Στα χρόνια της μαύρης σκλαβιάς, όταν η Ρόδος έπεσε στα χέρια των οθωμανών κατακτητών, η Ορθόδοξη Εκκλησία ανέδειξε ποιμένες που έδωσαν τη ζωή τους για το ποίμνιο. Ανάμεσα τους ξεχωρίζει η φωτεινή μορφή του Αγίου Ευθυμίου, μια ψυχή γεμάτη θάρρος και ακλόνητη πίστη στον Χριστό. Ο ένδοξος Ιερομάρτυς Ευθύμιος εξελέγη Μητροπολίτης της μαρτυρικής νήσου Ρόδου, όταν οι οθωμανοί κατέλαβαν το νησί το έτος χίλια πεντακόσια είκοσι τρία. Στους χαλεπούς εκείνους χρόνους ποίμανε θεάρεστα το Ορθόδοξο ποίμνιο, στηρίζοντας τους πιστούς με τον λόγο και την παρρησία του.

Με σοφία και πνευματική σταθερότητα οδηγούσε τους Χριστιανούς μέσα από τις δοκιμασίες και τους εξευτελισμούς της σκλαβιάς. Έξι χρόνια αργότερα, το έτος χίλια πεντακόσια είκοσι εννέα, συνελήφθη ως πρωταίτιος συνωμοσίας εναντίον των κατακτητών. Οι τούρκοι τότε τον ανασκολόπισαν μαζί με άλλους Κληρικούς και επιφανείς παράγοντες της Ρόδου, ολοκληρώνοντας το μαρτυρικό του τέλος. Ο Μητροπολίτης Ευθύμιος τιμήθηκε από τους Χριστιανούς ως μάρτυς αμέσως μετά τη γενναία θυσία του στο ξύλο του πάθους.

Ο Λατίνος Πέτρος Φαγγόνης, γενικός βικάριος του Αρχιεπισκόπου Γκοντζάγκα, αναφέρει στην έκθεσή του μια σπουδαία μαρτυρία. Λέει ότι ο τάφος του μακαρίου Ευθυμίου είχε αναδειχθεί ως κατ' εξοχήν προσκυνηματικός χώρος των Ροδίων εκείνη την περίοδο. Σε αυτόν κατέφευγαν όσοι έπασχαν από τον τεταρταίο πυρετό, την ελονοσία με το συνακόλουθο ρίγος και τη φωτιά της ασθένειας. Οι ασθενείς θεραπεύονταν θαυματουργικά με τη χάρη και τις πρεσβείες του ιερομάρτυρα ποιμενάρχη, παίρνοντας πίσω τη χαμένη υγεία τους.

Ταις πρεσβείαις του αγίου ιερομάρτυρος Ευθυμίου Ρόδου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.