ζωντανή μαρτυρία της αγιότητας και της προστασίας της Θεοτόκου επάνω στην ευλογημένη γη της Αστυπάλαιας.

Έτσι ψάλλει η Πορταΐτισσα: Ταις πρεσβείαις της υπεραγίας Θεοτόκου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.