Πεφωτισμένη μορφὴ τῆς ἀρχιερατικῆς διακονίας ἀναδεικνύεται ὁ ἅγιος Ζαχαρίας, ὁ ἐπίσκοπος Λευκάδος, ποὺ συνεκρότησε τὴν χορεία τῶν θεοφόρων πατέρων στὴν πέμπτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ποίμανε τὴν θεόσωστη ἐπαρχία του στὸ νησὶ τῆς Λευκάδος, ἕνα μικρὸ ἀλλὰ ἁγιασμένο τόπο τοῦ Ἰονίου πελάγους, μὲ ζῆλο καὶ φόβο Κυρίου. Ἀπὸ τοὺς πρώτους χριστιανικοὺς αἰῶνες ἡ Λευκάδα δέχθηκε τὸν λόγο τοῦ Εὐαγγελίου, καὶ ἡ Ἐκκλησία της ἀνήκει στὶς πιὸ σεβάσμιες κοινότητες τῆς Δυτικῆς Ἑλλάδος. Ὁ ἅγιος Ζαχαρίας στάθηκε ἄξιος συνεχιστὴς αὐτῆς τῆς εὐλογημένης παραδόσεως, ἀναλαμβάνοντας τὴν ποιμαντικὴ φροντίδα τῶν λευκαδίων πιστῶν.

Στὰ μέσα τοῦ ἕκτου μετὰ Χριστὸν αἰῶνος, ὅταν ὁ αὐτοκράτωρ ἅγιος Ἰουστινιανὸς συγκάλεσε τὴν πέμπτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, ὁ ἅγιος Ζαχαρίας ἀνταποκρίθηκε στὴν κλήση. Ταξίδεψε στὴν βασιλεύουσα πόλη γιὰ νὰ μετάσχει στὶς ἐργασίες της, ὅπου καταδικάσθηκαν οἱ νεστοριανίζουσες κακοδοξίες τῶν τριῶν κεφαλαίων. Συνυπέγραψε μὲ τοὺς ἁγίους πατέρες τὶς ὀρθόδοξες ἀποφάσεις, βεβαιώνοντας τὴν ἁγία πίστη τῆς Ἐκκλησίας ἐνώπιον αἱρετικῶν. Στὰ ἐπισκοπικὰ καταλόγια διασώζεται μὲ τιμὴ τὸ ὄνομά του ὡς συμμετόχου στὶς ἱερὲς συνοδικὲς ἐργασίες ἐκείνου τοῦ ἔτους.

Ἡ ἡμερομηνία τῆς ἑορτῆς του διασώζεται ἀπὸ τὴν παράδοση μὲ κάποια ἐπιφύλαξη, χωρὶς ὅμως νὰ μειώνεται καθόλου ἡ τιμὴ ποὺ ὀφείλεται στὴν ἁγιότητά του. Ἡ Ἐκκλησία τιμᾶ τὸν ἅγιο ἐπίσκοπο ὡς ὑπερασπιστὴ τῆς ὀρθοδόξου πίστεως καὶ θεματοφύλακα τῆς πατερικῆς παραδόσεως. Δι' εὐχῶν τοῦ ἁγίου ἐπισκόπου ἡμῶν Ζαχαρίου τοῦ Λευκαδίου, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς, ἀμήν.