Στις εύφορες πεδιάδες της αρχαίας Κρήτης, κοντά στα ξακουστά ερείπια της ένδοξης Κνωσσού, ξεκίνησε η ταπεινή πορεία ενός μεγάλου αγίου της Εκκλησίας. Σε χρόνια σκληρών διωγμών και αδιάκοπων δοκιμασιών, ένας απλός φιλόπονος γεωργός φάνηκε στα μάτια του Θεού ισάξιος με τους πιο αυστηρούς ασκητές. Ο Άγιος Μύρων καταγόταν από την κρητική πόλη Αυρακία, κοντά στην παλιά Κνωσσό, και διακρινόταν από μικρό παιδί για τον ζήλο της πίστης του και την αγάπη στον Θεό. Είχε βαθιά παιδική αγάπη στον Θεό, φλογερή προσήλωση στις εντολές του Ευαγγελίου και ταπεινό φρόνημα απέναντι στους συνανθρώπους του.

Αφού παντρεύτηκε σε αρκετά νεαρή ηλικία, αφοσιώθηκε με όλη του την καρδιά στη φιλόπονη καλλιέργεια της κρητικής γης. Από όσα έβγαζε η ευλογημένη σοδειά του, μοίραζε ταπεινά και γενναιόδωρα ένα μεγάλο μέρος στους φτωχούς και πεινασμένους της περιοχής. Όσο περισσότερο έδινε από τη σοδειά του στους ενδεείς, τόσο πιο πλούσια αυξανόταν η ετήσια συγκομιδή του από τη γη. Έβλεπαν όλοι γύρω του ότι ο Κύριος ευλογούσε πραγματικά με ιδιαίτερη γενναιοδωρία τον κόπο των τίμιων χεριών του γεωργού.

Η συμπάθεια του ταπεινού Μύρωνα προς τους ενδεείς και τους ταλαιπωρημένους ανθρώπους ξεπερνούσε κάθε ανθρώπινο μέτρο και όλοι τον εκτιμούσαν για την ακούραστη ευσπλαχνία της καρδιάς του. Λέγεται από την παράδοση ότι κάποτε ο Άγιος συνέλαβε ξαφνικά κάποιους κλέφτες μέσα στην αποθήκη του, να του κλέβουν με μεγάλη βιασύνη το πολύτιμο σιτάρι. Είχαν ήδη γεμίσει τόσο πολύ τα σακιά τους, ώστε αδυνατούσαν πλέον να τα σηκώσουν στους ώμους τους και να φύγουν τρέχοντας. Ο πραότατος Μύρων, αντί να τους κυνηγήσει με οργή ή να τους παραδώσει στους τοπικούς άρχοντες, βοήθησε ο ίδιος προσωπικά τους κλέφτες.

Πλησίασε αυτούς με μεγάλη ηρεμία και τους ανέβασε ο ίδιος τα γεμάτα σακιά στους ώμους τους, αρνούμενος κάθε άλλη επίπληξη ή τιμωρία. Παράλληλα τους ζήτησε με μεγάλη αυστηρότητα να μη μιλήσουν ποτέ σε κανέναν για τη μεγάλη ευσπλαχνία της πράξης του. Με την ασύλληπτη αυτή γενναιοδωρία της καρδιάς του ντρόπιασε βαθύτατα τους κλέφτες, οι οποίοι μετανόησαν ειλικρινά και άλλαξαν εντελώς ζωή. Για όλες λοιπόν αυτές τις σπάνιες αρετές και τη συνετή φιλαδελφία του χαρακτήρα του, ο Μύρων χειροτονήθηκε ιερέας στη γενέτειρά του πόλη.

Στον ιερό αυτό βαθμό δίδαξε με μεγάλο ζήλο τους πιστούς του τη γνήσια χριστιανική ζωή και τη μακροθυμία της υπομονής. Κατά τον σκληρό διωγμό του ασεβούς αυτοκράτορα Δεκίου, στήριξε με θερμό λόγο το ποίμνιό του να αντέξει καρτερικά τα φοβερά βασανιστήρια. Όταν τελείωσε ο φοβερός διωγμός με τον θάνατο του Δεκίου, ο Μύρων ανέλαβε με αξιότητα τον επισκοπικό θρόνο της Κρήτης. Ως νέος επίσκοπος ολόκληρης της Κρήτης, ο Μύρων αφιερώθηκε στην τιμή των μαρτύρων και έκανε αμέτρητα μεγάλα θαύματα με τη δύναμη του Θεού.

Καθιέρωσε την επίσημη μνήμη όλων των αγίων μαρτύρων που έχυσαν το αίμα τους κατά τη διάρκεια του φοβερού πρόσφατου διωγμού. Με τη δύναμη της προσευχής και τη χάρη του Αγίου Πνεύματος ενεργούσε καθημερινά σημεία και τέρατα ανάμεσα στο ποίμνιό του. Κάποτε ο Άγιος επιθυμούσε να περάσει τον γνωστό ποταμό Τρίτωνα, αλλά εκείνος είχε φουσκώσει επικίνδυνα από ξαφνική μεγάλη πλημμύρα. Τότε με τον αρχιερατικό λόγο του πρόσταξε ο Άγιος αμέσως τη ροή του ποταμού να σταματήσει εκείνη τη στιγμή.

Τα νερά υπάκουσαν την ίδια στιγμή και δεν προχωρούσαν, μέχρι την ώρα που ο Άγιος πέρασε ήρεμα στην απέναντι όχθη. Έτσι ο επίσκοπος έφτασε με απόλυτη ασφάλεια στο σπίτι του, χωρίς να βραχούν ούτε τα ρούχα του. Από εκεί έστειλε αμέσως το αρχιερατικό ραβδί του με ορισμένους πιστούς ανθρώπους πίσω στις όχθες του ποταμού. Εκείνοι τάραξαν με τη ράβδο τα ακινητοποιημένα νερά και τα νερά επανήλθαν αμέσως στην κανονική φυσική τους ροή.

Πολλά παρόμοια μεγάλα θαύματα έκανε ο Άγιος Μύρων μέχρι τον θάνατό του, σε ηλικία εκατό ετών. Έφυγε από αυτόν τον κόσμο γέροντας πλήρης ημερών, αφού αφιέρωσε όλη του τη ζωή στην τήρηση των αγίων εντολών του Θεού. Ταις πρεσβείαις του αγίου ιεράρχου Μύρωνος, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς τους αμαρτωλούς, αμήν.