Ποτήριο μαρτυρίου ὑπόμνησης ἤπιε ὁ ἅγιος Ἀππίων, κλίνοντας ἄτρεπτα τὸν τράχηλό του στὸ ξίφος τοῦ τυράννου γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ. Ὁ ἅγιος ἁγιογράφος τὸν ψάλλει μὲ θαυμαστοὺς στίχους, λέγοντας πὼς ὁ μάρτυς, κλίνοντας ἀκλόνητος τὸν τράχηλο, ἤπιε τὸ ποτήριο τῆς τελευτῆς. Ὁ ἀκριβὴς χρόνος τοῦ μαρτυρίου του δὲν διασώθηκε λεπτομερῶς ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ παράδοση, ἀλλὰ ἡ ὁμολογία του παραμένει στερεὴ μέσα στὰ ἁγιολόγια. Ζοῦσε τὴν ἐποχὴ τῶν φοβερῶν διωγμῶν, ὅταν οἱ πιστοὶ καλοῦνταν νὰ ἐπιλέξουν ἀνάμεσα στὴν ἄρνηση τοῦ Χριστοῦ καὶ στὸν θάνατο τοῦ μαρτυρίου.

Ἡ ψυχὴ τοῦ Ἀππίωνος, φλεγομένη ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Νυμφίου Χριστοῦ, δὲν δίστασε στιγμὴ νὰ ἐπιλέξει τὸν δρόμο τῆς ὁμολογίας. Συνελήφθη ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες ἄρχοντες ἐξαιτίας τῆς θαρραλέας πίστεώς του πρὸς τὸν ἀληθινὸ Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς. Ὑπέστη βάσανα φρικτὰ καὶ πολυώδυνα ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες δικαστές, οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦσαν μὲ ἀπειλὲς καὶ τιμωρίες νὰ τὸν λυγίσουν. Ὅμως ἡ θεία χάρις τὸν στήριζε στιβαρά, καὶ ὁ ἅγιος ἔμενε ἀκλόνητος στὴν ὁμολογία τῆς ἀληθινῆς πίστεως.

Τελικὰ ὁ τύραννος, βλέποντας τὴν ἀκαμψία του, ἔδωσε τὴν ἐντολὴ νὰ τοῦ ἀποκόψουν τὴν τιμία κεφαλὴ διὰ τοῦ ξίφους. Ὁ ἅγιος Ἀππίων δέχθηκε τὸν θάνατο μὲ χαρὰ ἀνείπωτη, καθὼς γνώριζε καλὰ πὼς εἰσέρχεται στὴν αἰώνια ζωὴ καὶ μακαριότητα. Ἡ μακαρία ψυχὴ του ἀνῆλθε στὰ οὐράνια καὶ παρέλαβε ἀπὸ τὸν Νυμφίο Χριστὸ τὸ ἀμάραντο στεφάνι τῆς αἰωνίου δόξης. Δι' εὐχῶν τοῦ ἁγίου μάρτυρος Ἀππίωνος, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν, ἀμήν.