Σε εποχή ζοφερή για την Εκκλησία, όταν η εικονομαχία απειλούσε να σβήσει κάθε άγια εικόνα, η Κωνσταντινούπολη έγινε στίβος μεγάλων ομολογιών. Δέκα γενναίοι Χριστιανοί έδωσαν τη ζωή τους για την αχραντη μορφή του Σωτήρος, λαμπρύνοντας τον ουρανό της Πόλης. Το μαρτύριο των Αγίων αυτών αναφέρεται στα χρόνια του εικονομάχου αυτοκράτορα Λέοντα του Τρίτου, του γνωστού Ισαύρου. Με αυτοκρατορικό διάταγμα εκείνος εμπόδισε ολοσχερώς την ανάρτηση αγίων εικόνων όχι μόνο σε εκκλησίες αλλά και σε κάθε άλλο τόπο.

Στο διάταγμα αυτό αντιστάθηκε γενναία ο Πατριάρχης Γερμανός, αλλά ο βασιλιάς συγκάλεσε ψευδοσύνοδο και καταδίκασε τη στάση του. Τότε εκείνος παραιτήθηκε και δυστυχώς τη θέση του δέχτηκε να πάρει ο σύγκελλος και μαθητής του Αναστάσιος. Ο νέος αυτός Πατριάρχης άρχισε αμέσως να εκτελεί με ζήλο και προθυμία το ασεβές αυτοκρατορικό διάταγμα κατά των εικόνων. Τότε κάποιος ασεβής αξιωματικός πήγε προκλητικά στην Χάλκη Πύλη, τα προπύλαια των ανακτόρων που είχαν τη χάλκινη στέγη.

Με ένα τσεκούρι άρχισε να ξηλώνει τη σεβάσμια εικόνα του Χριστού που ήταν τοποθετημένη ψηλά πάνω της. Εξοργισμένος ο ορθόδοξος λαός μπροστά στο μεγάλο αυτό έγκλημα, έριξε τον ασεβή αξιωματικό από τη σκάλα και τον σκότωσε. Τότε ο βασιλιάς έστειλε αμέσως τη φρουρά του και θανάτωσε πολλούς από το έντονα διαμαρτυρόμενο εκείνο πλήθος. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και οι δέκα Μάρτυρες, τα γνωστά ονόματα των οποίων είναι Ιουλιανός, Μαρκιανός, Ιωάννης, Ιάκωβος, Αλέξιος, Δημήτριος, Φώτιος, Πέτρος, Λεόντιος και Μαρία η Πατρικία.

Ταις πρεσβείαις των αγίων δέκα μαρτύρων, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.