Στους λόφους της Εφέσου, μέσα στη σιωπή μιας σπηλιάς, η Εκκλησία αποκάλυψε ένα από τα πιο συγκλονιστικά σημεία της ιστορίας της. Επτά ευγενείς νέοι κοιμήθηκαν για σχεδόν δύο αιώνες μέσα σε εκείνη τη σπηλιά και ξύπνησαν ζωντανοί μάρτυρες της αληθινής αναστάσεως των νεκρών. Τα ονόματα των Αγίων είναι Μαξιμιλιανός, Ιάμβλιχος, Μαρτινιανός, Διονύσιος, Αντωνίνος ή Ιωάννης, Κωνσταντίνος και Εξακουστοδιανός, και ήταν παιδιά επιφανών αρχόντων της πόλεως. Έζησαν στα χρόνια του αυτοκράτορα Δεκίου, ανάμεσα στα διακόσια σαράντα εννέα και διακόσια πενήντα ένα, όταν ξέσπασαν φοβεροί διωγμοί κατά των Χριστιανών της αυτοκρατορίας.

Οι επτά παίδες μοίρασαν την περιουσία τους στους πτωχούς, εγκατέλειψαν την πόλη και κρύφτηκαν σε μια σπηλιά, ώστε να μην αναγκαστούν να αρνηθούν την πίστη τους. Όταν αντιλήφθηκαν ότι οι διώκτες πλησίαζαν στο καταφύγιό τους, προσευχήθηκαν στον Θεό μέσα στη νύχτα να πεθάνουν πριν πέσουν στα χέρια των ειδωλολατρών. Ο φιλάνθρωπος Κύριος εισάκουσε τη δέηση των παιδιών και το ίδιο πρωί κοιμήθηκαν όλοι μαζί ειρηνικά χωρίς ποτέ να ξυπνήσουν. Ο Δέκιος ανακάλυψε την κρυψώνα και διέταξε να φραγεί η είσοδος της σπηλιάς με μεγάλη πέτρα.

Έπειτα από εκατόν ενενήντα τέσσερα χρόνια, επί Θεοδοσίου του Μικρού, εμφανίστηκε στην Έφεσο αίρεση εναντίον της αναστάσεως των νεκρών. Τότε ο Ιάμβλιχος βρέθηκε στην αγορά, αγόρασε ψωμί με νόμισμα της εποχής του Δεκίου και οδήγησε τους έκπληκτους κατοίκους στη σπηλιά. Βρήκαν ζωντανούς όλους τους Αγίους και ολόκληρη η πόλη δόξασε τον Θεό για το θαύμα της αναστάσεως. Ταις πρεσβείαις των Αγίων Επτά Παίδων εν Εφέσω, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.