Σε μια εποχή που η Καππαδοκία αναζητούσε ακόμη τον δρόμο της προς τον αληθινό Θεό, μια γυναίκα με διαμαντένιο χαρακτήρα κρατούσε άσβεστη τη φλόγα της πίστης μέσα στο σπιτικό της. Λεγόταν Νόννα και η ζωή της θα γινόταν φάρος για ολόκληρη την Εκκλησία μέχρι τις μέρες μας. Η Αγία Νόννα υπήρξε ευσεβής, αγνή, με θερμή πίστη και με ακλόνητη υπομονή σε όλες τις δοκιμασίες που την επισκέφθηκαν. Ο σύζυγός της Γρηγόριος είχε πέσει στην αίρεση των Υψισταρίων, οι οποίοι δέχονταν τον Ύψιστο ως μονοπρόσωπο και δεν πίστευαν στην Τριαδικότητά του.

Νύχτα και μέρα η Νόννα παρακαλούσε τον Θεό με νηστεία, με δάκρυα και με αδιάλειπτη προσευχή, ώστε να φωτίσει την ψυχή του συντρόφου της. Με τη μεγάλη της υπομονή και την επίμονη ικεσία της κατάφερε τελικά να επαναφέρει τον σύζυγό της στον δρόμο του Χριστού. Εκείνος βαπτίστηκε, χειροτονήθηκε επίσκοπος και αναδείχθηκε σε έναν από τους πιο λαμπρούς ποιμένες της χριστιανικής πίστης της εποχής εκείνης. Τα παιδιά της ανέλαμψαν ως αληθινά κοσμήματα της Εκκλησίας μέσα στους αιώνες, διακρινόμενα για τη μόρφωση και την αγιότητά τους.

Είχε δύο γιους, τον Γρηγόριο τον Θεολόγο και τον Καισάριο, καθώς και μία κόρη με το όνομα Γοργονία. Η Αγία Νόννα παραμένει παράδειγμα μίμησης για κάθε χριστιανική οικογένεια που αναζητεί στέρεη πνευματική τόνωση και τόλμη. Εκοιμήθη ειρηνικά, πιθανότατα το τριακόσια εβδομήντα τέσσερα, αφήνοντας πίσω της μια ζωντανή κληρονομιά αγιότητας και ευσέβειας. Ταις πρεσβείαις της αγίας Νόννας, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς τους ταπεινούς δούλους σου, αμήν.